Supreme Court dismisses civil appeal for failure to cite specific law, prove damage, and show no other remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment denying their request to transfer property ownership to the municipality. The plaintiffs failed to cite a specific legal provision, substantiate the damage they claimed, or demonstrate that no other legal remedies existed to overturn the lower court's decision. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code due to these procedural deficiencies.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.c.; An appeal is inadmissible if the appellant fails to cite a specific legal provision, prove the damage caused by the judgment, or demonstrate the unavailability of other legal remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 15/07
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi powodów
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w O.
z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt [...]
w sprawie z powództwa D.T. i S.T.
przeciwko Gminie R.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 lutego 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Powodowie
małżonkowie
D. i
S.T.
wnieśli
skargę
o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28
listopada 2006 r., którym Sąd ten zmienił wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 30
sierpnia 2006 r., oddalając ich powództwo o zobowiązanie Gminy R. do złożenia
oświadczenia woli o przeniesieniu na nich własności bliżej określonej w sentencji
wyroku Sądu pierwszej instancji nieruchomości.
Skarga powodów jest niedopuszczalna ze względu na występujące w niej
istotne braki konstrukcyjne.
Po pierwsze, skarżący nie wskazali przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie jest, ich zdaniem, niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Odwołanie
się jedynie do podstaw skargi nie może być w tym zakresie uznane
za wystarczające. Samo zaś przytoczenie podstaw skargi nie jest równoznaczne
ze spełnieniem powyższego obowiązku i nie zastępuje go (por. postanowienie
SN z dnia 20 lipca 2006 r., IV CNP 1/05, nie publ. oraz uzasadnienie postanowienia
SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Prawidłowe spełnienie wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
wiąże się z koniecznością wyraźnego i nie budzącego wątpliwości wskazania
konkretnego przepisu prawa, z którym - zdaniem strony - zaskarżone orzeczenie
jest niezgodne. Strona wnosząca skargę niezależnie od przytoczenia podstaw
swej skargi jest więc obowiązana do oddzielnego i precyzyjnego wskazania
takiego przepisu.
Po drugie, powodowie nie uprawdopodobnili, że na skutek wydania
zaskarżonego skargą wyroku została im wyrządzona szkoda (art. 4245 § 1
pkt 4 k.p.c.). Spełnienia tego wymagania polega na złożeniu przez stronę
oświadczenia, że szkoda taka nastąpiła, wskazaniu jej rodzaju i rozmiaru, a także
związku przyczynowego, jaki zachodzi między wydaniem zaskarżonego orzeczenia
a szkodą. Strona obowiązana jest ponadto powołać bądź przedstawić dowody lub
inne
środki,
które
uwiarygodniałyby
jej
twierdzenia
w
tym
zakresie
(por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006,
nr 6, poz. 8 oraz postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05,
OSNC 2006, 7-8, poz. 141). Skarga w sprawie niniejszej tak określonego
wymagania nie spełnia. Powodowie nie wyjaśnili bowiem dlaczego przyjmują,
że na skutek wydania zaskarżonego wyroku ponieśli szkodę w postaci
„wartości nieruchomości”, którą chcieli nabyć od pozwanej Gminy i nie wskazali
związku przyczynowego, jaki - ich zdaniem - zachodzi pomiędzy wydaniem
tego orzeczenia a tak określonym przez nich uszczerbkiem majątkowym.
Po trzecie wreszcie, powodowie w skardze nie wykazali, że zmiana
lub uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 listopada 2006 r. w drodze
innych środków prawnych nie była i nie jest możliwa (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Ograniczenie się w tym względzie do stwierdzenia, że z uwagi na treść
wymienionych przez powodów przepisów kodeksu postępowania cywilnego
wzruszenie tego wyroku nie było i nadal nie jest możliwe nie stanowi
zadośćuczynienia wymaganiu określonemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
W celu jego należytego spełnienia skarżący powinni w skardze dokładnie
i w sposób szczegółowy wyjaśnić dlaczego wzruszenie zaskarżonego przez
nich wyroku nie było i nie jest możliwe, odnosząc się w tym zakresie do
poszczególnych
środków
prawnych,
które
według
kodeksu
postępowania
cywilnego mogą służyć stronom dla osiągnięcia takiego skutku (por. postanowienie
SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140
oraz postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006,
nr 1, poz. 17).
Mając powyższe na względzie, należało orzec, jak w sentencji, na
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.