Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 77/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency as arguments are not obviously unlawful.

Numero d'incarto IV CNP 77/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal for a ruling on legal inconsistency, citing Article 4249 of the Code of Civil Procedure. The plaintiff argued that the lower court's interpretation of the contract violated specific civil code provisions, but the court found these arguments merely repeated from the appeal stage. Since the lower court's reasoning was not obviously unlawful or arbitrary, the appeal lacked the necessary qualification for admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the alleged unlawfulness is not obvious, flagrant, and qualified in character.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for legal inconsistency obviously unlawful judgment qualified unlawfulness admissibility of appeal civil code interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
1104 ), że art. 4241 § 1 k.p.c. rozumiany w ten sposób, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje tylko wtedy, kiedy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest zgodny z art.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego uwzględniającym poglądy doktryny i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się jednolicie, że orzeczeniem niezgodnym z prawem - w rozumieniu art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 4249 k.p.c.
Art. 761 § 1 k.c.
Powód zarzucił niezgodność wyroku Sądu Okręgowego z art. 761 § 1 k.c., art.
Art. 761 § 2 k.c.
Powód zarzucił niezgodność wyroku Sądu Okręgowego z art. 761 § 1 k.c., art.
Art. 471 k.c.
oraz art. 471 k.c., powołując te przepisy także jako podstawy skargi.
art. 4171 § 2 k.c
w związku z art. 4171 § 2 k.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
1104 ), że art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 77 ust. 1 Konstytucji
rozumiany w ten sposób, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje tylko wtedy, kiedy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest zgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 4249 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.
I CNP 33/06
Supreme Court dismissed appeal; factual findings and legal characterization of transport contract were not erroneous.
IV CNP 18/09
Supreme Court dismissed appeal regarding loss of standing after plaintiff withdrew claim against State Treasury.
I CNP 27/08
Supreme Court dismisses appeal against civil court ruling on execution title invalidity due to pre-judgment performance.
I BP 4/10
Supreme Court annulled labor termination due to erroneous date citation in employer's notice, finding it legally flawed.
I CNP 14/06
Supreme Court dismissed appeal against dismissal of shareholder liability claim due to lack of failed execution title.
II CNP 124/06
Supreme Court dismissed appeal against insurance denial for car theft due to lack of documents outside vehicle.
II BP 62/07
II BP 62/07, niepubl.; z dnia 25 marca 2009 r., sygn.
V CNP 93/08
Supreme Court dismisses appeal claiming housing co-op eviction compensation is unlawful due to vacancy conditions.
IV CNP 116/08
Supreme Court dismisses appeal, ruling that a disputed legal interpretation does not constitute unconstitutional invalidity.
I BP 20/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, nie publ., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, nie publ., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, nie publ.
III BP 3/08
Supreme Court dismisses appeal for illegality when claim is obviously groundless from its text.
II CNP 74/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, nie publ., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, nie publ., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, nie publ.
V CNP 81/07
oraz z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, nie publ.).
Sk 4/11
Constitutional Court upholds narrow interpretation of civil appeal requiring obvious, flagrant, and qualified legal error.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 77/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt XII Ga […], w sprawie z powództwa W. W.‎przeciwko […] "C." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez powoda W. W. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 lutego 2016 r., należy wskazać, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego uwzględniającym poglądy doktryny i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się jednolicie, że orzeczeniem niezgodnym z prawem - w rozumieniu art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35, z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn.

IV CNP 18/09, niepubl.; z dnia 5 września 2008 r., sygn. I CNP 27/08, niepubl.; z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. I BP 4/10, niepubl.). Niezgodność z prawem powodująca powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa musi mieć więc charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechy bezprawności. Tę wykładnię wskazanej normy zawartej w przytoczonym przepisie podzielił Trybunał Konstytucyjny orzekając w wyroku z dnia 27 września 2012 roku, (Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U.2012, poz. 1104 ), że art. 4241 § 1 k.p.c. rozumiany w ten sposób, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje tylko wtedy, kiedy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest zgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle przedstawionego stanowiska bezprawność judykacyjną, o której mowa w przywołanym 4241 § 1 k.p.c., należy więc definiować w sposób autonomiczny, węższy od tradycyjnie rozumianej bezprawności w dziedzinie odpowiedzialności cywilnej, z uwzględnieniem specyfiki sądowego stosowania prawa, istoty władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 maja 2006 r., sygn. I CNP 14/06, niepubl.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. II CNP 124/06, niepubl.; z dnia 14 kwietnia 2008 r., sygn. II BP 62/07, niepubl.; z dnia 25 marca 2009 r., sygn.

V CNP 93/08, niepubl., z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. IV CNP 116/08, niepubl.; z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. I BP 4/10, niepubl.). Wniesione skargi podlegają wstępnej selekcji, albowiem Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.).Oceny bezzasadności skargi należy dokonywać w powiązaniu z przedstawioną wyżej i utrwaloną w orzecznictwie wykładnią pojęcia ,,niezgodności prawomocnego wyroku z prawem”. Bezzasadność skargi jest oczywista, jeśli już z jej treści bez głębszej analizy i jurydycznych dociekań wynika, że nie może być uwzględniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, nie publ., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, nie publ., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, nie publ. oraz z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, nie publ.).

Powód zarzucił niezgodność wyroku Sądu Okręgowego z art. 761 § 1 k.c., art. 7611 § 2 k.c. oraz art. 471 k.c., powołując te przepisy także jako podstawy skargi. Zawarta w skardze argumentacja powiela zarzuty apelacji, do których Sąd Okręgowy obszernie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Opierając się na materiale sprawy Sąd Okręgowy dokonał rozległych ustaleń oraz ocen prawnych, którym nie można przypisać bezprawności w przedstawionym wyżej rozumieniu. Sąd Okręgowy dokonał wykładni umowy stron z dnia 2 marca 2004 r. (k. 24 - 25 akt sprawy) dochodząc do wniosku, że nie jest ona wyłącznie umową agencyjną, lecz umową mieszaną, łączącą elementy umowy agencyjnej i umowy o świadczenie usług.

Skarga nie zawiera podstaw kwestionujących tę ocenę (ewentualne naruszenie art. 65 k.c.). Powód nie wskazał argumentów jurydycznych świadczących o oczywistej i elementarnej niezgodności wyroku z art. 761 § 1 k.c., art. 7611 § 2 k.c. oraz art. 471 k.c. w kontekście wykładni i zastosowania przytoczonych norm prawa materialnego do ustalonego w tej sprawie przez Sąd Okręgowy stanu faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia i wiążącego Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu niniejszej skargi (art. 42412 w związku z art. 39813 § 2 k.p.c.).

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. awjw