Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal challenge. The appeal was rejected because it failed to cite the specific legal provision allegedly violated and did not substantiate the claim of damages. The court ruled that both elements are mandatory and independent. Consequently, the appeal was dismissed under the relevant procedural articles.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the defendants against a final judgment from the District Court in T. The defendants argued that the lower court violated substantive law regarding damages and liability, but the Supreme Court found the appeal defective. The court determined the appeal failed to cite the specific legal provision allegedly violated and did not provide a credible argument proving actual damages occurred. As a result, the appeal was rejected for not meeting the mandatory requirements of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal must separately cite the specific legal provision allegedly violated and substantiate the claim of damages; failure to meet either requirement independently warrants dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 5/08
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi pozwanych
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt VIII Ca (…),
w sprawie z powództwa S. G.
przeciwko Ł. G. i L. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwani Ł. G. i L. G. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 grudnia 2005 r., powołując
jako jej podstawę naruszenie prawa materialnego – art. 415 i 361 k.c.
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga ta nie czyni zadość istotnym wymaganiom,
przewidzianym w art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie już wyjaśniano, że każde z
wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny i musi być
spełnione samodzielnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r.,
IV CNP 1/05, z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 21/05 i z dnia 5 lipca 2006r., IV CNP
25/06). W przepisie tym wyraźnie wyodrębniono dwa różne wymagania, spełniające
różne funkcje – przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienie (pkt 2) oraz wskazanie
przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne (pkt 3). Przy takiej konstrukcji
przepisu jest niewątpliwe, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów,
przedstawiony odrębnie. Wady powołane w ramach podstaw skargi nie zawsze
powodują niezgodność orzeczenia z prawem, a przepisy wskazane w podstawach jako
naruszone nie muszą być tożsame z przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne. W skardze pozwanych nie został wskazany przepis prawa, z którym – ich
zdaniem – jest niezgodne prawomocne orzeczenie, co oznacza, że skarga nie spełnia
jednego z istotnych wymagań (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.) i z tej już przyczyny podlega
odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Nie zostało także spełnione wymaganie uprawdopodobnienia szkody (art. 4245 §
1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący przedstawi prawnie
uargumentowany wywód, przekonujący, że szkoda już nastąpiła, określający jej
wysokość i postać oraz związek przyczynowy z wydaniem zaskarżonego orzeczenia a
także powoła dowody lub inne środki, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody
wiarygodnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP
4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/08, OSNC 2007,
nr 7-8, poz. 41, z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06 i z dnia 27 lipca 2006 r., II BP
11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223). Konfrontacja tych wymagań z treścią skargi nie
pozwala na uznanie, by w skardze została uprawdopodobniona szkoda w rozumieniu
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Ten brak również uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie
art. 4248 § 1 k.p.c.