Supreme Court dismisses appeal for legal review due to missing exhaustion of other legal remedies analysis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging the appellate court's reduction of damages for a tractor fire. The plaintiff failed to demonstrate why other legal remedies, such as a retrial, were unavailable or ineffective. Consequently, the court rejected the complaint under Article 4248 of the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove that other legal remedies are unavailable or ineffective.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 84/10
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wojciech Katner
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt I ACa (…),
w sprawie z powództwa M. B.
przeciwko „C.(...)” Spółce z o.o. w S.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej „J.(...)” Spółki z o.o. w J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 23 lipca 2008 r. zmienił zaskarżony wyrok Sądu
Okręgowego w B. z dnia 7 marca 2008 r. w punkcie I w ten sposób, że zasądzoną tam
kwotę 34.536 złotych obniżył do kwoty 11.536 złotych oraz oddalił apelację strony
pozwanej w pozostałej części, a apelację strony powodowej w całości, znosząc
wzajemnie między stronami koszty postępowania za instancję odwoławczą.
Sąd Okręgowy w B. opisanym wyrokiem zasądził od pozwanej na rzecz powoda
kwotę 446.658,52 złotych z odsetkami w wysokości 11,5% w stosunku rocznym od dnia
13 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty, kwotę 34.536 złotych z odsetkami w wysokości
11,5% w stosunku rocznym od dnia 4 kwietnia 2007 r. do dnia zapłaty, w pozostałej
części powództwo oddalił, orzekając o kosztach procesu. W stanie faktycznym sprawy
ustalono, że w dniu 21 lipca 2006 r. powód zawarł z pozwaną umowę sprzedaży
kombajnu (...) 1550 za kwotę 469.658,52 złote. W zakupionej maszynie ujawniły się
usterki, o czym powiadomiono sprzedawcę. W dniu 1 września 2006 r. podczas pracy
kombajnu na polu, w wyniku samozapłonu w komorze silnika wybuchł pożar. Pismem z
dnia 20 listopada 2006 r. powód odstąpił od umowy sprzedaży i zażądał zwrotu kwoty
uiszczonej za kombajn.
Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 lipca 2008 r. podniósł, że
zasądzenie kwoty 34.536 złotych w punkcie I zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego
w B. było wynikiem omyłki, która nie podlega sprostowaniu w trybie art. 350 § 1 k.p.c.,
wobec czego należało ją obniżyć do kwoty rzeczywiście poniesionej oraz udowodnionej
szkody, tj. 11.536 złotych.
Powód M. B. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia – opisanego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 lipca 2008 r. Skargę
oparto na naruszeniu przepisów postępowania przez niewłaściwe zastosowanie, tj.: art.
378 k.p.c., 386 i 382 w zw. z art. 391 i 316 k.p.c., art. 368 w zw. z art. 328 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga, jako dotknięta nieusuwalnym brakiem w zakresie istotnych elementów
konstrukcyjnych wskazanych w art. 4245 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu. Należy bowiem
podnieść, że każdy tego rodzaju brak stanowi samodzielną i wystarczająca podstawę do
odrzucenia skargi (por. postanowienie SN z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07,
niepubl.).
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą
wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c. Jednym z
nieodzownych elementów szczególnego środka procesowego, jakim jest skarga o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykazanie, że
wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i
nadal nie jest możliwe. Takie ujęcie warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża
obowiązek
przedstawienia
analizy
prawnej
przepisów
dotyczących
środków
zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest
niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.
Należy podkreślić, iż przy omawianym warunku skargi chodzi nie tylko o skargę
kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne
pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub
ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Stosownie do art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący
musi „wykazać”, a nie tylko „wskazać”, iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w
drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z
dnia 8 października 2010 r., I CNP 17/10, niepubl.). Skarżący poza odniesieniem się do
konkretnych środków procesowych powinien wyczerpująco i szczegółowo wyjaśnić,
dlaczego skarżący nie mógł i nadal nie może ze środków tych skutecznie skorzystać
(por. postanowienie SN z dnia 20 października 2010 r., IV CNP 53/10, niepubl.; z dnia
17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 7; z dnia 27 stycznia 2006 r., III
CNP 23/05, OSNC 2006, Nr 7 - 8, poz. 140).
Skarga w niniejszej sprawie nie zawiera opisanych elementów, w szczególności
w odniesieniu do skargi o wznowienie postępowania skarżący nie przeanalizował jej
podstaw mogących stanowić o dopuszczalności tego środka procesowego.
Z omówionych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł,
jak w sentencji.