Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 44/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming lower court judgment violated law due to factual errors.

Numero d'incarto IV CNP 44/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the defendant's appeal against a final judgment regarding a loan dispute. The appellant argued the lower court erred in applying civil code provisions to a verbal loan between relatives. The court determined the appeal was obviously groundless because the appellant failed to demonstrate an obvious and elementary legal error in the lower court's factual findings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure; Art. 4249 of the Code of Civil Procedure: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the alleged legal error is not obvious, elementary, and clearly contradicts fundamental legal standards.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal against final judgment obvious legal error civil code provisions factual findings inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
W orzecznictwie Sądu Najwyższego, uwzględniającym poglądy doktryny i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, przyjmuje się jednolicie, że orzeczeniem niezgodnym z prawem - w rozumieniu art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 4249 of the Code of Civil Procedure
Wniesione skargi podlegają wstępnej selekcji, albowiem Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.).
Art. 74 of the Civil Code
Pozwany zarzucił niezgodność wyroku Sądu Okręgowego z art. 74 k.c.
Art. 720 § 1 and 2 of the Civil Code
oraz art. 720 § 1 i 2 k.c., przytaczając te przepisy także jako podstawy skargi.
art. 4171 § 2 k.c
w związku z art. 4171 § 2 k.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Tę wykładnię wskazanej normy zawartej w przytoczonym przepisie podzielił Trybunał Konstytucyjny orzekając w wyroku z dnia 27 września 2012 roku, (Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U.2012, poz.1104 ), że art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 77 ust. 1 Konstytucji
rozumiany w ten sposób, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje tylko wtedy, kiedy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest zgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 4249 k.p.c
Wniesione skargi podlegają wstępnej selekcji, albowiem Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.).
art. 74 k.c
Pozwany zarzucił niezgodność wyroku Sądu Okręgowego z art. 74 k.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
42412 w związku z art. 39813 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.
I CNP 33/06
Supreme Court dismissed appeal; factual findings and legal characterization of transport contract were not erroneous.
IV CNP 18/09
Supreme Court dismissed appeal regarding loss of standing after plaintiff withdrew claim against State Treasury.
I CNP 27/08
Supreme Court dismisses appeal against civil court ruling on execution title invalidity due to pre-judgment performance.
I BP 4/10
Supreme Court annulled labor termination due to erroneous date citation in employer's notice, finding it legally flawed.
I CNP 14/06
Supreme Court dismissed appeal against dismissal of shareholder liability claim due to lack of failed execution title.
II CNP 124/06
Supreme Court dismissed appeal against insurance denial for car theft due to lack of documents outside vehicle.
II BP 62/07
V CNP 93/08
Supreme Court dismisses appeal claiming housing co-op eviction compensation is unlawful due to vacancy conditions.
IV CNP 116/08
Supreme Court dismisses appeal, ruling that a disputed legal interpretation does not constitute unconstitutional invalidity.
I BP 20/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, nie publ., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, nie publ., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, nie publ.
III BP 3/08
Supreme Court dismisses appeal for illegality when claim is obviously groundless from its text.
II CNP 74/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, nie publ., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, nie publ., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, nie publ.
V CNP 81/07
oraz z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, nie publ.).
Sk 4/11
Constitutional Court upholds narrow interpretation of civil appeal requiring obvious, flagrant, and qualified legal error.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 44/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt V Ca […], w sprawie z powództwa K. O.‎przeciwko P. B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2018 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem przez pozwanego P. B. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. należy wskazać, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego, uwzględniającym poglądy doktryny i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, przyjmuje się jednolicie, że orzeczeniem niezgodnym z prawem - w rozumieniu art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35, z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 18/09, niepubl.; z dnia 5 września 2008 r., I CNP 27/08, niepubl.; z dnia 20 stycznia 2011 r., I BP 4/10, niepubl.).

Niezgodność z prawem powodująca powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa musi mieć więc charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechy bezprawności. Tę wykładnię wskazanej normy zawartej w przytoczonym przepisie podzielił Trybunał Konstytucyjny orzekając w wyroku z dnia 27 września 2012 roku, (Sk 4/11, OTK-A 2012/8/97, Dz.U.2012, poz.1104 ), że art. 4241 § 1 k.p.c. rozumiany w ten sposób, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje tylko wtedy, kiedy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest zgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle przedstawionego stanowiska bezprawność judykacyjną, o której mowa w przywołanym 4241 § 1 k.p.c., należy więc definiować w sposób autonomiczny, węższy od tradycyjnie rozumianej bezprawności w dziedzinie odpowiedzialności cywilnej, z uwzględnieniem specyfiki sądowego stosowania prawa, istoty władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, niepubl.; z dnia 28 marca 2007 r., II CNP 124/06, niepubl.; z dnia 14 kwietnia 2008 r., II BP 62/07, niepubl.; z dnia 25 marca 2009 r., V CNP 93/08, niepubl., z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, niepubl.; z dnia 20 stycznia 2011 r., I BP 4/10, niepubl.).

Wniesione skargi podlegają wstępnej selekcji, albowiem Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.). Oceny bezzasadności skargi należy dokonywać w powiązaniu z przedstawioną wyżej i utrwaloną w orzecznictwie wykładnią pojęcia ,,niezgodności prawomocnego wyroku z prawem”. Bezzasadność skargi jest oczywista, jeśli już z jej treści bez głębszej analizy i jurydycznych dociekań wynika, że nie może być uwzględniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, nie publ., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, nie publ., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, nie publ. oraz z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, nie publ.).

Pozwany zarzucił niezgodność wyroku Sądu Okręgowego z art. 74 k.c. oraz art. 720 § 1 i 2 k.c., przytaczając te przepisy także jako podstawy skargi. Z jej uzasadnienia wynika jednak, że skarżący kwestionuje w istocie ustalenia faktyczne wskazujące, że powód będący szwagrem pozwanego, pozostającym z nim w bliskich relacjach rodzinnych, przekazał mu określoną sumę pieniężną tytułem pożyczki bez zawierania pisemnej umowy. Powód nie wskazał argumentów jurydycznych świadczących o oczywistej i elementarnej niezgodności wyroku ze wskazanymi wyżej normami prawa materialnego w kontekście ich wykładni i zastosowania do ustalonego w tej sprawie przez Sąd Okręgowy stanu faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia i wiążącego Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu niniejszej skargi (art. 42412 w związku z art. 39813 § 2 k.p.c.).

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. awjw