Supreme Court dismisses divorce appeal claiming fault based solely on lost affection, citing full factual assessment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the appellant's complaint regarding a final divorce judgment. The appellant argued that the lower court erred by finding fault based only on the loss of affection, ignoring other evidence of the husband's absence and the wife's privacy violations. The court ruled that the lower court properly considered the entire spectrum of circumstances, including the husband's work away from home and the wife's complaints about his behavior, concluding the decision was within legal bounds.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 57 § 1 k.r.o.; Art. 4249 k.p.c.: A complaint alleging that a court of second instance erred in finding fault in a divorce case based solely on the loss of affection is inadmissible if the lower court properly evaluated the totality of circumstances and the decision remains within the limits of legal interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 4/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt V ACa (…) w sprawie z powództwa M.T. przeciwko D.T. o rozwód,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 września 2017 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie zarzucono naruszenie art. 57 § 1 k.r.o., twierdząc, że Sąd orzekł o winie powoda przy rozwodzie ze względu tylko na to, iż powód zeznał o wygaśnięciu jego uczucia do żony. Tymczasem z obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd brał pod uwagę całe spektrum okoliczności, a zwłaszcza pracę powoda daleko od domu i stopniowo coraz rzadszą jego obecność w domu, co nie służyło utrzymaniu więzi małżeńskich. W szczególności nie jest tak, że Sąd II instancji nie dostrzegł żadnego zachowania powoda sprzecznego z zasadami współżycia społecznego, wskazał bowiem na obwinianie pozwanej o jej wygląd fizyczny, ale też naruszenie jej prawa do prywatności przez zapoznanie się z jej pamiętnikiem oraz próbę wykorzystania go w sprawie rozwodowej. Dokonane przez Sąd meriti wykładnia prawa i jego zastosowanie mieszczą się w granicach sztuki prawniczej. Skarga jest zatem oczywiście niezasadna (art. 4249 k.p.c.) i w konsekwencji nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania. aj