Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 76/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for invalidating a first-instance ruling on a gift contract due to lack of proven damage.

Numero d'incarto IV CNP 76/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final ruling from the first-instance court inconsistent with the law. The appellant argued that the lower court's interpretation of a gift contract as void caused them financial harm, but the court found the alleged damage was not sufficiently proven. Consequently, the court ruled that the procedural requirements for challenging a first-instance decision were not met because the necessary causal link and specific damage assessment were absent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A complaint against a first-instance ruling is admissible only if the party proves specific damage caused by the ruling and that no other legal remedies were available to remedy it.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint against first instance proven damage requirement gift contract validity procedural admissibility causal link damage

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. - sądu pierwszej instancji, gdy przez
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 76/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 25 czerwca 2008 r.,

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Przemysłu Paszowego "B."

Spółki z o.o.

przeciwko P. B.

o uznanie czynności prawej za bezskuteczną,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 listopada 2010 r.,

odrzuca skargę i zasądza od powódki na rzecz pozwanego

kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów

postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Przedsiębiorstwo Przemysłu Paszowego „B." sp. z o.o. wniosła skargę o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Apelacyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r. 08, którym Sąd ten zmienił postanowienie

Sądu Okręgowego z dnia 1 kwietnia 2008 r. i wniosek powódki o wykładnię wyroku

oddalił.

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. dokonał

wykładni swego wyroku z dnia 11 kwietnia 2007 r. wydanego w sprawie I C …/06

ten sposób, że uznał za bezkuteczną w stosunku do powódki umowę darowizny

z dnia 20 maja 2005 r. w celu zaspokojenia wierzytelności przysługującej skarżącej

wobec M. B. w kwocie 89 104,55 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od orzeczenia w zasadzie sądu drugiej instancji i wyjątkowo –

w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. - sądu pierwszej instancji, gdy przez

jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego

orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest

możliwe.

Zasadą jest, że prawomocność, tworzy nowy stan prawny pomiędzy

stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie ewentualne naruszenia prawa,

którymi orzeczenie ewentualnie jest dotknięte. Z tego względu skarga jest środkiem

wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art.

4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.

Do omawianej kategorii wymagań należy uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (art. art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c.). Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju

i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu

jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego

z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody

niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r„ IV CNP 38/05, OSNC 2006,

nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepublikowane).

W skardze szkoda nie została w ten sposób uprawdopodobniona, na co trafnie

zwrócił uwagę pozwany w odpowiedzi na skargę.

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2010, Nr 155, poz. 1037).

Nie zawiera ona przepisów przejściowych i z tego względu zgodnie z ogólnie

obowiązującymi zasadami prawa międzyczasowego jej przepisy procesowe należy

stosować od dnia jej wejścia w życie (zasada bezpośredniego działania ustawy

nowej).

Według

obecnego

stanu

prawnego

można

żądać

stwierdzenia

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego

postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona

szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie

środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga tymczasem dotyczy

postanowienia nie do istoty sprawy.

Dodany przez art. 2 pkt 5 powołanej noweli art. 4241b k.p.c. stanowi,

że w wypadkach prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje,

odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego

stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba

że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Obecnie zatem

uzyskanie takiego orzeczenia w wypadku postanowienia dotyczącego klauzuli

wykonalności jest zbędne.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jz