Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 44/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment for failure to meet statutory appeal requirements.

Numero d'incarto IV CNP 44/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging a final judgment from the first instance court. The appellant cited specific Civil Procedure Code articles but failed to substantiate the 'exceptional circumstances' required by law to appeal a first-instance ruling. Consequently, the court ruled the complaint inadmissible due to its lack of mandatory structural elements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1, 2 k.p.c.; Art. 424 § 5 § 1 pkt 5 in fine k.p.c.: A complaint against a first-instance judgment is admissible only in exceptional cases involving fundamental legal order violations, and the appellant must explicitly demonstrate these circumstances in the complaint text.

Parole chiave

Generato dall'IA
exceptional circumstances first instance appeal complaint structure Civil Procedure Code inadmissible complaint fundamental legal order appellant burden

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1 k.p.c.
Jako podstawę wniesienia skargi wskazał „art. 424 § 1 i 2
Art. 424 § 2 k.p.c.
Jako podstawę wniesienia skargi wskazał „art. 424 § 1 i 2
Art. 424 § 5 § 1 pkt 5 in fine k.p.c.
Jako podstawę wniesienia skargi wskazał „art. 424 § 1 i 2
Art. 424 § 8 § 1 k.p.c.
Jako podstawę wniesienia skargi wskazał „art. 424 § 1 i 2
Art. 98 § 1 k.p.c.
w odpowiedzi na skargę, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c. oraz art.
Art. 109 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 398 § 21 k.p.c.
109 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. w zw. z art. 42412
§ 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 44/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marta Romańska

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 27 stycznia 2009 r.,

w sprawie z powództwa M. G.

przeciwko W. R.

o wyłączenie wspólnika,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 września 2011 r.,

1) odrzuca skargę;

2) zasądza od powoda M. G. na rzecz pozwanego W. R. kwotę

3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów

postępowania wywołanego skargą.

Uzasadnienie

Skarżący domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego z 15 października 2009 r., którym Sąd ten orzekł jako

sąd pierwszej instancji. Jako podstawę wniesienia skargi wskazał „art. 424 § 1 i 2

k.p.c.”.

W odpowiedzi na skargę pozwany zarzucił, że skarżący nie wykazał, żeby

jego skargę uzasadniał wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 424 1 § 2 k.p.c. oraz

że nie jest możliwa zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych ale także nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody

w wyniku wydania zaskarżonego wyroku. Pozwany wniósł o odrzucenie skargi oraz

o zasądzenie kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

przysługuje w stosunku do prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji

kończącego postępowanie w sprawie, który nie może zostać wzruszony za pomocą

innych środków zaskarżenia. Jedynie w wyjątkowych wypadkach, w których przez

wydanie orzeczenia doszło do naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, możliwe

jest zaskarżenie na tej drodze prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji.

Obowiązek wykazania tej okoliczności obciąża skarżącego, który w myśl art. 424 5

§ 1 pkt 5 in fine k.p.c. zobowiązany jest do przedstawienia wywodu w tym zakresie

w treści skargi.

Wnosząc skargę od wyroku sądu pierwszej instancji, skarżący oparł ją na

podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. (wybór tej podstawy nie budzi wątpliwości, a jej

nieprawidłowe

nie wskazał

oznaczenie

jednak

przypisać

żadnych

należy oczywistej

okoliczności,

które

omyłce

pisarskiej),

świadczyłyby

zaistnieniu

„wyjątkowego wypadku”, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c. Z uwagi na brak

jednego z obligatoryjnych elementów konstrukcyjnych skargi, wymaganego

w związku z charakterem zaskarżonego orzeczenia oraz wskazaną podstawą

prawną jej wniesienia, skarga podlegała odrzuceniu. W konsekwencji, ocena

spełnienia dalszych wymagań konstrukcyjnych, na których niedopełnienie wskazał

pozwany, pozostaje bezprzedmiotowa.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1

pkt 5 in fine k.p.c. w zw. z art. 4241 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto, w uwzględnieniu wniosku zawartego

w odpowiedzi na skargę, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. art. 108 § 1 k.p.c. oraz art.

109 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. w zw. z art. 42412

k.p.c. oraz § 12 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163,

poz. 1349 ze zm.).