Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 44/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements and failure to prove damage.

Numero d'incarto IV CNP 44/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a lower court's decision to partially deny fee waiver. The plaintiff argued that the ruling deprived them of the ability to pursue a 73,000 zloty claim, but failed to substantiate this alleged damage. The court ruled that the appeal lacked essential elements required by law and did not meet the burden of proof for harm.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 4245 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final decision must cumulatively satisfy formal requirements and the appellant must substantiate the damage caused by the decision; failure to do so results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unconstitutionality final decision burden of proof substantiation of damage essential defects fee waiver civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c.
usunięcia – art. 4248 § 1 k.p.c. (por.
art. 4241 § 2 k.p.c.
jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że
art. 39821 k.p.c.
z art. 39821, 391 § 1, 102 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
§ 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
postanowienia zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 45 ust.
art. 4255 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4255 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06
post. SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06, nie
post. SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06
publ., post. SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06, nie publ., post.
post. SN z 17 stycznia 2007 r., I CNP 76/06
I CNP 21/06
SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06, nie
III CNP 34/06
SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06, nie publ., post.
I CNP 76/06
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for legal challenge to final judgment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 44/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 sierpnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie skargi powoda

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Rejonowego w G.

z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt I C (…), wydanego

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Rejonowemu w G.

o odszkodowanie,

w przedmiocie skargi na orzeczenie referendarza sądowego i wniosku

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2010 r.,

1)

odrzuca skargę

2)

nie obciąża kosztami postępowania wnoszącego skargę

3)

przyznaje radcy prawnemu R. K. ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w

G. tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu kwotę 2700

(dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od

towarów i usług

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. referendarz sądowy zwolnił powoda J.

J. częściowo od kosztów sądowych a mianowicie od opłaty od pozwu i oddalił dalej

idący wniosek o zwolnienie od kosztów. Postanowieniem z dnia 8 października 2009 r.

Sąd Rejonowy w G. na skutek skargi powoda utrzymał w mocy orzeczenie referendarza.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego

postanowienia zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji

RP i art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Prawa Człowieka i Podstawowych

wolności. Według skarżącego wyniku wydania postanowienia przez Sąd Rejonowy

został pozbawiony możliwości dochodzenia roszczenia głównego w kwocie 73.000

złotych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4255 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest

wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że

występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, oraz wniosek o

stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być

spełnione kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość tym wymogom jest dotknięta

tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym i podlega odrzuceniu bez wzywania do jego

usunięcia – art. 4248 § 1 k.p.c. (por. post. SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06, nie

publ., post. SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06, nie publ., post. SN z 17 stycznia 2007 r.

I CNP 76/06, nie publ.).

Jak wskazano, na wnoszącym skargę ciąży obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia

szkody

spowodowanej

przez

wydanie

zaskarżonego

orzeczenia.

Tego obowiązku skarżący oczywiście nie dopełnił już tylko dlatego, że oddalenie

wniosku o dalsze zwolnienie od kosztów sądowych nie uniemożliwiało powodowi,

zwolnionemu od wpisu od pozwu, dochodzenia roszczenia o odszkodowanie

w wysokości 73.000 złotych.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z

art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Uwzględniając sytuację majątkową skarżącego Sąd Najwyższy na podstawie art.

42412 k.p.c. w zw. z art. 39821, 391 § 1, 102 k.p.c. nie obciążył go kosztami

postępowania. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu Sąd

Najwyższy orzekł na podstawie § 13, ust. 1 w zw. z § 6 pkt 6, 12, ust. 5 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w/s opłat za

czynności radców prawnych …(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).