Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of proven damage and procedural errors subject to correction.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal for legal inconsistency regarding the appellate court's ruling on litigation costs. The defendants argued that the first-instance costs awarded to the plaintiff were inflated due to mathematical errors and the failure to account for their own procedural costs, claiming this caused financial damage. The court rejected this claim because the alleged damage stemmed from a separate part of the judgment not challenged in the appeal, and minor calculation errors are corrected through a specific statutory procedure rather than a full appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 350 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 391 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused by the contested judgment, as minor calculation errors are subject to correction procedures that exclude the admissibility of such appeals.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 71/08
POSTANOWIENIE
Dnia 25 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie ze skargi pozwanych
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 19 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
w sprawie z powództwa M. T.
przeciwko E. Ż. i A. S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwane E. Ż. i A. S. wniosły skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 października 2007 r., którym
zmieniony został wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2006 r.
Zaskarżeniem objęta została część wyroku, ujęta w jego punkcie I, w zakresie
utrzymanych w mocy kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych od pozwanych na
rzecz powoda, w wysokości 4.112,55 zł. Orzeczenie Sądu Apelacyjnego zapadło w
wyniku częściowego uwzględnienia apelacji pozwanych – uwzględnione przez Sąd
I instancji roszczenie (pierwotnie przyznane powodowi w nakazie zapłaty wydanym w
postępowaniu nakazowym) Sąd II instancji uznał za uzasadnione jedynie w 43%, wobec
czego obniżył zakres, w jakim nakaz zapłaty utrzymany został w mocy do 75.431,33 zł z
ustawowymi odsetkami oraz do kwoty 4.785 zł tytułem kosztów postępowania należnych
powodowi, w pozostałym zakresie nakaz ten został uchylony, a powództwo oddalone.
Sąd Apelacyjny w punkcie II wyroku oddalił apelację pozwanych w pozostałym zakresie,
odrzucił zażalenie powoda oraz zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu za
instancję odwoławczą.
W skardze pozwane zarzuciły, że wydanie zaskarżonego orzeczenia o kosztach
nastąpiło z w wyniku naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 100 k.p.c. i 98 § 3 k.p.c., jest
ono sprzeczne z art. 100 k.p.c. i wyrządziło im szkodę polegająca na konieczności
zwrócenia powodowi kosztów procesu zawyżonych o 4.625,85 zł w stosunku do
należnych. Zawyżenie nastąpiło w wyniku błędnego wyliczenia matematycznego części
kosztów należnych powodowi oraz na skutek nieuwzględnienia przez Sąd II instancji
wzajemnych kosztów poniesionych przez powódki, które wygrały spór w 57% i w takiej
części powinny uzyskać ich zwrot. Na dowód poniesionej szkody przedłożyły dowód
przekazania powodowi łącznie kwoty 118.635,10 zł.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga ta dotyczy. Warunek ten jest
spełniony jedynie wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej
majątku nastąpiła i wskaże rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi
dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., postanowienia tego
Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III
CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.).
Skarga pozwanych nie wypełnia tych warunków, a w konsekwencji nie czyni zadość
wymaganiu ustanowionemu w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżące za niezgodne z
prawem orzeczenie, które wyrządziło im szkodę, uznały rozstrzygnięcie utrzymujące w
mocy zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania nakazowego w części
obejmującej kwotę 4.112,55 zł, twierdząc, że o tą sumę została zawyżona należność
przyznana powodowi. Jednak wskazywane przez nie źródło tak określonej szkody, w
postaci nieuwzględnienia przez Sąd II instancji zawartego w apelacji wniosku
pozwanych o przyznanie im kosztów postępowania przed Sądem I instancji, mieści się
w zupełnie innej części orzeczenia Sądu Apelacyjnego – konkretnie w punkcie II,
oddalającym apelacje pozwanych w pozostałym zakresie. Tego orzeczenia pozwane
jednak nie skarżą.
Skompensowanie
kosztów stron
jest czynnością
techniczną,
stanowiącą
konsekwencję uwzględnienia wzajemnie przysługujących stronom należności z tytułu
kosztów. Jeżeli jednak wniosek jednej ze stron o zasądzenie kosztów nie został
uwzględniony, to orzeczenie o tym nie mieści się w sposób dorozumiany w
postanowieniu przyznającym należne koszty drugiej stronie, lecz w rozstrzygnięciu
odmawiającym uwzględnienia żądań strony, której kosztów nie przyznano. Dlatego też
skarżące przedłożonymi dowodami nie wykazały ani nie uprawdopodobniły faktu
poniesienia szkody w wyniku wydania orzeczenia, które zaskarżyły skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem. To orzeczenie bowiem nie wyrządziło im szkody w
postaci nieotrzymania zwrotu części kosztów procesu. Pozwane podnoszą wprawdzie,
że kwota kosztów należnych powodowi została zawyżona o 513,30 zł w wyniku błędów
w obliczeniach, jednak naprawieniu tego rodzaju usterek orzeczenia służy tryb
prostowania błędów rachunkowych, przewidziany w art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 §
1 k.p.c., wyłączający w zakresie, w jakim może być zastosowany, dopuszczalność
zgłoszenia skargi z art. 4241 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 424 8
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.