Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 71/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of proven damage and procedural errors subject to correction.

Numero d'incarto IV CNP 71/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendants' appeal for legal inconsistency regarding the appellate court's ruling on litigation costs. The defendants argued that the first-instance costs awarded to the plaintiff were inflated due to mathematical errors and the failure to account for their own procedural costs, claiming this caused financial damage. The court rejected this claim because the alleged damage stemmed from a separate part of the judgment not challenged in the appeal, and minor calculation errors are corrected through a specific statutory procedure rather than a full appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 350 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 391 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused by the contested judgment, as minor calculation errors are subject to correction procedures that exclude the admissibility of such appeals.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for legal inconsistency litigation costs substantiation of damage mathematical errors correction procedure procedural costs inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 100 k.p.c.
nastąpiło z w wyniku naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 100 k.p.c. i 98 § 3 k.p.c., jest
Art. 98 § 3 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 350 § 1 k.p.c.
prostowania błędów rachunkowych, przewidziany w art. 350 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
prostowania błędów rachunkowych, przewidziany w art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 §
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 100 k.p.c
nastąpiło z w wyniku naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 100 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 350 § 1 k.p.c
prostowania błędów rachunkowych, przewidziany w art. 350 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
prostowania błędów rachunkowych, przewidziany w art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 §

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 71/08

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 19 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa M. T.

przeciwko E. Ż. i A. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwane E. Ż. i A. S. wniosły skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 października 2007 r., którym

zmieniony został wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2006 r.

Zaskarżeniem objęta została część wyroku, ujęta w jego punkcie I, w zakresie

utrzymanych w mocy kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych od pozwanych na

rzecz powoda, w wysokości 4.112,55 zł. Orzeczenie Sądu Apelacyjnego zapadło w

wyniku częściowego uwzględnienia apelacji pozwanych – uwzględnione przez Sąd

I instancji roszczenie (pierwotnie przyznane powodowi w nakazie zapłaty wydanym w

postępowaniu nakazowym) Sąd II instancji uznał za uzasadnione jedynie w 43%, wobec

czego obniżył zakres, w jakim nakaz zapłaty utrzymany został w mocy do 75.431,33 zł z

ustawowymi odsetkami oraz do kwoty 4.785 zł tytułem kosztów postępowania należnych

powodowi, w pozostałym zakresie nakaz ten został uchylony, a powództwo oddalone.

Sąd Apelacyjny w punkcie II wyroku oddalił apelację pozwanych w pozostałym zakresie,

odrzucił zażalenie powoda oraz zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu za

instancję odwoławczą.

W skardze pozwane zarzuciły, że wydanie zaskarżonego orzeczenia o kosztach

nastąpiło z w wyniku naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 100 k.p.c. i 98 § 3 k.p.c., jest

ono sprzeczne z art. 100 k.p.c. i wyrządziło im szkodę polegająca na konieczności

zwrócenia powodowi kosztów procesu zawyżonych o 4.625,85 zł w stosunku do

należnych. Zawyżenie nastąpiło w wyniku błędnego wyliczenia matematycznego części

kosztów należnych powodowi oraz na skutek nieuwzględnienia przez Sąd II instancji

wzajemnych kosztów poniesionych przez powódki, które wygrały spór w 57% i w takiej

części powinny uzyskać ich zwrot. Na dowód poniesionej szkody przedłożyły dowód

przekazania powodowi łącznie kwoty 118.635,10 zł.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga ta dotyczy. Warunek ten jest

spełniony jedynie wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej

majątku nastąpiła i wskaże rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi

dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., postanowienia tego

Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III

CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.).

Skarga pozwanych nie wypełnia tych warunków, a w konsekwencji nie czyni zadość

wymaganiu ustanowionemu w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżące za niezgodne z

prawem orzeczenie, które wyrządziło im szkodę, uznały rozstrzygnięcie utrzymujące w

mocy zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania nakazowego w części

obejmującej kwotę 4.112,55 zł, twierdząc, że o tą sumę została zawyżona należność

przyznana powodowi. Jednak wskazywane przez nie źródło tak określonej szkody, w

postaci nieuwzględnienia przez Sąd II instancji zawartego w apelacji wniosku

pozwanych o przyznanie im kosztów postępowania przed Sądem I instancji, mieści się

w zupełnie innej części orzeczenia Sądu Apelacyjnego – konkretnie w punkcie II,

oddalającym apelacje pozwanych w pozostałym zakresie. Tego orzeczenia pozwane

jednak nie skarżą.

Skompensowanie

kosztów stron

jest czynnością

techniczną,

stanowiącą

konsekwencję uwzględnienia wzajemnie przysługujących stronom należności z tytułu

kosztów. Jeżeli jednak wniosek jednej ze stron o zasądzenie kosztów nie został

uwzględniony, to orzeczenie o tym nie mieści się w sposób dorozumiany w

postanowieniu przyznającym należne koszty drugiej stronie, lecz w rozstrzygnięciu

odmawiającym uwzględnienia żądań strony, której kosztów nie przyznano. Dlatego też

skarżące przedłożonymi dowodami nie wykazały ani nie uprawdopodobniły faktu

poniesienia szkody w wyniku wydania orzeczenia, które zaskarżyły skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem. To orzeczenie bowiem nie wyrządziło im szkody w

postaci nieotrzymania zwrotu części kosztów procesu. Pozwane podnoszą wprawdzie,

że kwota kosztów należnych powodowi została zawyżona o 513,30 zł w wyniku błędów

w obliczeniach, jednak naprawieniu tego rodzaju usterek orzeczenia służy tryb

prostowania błędów rachunkowych, przewidziany w art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 §

1 k.p.c., wyłączający w zakresie, w jakim może być zastosowany, dopuszczalność

zgłoszenia skargi z art. 4241 k.p.c.

Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 424 8

§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.