Supreme Court dismisses appeal for unconstitutionality as the final judgment was the 2014 retrial verdict, not the 2013 one.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal for unconstitutionality against the final judgment of the second instance. The defendants argued that the March 2013 appellate ruling and the November 2012 district court ruling violated legal principles and constitutional rights. The court ruled that the March 2013 ruling was not the final judgment because a retrial in March 2014 overturned it, rendering the 2013 decision legally non-existent for this purpose.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for unconstitutionality is admissible only against the final judgment of the second instance concluding the proceedings; if a retrial overturns that judgment, the original ruling ceases to be the final one and the appeal is inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 75/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 marca 2013 r., w sprawie z powództwa U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W.przeciwko A. D. i J. D.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2015 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanych A. D. i J. D. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 listopada 2012 r. utrzymującego w mocy nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w S. w dniu 23 sierpnia 2012 r. W wyniku wznowienia postępowania na skutek skargi pozwanych Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r. uchylił wydany przez ten sam Sąd wyrok z dnia 15 marca 2013 r. kończący postępowanie oraz oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 listopada 2012 r. Pozwani A.
D. i J. D., powołując się na art. 4241 § 1 k.p.c., wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń, tj. wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 marca 2013 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 listopada 2012 r. Skarżący wskazali, że zaskarżone orzeczenia są niezgodne z prawem oraz naruszają podstawowe zasady porządku prawnego oraz konstytucyjne prawa człowieka i obywatela.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku - zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. - przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie.
Wymagania tego nie spełnia żaden z wyroków, które pozwani wskazali w skardze. Prawomocnym wyrokiem sądu drugiej instancji kończącym postępowanie w sprawie jest wyrok Sądu Apelacyjnego wydany w dniu 27 marca 2014 r., w wyniku wznowienia postępowania, mocą którego uchylone zostało orzeczenie Sądu drugiej instancji (z dnia 15 marca 2013 r.). Wobec tego wyrok ten nie istnieje i nie ma podstaw do jego oceny w drodze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. Z kolei wskazany w skardze wyrok Sądu pierwszej instancji nie kończył postępowania w sprawie wobec tego i w tym zakresie skarga jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).