Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 8/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for legal inconsistency due to failure to prove exhaustion of remedies.

Numero d'incarto IV CNP 8/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's appeal challenging a final judgment against PKP SA. The appellant failed to demonstrate that other legal remedies were unavailable or ineffective to overturn the lower court's decision. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under civil procedure law for not meeting statutory requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to conclusively prove that no other legal remedies exist or are ineffective to challenge the final judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for legal inconsistency exhaustion of remedies civil procedure code inadmissible appeal final judgment review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 k.p.c
sformalizowane warunki określone w art. 4245 k.p.c., w tym wykazanie,
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 8/13

POSTANOWIENIE

Dnia 16 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 9 listopada 2010 r.,

w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej - PKP SA

w W.

przeciwko K. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 maja 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwany K. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 listopada 2010 r. (sygn.

Akt […]), którym oddalono apelację pozwanego wniesioną od wyroku Sądu

Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. Akt […]).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego powinna spełniać

sformalizowane warunki określone w art. 4245 k.p.c., w tym wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi

oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej

przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie - w odniesieniu

do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn

na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać,

powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje

środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.,

skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ.,

z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Wniesiona skarga nie zawiera wskazanego wyżej elementu. Skarga dotknięta

wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

bez możliwości konwalidacji dostrzeżonego braku.