Supreme Court dismisses debtor's request to designate court for enforcement objection due to specific jurisdiction rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the debtor's request to designate a court for an enforcement objection under Article 45 of the Code of Civil Procedure. The debtor argued that general jurisdiction rules should apply because the enforcement officer was selected outside the general jurisdiction. However, the court determined that specific jurisdiction rules for enforcement objections take precedence when a specific enforcement officer is designated, rendering the general jurisdiction argument inapplicable.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 k.p.c.; Art. 767 § 1 k.p.c.: When a specific enforcement officer is designated for proceedings, the court with jurisdiction over that officer's specific enforcement method determines the venue for objections, overriding general jurisdiction rules.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CO 177/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2017 r. na skutek wniosku P. D. N. o wyznaczenia sądu w trybie art. 45 kpc. do rozpoznania skargi dłużnika P. D. N.na czynności komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G., sygn. akt Km […], z udziałem P. F. S. oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Stosownie do art. 45 k.p.c., jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo. Przepis ten z mocy art. 13 § 2 k.p.c., ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym. Wobec takiej treści art. 45 k.p.c. jest oczywiste, że oznaczenie przez Sąd Najwyższy na podstawie tego przepisu właściwego sądu może wchodzić w rachubę tylko wówczas, gdy w myśl przepisów kodeksu nie można ustalić właściwości miejscowej w postępowaniu egzekucyjnym.
Sprawa dotyczy skargi na czynności komornika. Zgodnie z art. 767 § 1 zd. 3 k.p.c. Do rozpoznania skargi na czynności komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik. Jeżeli do prowadzenia egzekucji został wybrany komornik poza właściwością ogólną, skargę rozpoznaje sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Zgodnie z treścią wniosku o oznaczenie sądu właściwego wierzyciel wybrał na potrzeby egzekucji komornika poza właściwością ogólną. Oznacza to, że właściwość sądu dla rozpoznania skargi na czynność komornika powinna być rozpoznana przez sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad.
Nie może być wątpliwości, że chodzi tu o sąd rejonowy, przy którym działa komornik, właściwy do przeprowadzenia egzekucji danym sposobem. Błędnie zatem wnioskodawca powołuje się w tym zakresie na właściwość ogólną wynikającą z art. 27 k.p.c. Jak wynika z załączonego do akt sprawy zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, którego wadliwość doręczenia zarzuca skarżący, sprawa egzekucyjna dotyczy kilku sposobów egzekucji, w tym egzekucji z ruchomości, wynagrodzenia za pracę, rachunków bankowych i innych wierzytelności i praw majątkowych.
Właściwość sądu wynika więc z przepisów o tych sposobach egzekucji (m.in. 844 § 1, art. 880, art. 889 § 1, art. 895 § 1 k.p.c.). awaj