Supreme Court dismissed creditor's appeal for non-exhaustion of legal remedies under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the creditor's appeal challenging a final judgment on execution costs. The creditor failed to demonstrate that no other legal remedies existed to challenge the lower court's decision. The court ruled that the appellant did not meet the statutory burden of proving the unavailability of alternative appeals.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-exhaustion of legal remedies requires the appellant to conclusively prove that no other legal means exist to challenge the judgment, not merely to point out their absence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 69/08
POSTANOWIENIE
Dnia 21 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie ze skargi wierzyciela J. O.
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
postanowienia
Sądu
Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2007 r., sygn. akt III Cz (…),
w sprawie ze skargi J. O.
przy uczestnictwie M. B. i R. B.
o ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie
Cywilnej w dniu 21 listopada 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wniesiona przez wierzyciela J. O., zastępowanego przez profesjonalnego
pełnomocnika, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2007 r. podlegała odrzuceniu
z następującej przyczyny.
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w
części określającej jej istotne wymogi, czyli warunki przewidziane w art. 424 5 § 1 k.p.c.,
powinna zawierać między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia
w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5
k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek
przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których
zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z
innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem
wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie
przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia.
Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o
wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub
uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności
orzeczenia (Zob. T. Ereciński w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część
pierwsza - Postępowanie rozpoznawcze, Część druga - Postępowanie zabezpieczające,
wyd. 2, tom 2, red. T. Ereciński, Warszawa 2007, s. 327).
Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi
„wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze
innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w
skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze
stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić wskazując przepisy
prawa, na których oparł swoja argumentację.
Zawarta w punkcie 5 wniesionej skargi argumentacja nie może być uznane za
prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 424 5 § 1 pkt 5
k.p.c. Mając na względzie, że skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała
odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.), Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.