Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to obvious lack of merit regarding procedural delay.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal to declare a final judgment unlawful, citing Article 4249 of the Code of Civil Procedure. The plaintiff argued that a procedural delay in the appellate hearing caused financial loss, but the court found the lower court's decision unaffected by this delay. Consequently, the court determined the appeal was obviously groundless and did not require substantive review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 2, 3 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: A complaint for non-compliance with law is rejected if it is obviously groundless, meaning the unlawfulness is evident without deep analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 8/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt IV Ca (…), w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa [...] T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko A. S.o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 sierpnia 2016 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;
2. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w S. na rzecz radcy prawnego M. M. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej w tym postępowaniu.
UZASADNIENIE
W związku z wniesieniem przez powoda Przedsiębiorstwo [...] T. sp. z o.o. w T. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 lipca 2013 roku, należy wskazać, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej. W judykaturze Sądu Najwyższego uwzględniającej poglądy doktryny oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się jednolicie, że orzeczeniem niezgodnym z prawem - w rozumieniu art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17 i z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35).
Niezgodność z prawem powodująca powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa musi mieć więc charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności. Odróżnić przy tym należy wskazanie przez skarżącego przepisów prawa, z którymi kwestionowany wyrok jest niezgodny od przytoczenia podstaw skargi z ich uzasadnieniem (art. 4245 § 1 punkt 2 i 3 k.p.c.). Skarżący zarzucił niezgodność wyroku z art. 149 § 2 k.p.c., art. 415, 442 § 1 k.c. oraz art. 300 § 2 k.k., opierając skargę na przytoczonych przepisach prawa procesowego i materialnego.
Wskazał, że w wyniku wydania wyroku oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego skargę pauliańską powoda z powodu jej wniesienia po upływie terminu zawitego przewidzianego w art. 534 k.c., poniósł szkodę majątkową w kwocie 4 356,36 zł czyli wierzytelności, której ochronie miała służyć wskazana skarga pauliańska powoda. Dokonując wstępnej oceny niniejszej skargi wskazać należy, że wydanie wyroku w postępowaniu, w którym doszło do naruszenia jednego z przepisów postępowania, nie zawsze powoduje niezgodność tego orzeczenia z prawem.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem nie odroczenie rozprawy apelacyjnej nie miało - w świetle zarzutów i wniosków apelacji powoda oraz treści uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego - wpływu na treść orzeczenia Sądu drugiej instancji, co jasno wynika z motywów tego wyroku. Wyrok nie jest niezgodny z art. art. 415, 442 § 1 k.c. oraz art. 300 § 2 k.k., albowiem przepisy te – z uwagi na treść żądania powoda, jego podstawę faktyczną i prawną- nie mogły stanowić i nie stanowiły podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Wniesione skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlegają wstępnej selekcji, albowiem Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.). Oceny bezzasadności skargi Sąd Najwyższy dokonuje w powiązaniu z przedstawioną wyżej i utrwaloną w orzecznictwie wykładnią pojęcia „niezgodności prawomocnego wyroku z prawem”. Bezzasadność skargi jest oczywista, jeśli już z jej treści - bez głębszej analizy i jurydycznych dociekań - wynika, że nie może być ona uwzględniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 lutego 2009 roku, I BP 20/08, niepubl., z dnia 26 sierpnia 2008 r., III BP 3/08, niepubl., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, niepubl. oraz z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). aj