Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with procedural requirements due to failure to prove damage caused by the final judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the final judgment of the District Court, ruling that the appeal lacked essential procedural elements. The plaintiff argued that the lower court erred in rejecting a set-off defense regarding a guarantee contract, but failed to demonstrate the specific damage caused by the judgment. The court held that an appeal must explicitly prove the existence, timing, and magnitude of the alleged loss to be admissible, a requirement the plaintiff neglected.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with the law must include a demonstration of damage caused by the final judgment; failure to specify the nature and extent of such damage renders the appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 50/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2012 r., w sprawie z powództwa Ł. S.przeciwko Towarzystwu Zarządzającemu S. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce Komandytowo - Akcyjnej w .o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2014 r., odrzuca skargę i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1 200 (jeden tysiąc dwieście) zł tytułem kosztów postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.
UZASADNIENIE
Powód Ł. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2012 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L. Sąd Rejonowy uwzględnił w całości powództwo o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa Zarządzającego S. Spółki z o.o. Spółki komandytowej kwoty 30 4484 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu z tytułu zwrotu świadczeń otrzymanych od powoda w wykonaniu umowy leasingu operacyjnego, od której powód odstąpił z powodu jej niewykonania przez pozwanego.
Sąd Rejonowy nie uwzględnił podniesionego przez pozwanego zarzutu potrącenia, ponieważ uznał, że umowa poręczenia, z której wynikać miała potrącana wierzytelność, wygasła na skutek odstąpienia przez powoda od umowy leasingu, względem której była akcesoryjna. Sąd Okręgowy na skutek apelacji wniesionej przez pozwanego zmienił ten wyrok i oddalił powództwo w całości, uznając, że zarzut potrącenia został podniesiony skutecznie, ponieważ umowa poręczenia, w której powód poręczył za wykonanie przez sprzedawcę przedmiotu leasingu wszystkich zobowiązań pieniężnych wynikających lub związanych z umowa sprzedaży lub mogących powstać w związku z rozwiązaniem tej umowy, w szczególności w trybie wypowiedzenia lub odstąpienia, na rzecz finansującego (pozwanego), była powiązana z umową leasingu jedynie funkcjonalnie i nie wygasła na skutek odstąpienia przez powoda od umowy leasingu.
Pozwanemu, który odstąpił od umowy sprzedaży przedmiotu leasingu, przysługuje względem sprzedawcy tego przedmiotu roszczenie o zwrot ceny (104 000 zł), objęte poręczeniem powoda. Przysługiwała mu więc w stosunku do powoda wzajemna wierzytelność nadająca się do potrącenia.Skarga pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji została oparta na podstawach:1)naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i/lub niewłaściwe zastosowanie art. 491 § 1 k.c. oraz art. 494 k.c. w zw. z art. 395 § 2 k.c.; art. 7091 k.c., art. 876 § 1 k.c. oraz art. 3531 w zw. z art. 65 § 2 k.c.; art. 876 § 1 k.c. w zw. z art. 491 § 1 k.c. oraz art. 494 k.c.; art. 879 § 1 k.c., art. 498 k.c., art. 65 § 2 k.c., art. 58 k.c. w zw. z art. 473 § 2 i art. 876 § 1 k.c. a ponadto art. 498 § 1 k.c.;2)naruszenia przepisów postępowania - art. 382 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c. i art. 503 k.p.c. oraz art. 47914 § 4 k.p.c.Skarżący wskazał te same przepisy jako te, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny.
Wyjaśnił, że poniósł szkodę w wysokości 30 484,35 zł ponieważ na skutek zaskarżonego wyroku utracił możliwość domagania się zwrotu świadczenia spełnionego w wykonaniu umowy, od której skutecznie odstąpił. Zaznaczył, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, od wyroku nie przysługiwała skarga kasacyjna.W związku z tym wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, w L. z dnia 13 grudnia 2012 r. i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna zawierać szereg elementów konstrukcyjnych.
Należą do nich:1)oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,2)przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie,3)wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny,4)uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy,5)wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi,6)wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.Skarga powoda nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. to znaczy nie uprawdopodobnia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy.
Warunek ten jest zrealizowany jedynie wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej majątku nastąpiła i wskaże czas, rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z. 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.).
Powód łączy powstanie swojej szkody z niemożnością odzyskania od pozwanego spełnionych na jego rzecz świadczeń, pomija jednak, że przyjęta przez Sąd Okręgowy koncepcja, oparta na uwzględnieniu zarzutu potrącenia zakłada, że nastąpiło zaspokojenie wierzytelności powoda w drodze potrącenia. Potrącona wierzytelność wynika ze stosunku poręczenia, a powód, spłacając poręczony dług nabywa spłaconą wierzytelność do wysokości dokonanej spłaty (art. 518 § 1 pkt 1 k.c.) i może jej dochodzić od dłużnika, którym jest w tym wypadku S. K., sprzedawca modułów kontenerowych.
Chcąc uprawdopodobnić poniesienie szkody powód musiałby wiec wyjaśnić, czy i dlaczego wierzytelności tej nie może zrealizować. Takich informacji skarga nie zawiera, wobec czego nie można uznać, że mieści w sobie element konstrukcyjny z art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. Kumulatywne wystąpienie w skardze wszystkich składników wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. jest konieczne, aby można było uznać skargę za spełniającą niepodlegające naprawie zręby tworzące ten środek zaskarżenia.Z przytoczonych względów na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. skargę tę należało odrzucić.
Orzeczenie o kosztach postępowania ze skargi uzasadnia art. 42412 w zw. z art. 39821, art. 391 § 1 i art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 2, § 6 pkt 5 oraz § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst. jedn.: Dz. U. z 2013 r., Nr 461). jw