Supreme Court dismissed appeal for invalidating a first-instance ruling on a gift contract due to lack of proven damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final ruling from the first-instance court inconsistent with the law. The appellant argued that the lower court's interpretation of a gift contract as void caused them financial harm, but the court found the alleged damage was not sufficiently proven. Consequently, the court ruled that the procedural requirements for challenging a first-instance decision were not met because the necessary causal link and specific damage assessment were absent.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A complaint against a first-instance ruling is admissible only if the party proves specific damage caused by the ruling and that no other legal remedies were available to remedy it.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 76/10
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi strony powodowej
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 25 czerwca 2008 r.,
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Przemysłu Paszowego "B."
Spółki z o.o.
przeciwko P. B.
o uznanie czynności prawej za bezskuteczną,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 listopada 2010 r.,
odrzuca skargę i zasądza od powódki na rzecz pozwanego
kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów
postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Przemysłu Paszowego „B." sp. z o.o. wniosła skargę o
stwierdzenie
niezgodności
z prawem
prawomocnego
postanowienia
Sądu
Apelacyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r. 08, którym Sąd ten zmienił postanowienie
Sądu Okręgowego z dnia 1 kwietnia 2008 r. i wniosek powódki o wykładnię wyroku
oddalił.
Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. dokonał
wykładni swego wyroku z dnia 11 kwietnia 2007 r. wydanego w sprawie I C …/06
ten sposób, że uznał za bezkuteczną w stosunku do powódki umowę darowizny
z dnia 20 maja 2005 r. w celu zaspokojenia wierzytelności przysługującej skarżącej
wobec M. B. w kwocie 89 104,55 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje od orzeczenia w zasadzie sądu drugiej instancji i wyjątkowo –
w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. - sądu pierwszej instancji, gdy przez
jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego
orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest
możliwe.
Zasadą jest, że prawomocność, tworzy nowy stan prawny pomiędzy
stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie ewentualne naruszenia prawa,
którymi orzeczenie ewentualnie jest dotknięte. Z tego względu skarga jest środkiem
wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art.
4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.
Do omawianej kategorii wymagań należy uprawdopodobnienie wyrządzenia
szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (art. art. 424 5
§ 1 pkt 4 k.p.c.). Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju
i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu
jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego
z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody
niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,
OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r„ IV CNP 38/05, OSNC 2006,
nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepublikowane).
W skardze szkoda nie została w ten sposób uprawdopodobniona, na co trafnie
zwrócił uwagę pozwany w odpowiedzi na skargę.
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.
o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2010, Nr 155, poz. 1037).
Nie zawiera ona przepisów przejściowych i z tego względu zgodnie z ogólnie
obowiązującymi zasadami prawa międzyczasowego jej przepisy procesowe należy
stosować od dnia jej wejścia w życie (zasada bezpośredniego działania ustawy
nowej).
Według
obecnego
stanu
prawnego
można
żądać
stwierdzenia
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego
postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona
szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie
środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga tymczasem dotyczy
postanowienia nie do istoty sprawy.
Dodany przez art. 2 pkt 5 powołanej noweli art. 4241b k.p.c. stanowi,
że w wypadkach prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje,
odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego
orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego
stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba
że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Obecnie zatem
uzyskanie takiego orzeczenia w wypadku postanowienia dotyczącego klauzuli
wykonalności jest zbędne.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
jz