Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to file extraordinary appeal first.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for legal inconsistency against a final judgment from June 2017. The plaintiff argued the appeal was inadmissible due to the case value, but the Court noted that a new extraordinary appeal mechanism had been introduced in April 2018. The Court ruled that the plaintiff must first demonstrate that filing this extraordinary appeal was impossible before the appeal for legal inconsistency can be considered.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 89 ustawy o SN: An appeal for legal inconsistency against a final judgment is inadmissible if the remedy of an extraordinary appeal could have been or should have been filed, as the state's liability requires the exhaustion of all available legal means.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 22/19 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II Ca (…), w sprawie z powództwa E. S.przeciwko A. K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2020 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w B. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 3 lutego 2017 r.Od wyroku Sądu drugiej instancji skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując, że skarga kasacyjna, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia nie przysługiwała w niniejszej sprawie, a ponadto nie zachodzą podstawy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - pomijając inne ograniczenia - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c. może wchodzić w grę wyłącznie wtedy, gdy strona poszkodowana uczyniła wszystko co możliwe, aby nie dopuścić do powstania szkody. Inaczej mówiąc, obowiązkiem strony jest wykorzystanie wszystkich istniejących w systemie środków prawnych i dopiero ich bezskuteczność lub brak może - w wypadku wystąpienia szkody - uzasadniać odpowiedzialność państwa. Pogląd ten odpowiada również tezie, że państwo demokratyczne, o rozwiniętym pierwiastku obywatelskim, musi wymagać od członków wspólnoty dbania o swoje prawne interesy i korzystania z dostarczanych przez prawo środków, w tym oczywiście środków zaskarżenia.W dniu 3 kwietnia 2018 r., a więc przed wniesieniem skargi, do polskiego systemu prawnego wprowadzono kolejny nadzwyczajny środek zaskarżenia, tj. skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. z 2018 r., poz. 5 ze zm. - dalej „ustawa o SN”).
Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej – zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art. 95 ustawy o SN - prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny „szkody judykacyjnej”, jest oczywiste, iż spełniając wymagania określone art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.Mając ponadto na względzie, że przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne przyczynami uwzględnienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN), a także biorąc pod uwagę unormowanie zawarte w art. 89 § 4 ustawy o SN, należy przyjąć, iż począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r. strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 ustawy o SN) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.
Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, nr 12, poz. 121, z dnia 10 stycznia 2019 r., II CNP 2/18, nie publ., i z dnia 20 marca 2019 r., V CNP 54/17, nie publ.).Z tych przyczyn orzeczono, jak na wstępie.jw