Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements and failure to prove damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a lower court's decision to partially deny fee waiver. The plaintiff argued that the ruling deprived them of the ability to pursue a 73,000 zloty claim, but failed to substantiate this alleged damage. The court ruled that the appeal lacked essential elements required by law and did not meet the burden of proof for harm.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4245 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final decision must cumulatively satisfy formal requirements and the appellant must substantiate the damage caused by the decision; failure to do so results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 44/10
POSTANOWIENIE
Dnia 5 sierpnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie skargi powoda
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
postanowienia
Sądu
Rejonowego w G.
z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt I C (…), wydanego
w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Rejonowemu w G.
o odszkodowanie,
w przedmiocie skargi na orzeczenie referendarza sądowego i wniosku
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2010 r.,
1)
odrzuca skargę
2)
nie obciąża kosztami postępowania wnoszącego skargę
3)
przyznaje radcy prawnemu R. K. ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w
G. tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu kwotę 2700
(dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od
towarów i usług
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. referendarz sądowy zwolnił powoda J.
J. częściowo od kosztów sądowych a mianowicie od opłaty od pozwu i oddalił dalej
idący wniosek o zwolnienie od kosztów. Postanowieniem z dnia 8 października 2009 r.
Sąd Rejonowy w G. na skutek skargi powoda utrzymał w mocy orzeczenie referendarza.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego
postanowienia zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji
RP i art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Prawa Człowieka i Podstawowych
wolności. Według skarżącego wyniku wydania postanowienia przez Sąd Rejonowy
został pozbawiony możliwości dochodzenia roszczenia głównego w kwocie 73.000
złotych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4255 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest
wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,
przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że
wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie
jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że
występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, oraz wniosek o
stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być
spełnione kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość tym wymogom jest dotknięta
tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym i podlega odrzuceniu bez wzywania do jego
usunięcia – art. 4248 § 1 k.p.c. (por. post. SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06, nie
publ., post. SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06, nie publ., post. SN z 17 stycznia 2007 r.
I CNP 76/06, nie publ.).
Jak wskazano, na wnoszącym skargę ciąży obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia
szkody
spowodowanej
przez
wydanie
zaskarżonego
orzeczenia.
Tego obowiązku skarżący oczywiście nie dopełnił już tylko dlatego, że oddalenie
wniosku o dalsze zwolnienie od kosztów sądowych nie uniemożliwiało powodowi,
zwolnionemu od wpisu od pozwu, dochodzenia roszczenia o odszkodowanie
w wysokości 73.000 złotych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Uwzględniając sytuację majątkową skarżącego Sąd Najwyższy na podstawie art.
42412 k.p.c. w zw. z art. 39821, 391 § 1, 102 k.p.c. nie obciążył go kosztami
postępowania. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu Sąd
Najwyższy orzekł na podstawie § 13, ust. 1 w zw. z § 6 pkt 6, 12, ust. 5 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w/s opłat za
czynności radców prawnych …(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).