Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Art. 4245 § 1 of Civil Procedure Code due to missing statutory elements.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's extraordinary appeal against a final judgment for failure to meet statutory requirements under Article 4245 § 1 of the Civil Procedure Code. The appellant incorrectly framed the request as a request to revoke the judgment rather than to declare it inconsistent with the law, and failed to demonstrate that no other legal remedies were available. Consequently, the court rejected the appeal limine as inadmissible due to these substantive and procedural defects.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for non-compliance with the law is inadmissible if it fails to specify the legal basis, prove irreparable harm, or demonstrate the unavailability of other remedies, resulting in immediate dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 83/12
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Owczarek
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 21 grudnia 2011 r.,
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko S. - Agencji Celnej Spółce z o. o. z siedzibą w G.
o zapłatę kwoty 976 złotych,
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko S. - Agencji Celnej Spółce z o.o. z siedzibą w G.
o zapłatę kwoty 2.440 złotych,
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko S. - Agencji Celnej Spółce z o.o. z siedzibą w G.
o zapłatę kwoty 3.172 złotych,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 lutego 2013 r.,
1) odrzuca skargę
2) zasądza od J. K. na rzecz S. - Agencji Celnej Spółki z o.o. z
siedzibą w G. kwotę 600-, (sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów
pomocy prawnej.
Uzasadnienie
Powód J. K. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 grudnia 2011 r.
Skarżący sprecyzował wniosek skargi jako „o uchylenie wskazanego wyroku
w całości” i nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Pozwana wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie odmowę jej przyjęcia,
ewentualnie oddalenie skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania
skargowego.
Sąd Najwyższy zważył:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest
nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Art.
4245 § 1 k.p.c. określa wymogi
konstrukcyjne skargi, które muszą być zachowane przy jej wniesieniu. Obejmują
one:
1) oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on
zaskarżony w całości lub w części,
2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie,
3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny,
4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
wyroku, którego skarga dotyczy,
5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono,
stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający
wniesienie skargi,
6) wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.
Ponadto skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma
procesowego.
Złożona
skarga
nie
zawiera
elementów
konstrukcyjnych
objętych
wskazanymi punktami 2), 5) i 6). Wniosek sprecyzowany jako o uchylenie
kwestionowanego wyroku jest nieadekwatny do charakteru procesowego skargi
i nie może być zakwalifikowany jako wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku
z prawem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP
13/07, niepubl., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2009 r.,
III CNP
8/09,
niepubl.).
Niedopuszczalne
jest
dochodzenie
uchylenia
prawomocnego wyroku, gdyż postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności
prawomocnego wyroku z prawem ma inny przedmiot i cel (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2009 r III CNP 22/09, niepubl., postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP 13/07, niepubl., postanowienie Sądu
Najwyższego dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.).
Treść art. 4245 § 1 k.p.c. wskazuje, że objęte nim wymogi mają charakter
konieczny zatem, nie stanowiąc braków lub wad o charakterze formalnym,
nie podlegają postępowaniu naprawczemu (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, niepubl., postanowienie Sądu
Najwyższego
z
dnia
stycznia
2006
r.,
III
CNP
26/05,
niepubl.),
zaś niezamieszczenie któregokolwiek z nich powoduje odrzucenie skargi a limine.
Za utrwalony w judykaturze należy uznać pogląd, że już niezamieszczenie
w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
wskazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych
nie
było
i nie
jest
możliwe,
stanowi
podstawę
odrzucenia
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2006 r., I CNP
52/06, niepubl., z dnia 27 października 2007r., I CNP 58/07, niepubl., z dnia 30
września 2008 r., I CNP 59/08, niepubl., z dnia 10 października 2012 r., II CNP
44/12, niepubl. )
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu
niejawnym skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę
wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art.
4245 § 1, jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną. Z tych względów
na podstawie powołanego przepisu postanowiono jak wyżej.
O kosztach postępowania skargowego orzeczono zgodnie z § 13 ust. 5 pkt 1
w zw. z § 6 pkt 4 oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
es