Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 1/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the father lacked standing to represent his son.

Numero d'incarto IV CNP 1/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's request to declare a final judgment unlawful, ruling the appeal inadmissible due to lack of procedural standing. The father of the defendant filed the appeal without legal representation, as he was not authorized to act on his son's behalf in this specific review proceeding. The court held that such appeals require a specific power of attorney distinct from any authorization granted for the original tax collection case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court declaring a final judgment unlawful is inadmissible if filed by a person lacking the capacity to act, as distinct representation requires explicit authorization separate from that granted for the underlying proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
standing to sue capacity to act Supreme Court appeal power of attorney procedural inadmissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
Art. 4248 § 1 k.p.c.
z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00
oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., V CZ 6/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2005 r., V CZ 61/05

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 1/07

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w T.

z dnia 14 kwietnia 2005 r.,

w sprawie z powództwa Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.

działającego na rzecz Skarbu Państwa - Urzędu Skarbowego w G.

przeciwko R. N.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 stycznia 2007 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 kwietnia 2005 r. wydanego

w sprawie

o

zapłatę

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia wniósł w imieniu pozwanego R. N. jego ojciec J. N.

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta nie

odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także

więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia zachodzi konieczność wykazania się zdolnością

postulacyjną, analogicznie jak dotychczas w postępowaniu kasacyjnym, czy też

zażaleniowym. Wniesienie skargi przez podmiot, który nie posiada zdolności

postulacyjnej czyni skargę niedopuszczalną (por. m. in. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., l CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77

oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00.

niepubl.).

W sprawie niniejszej skarga została wniesiona w imieniu pozwanego przez

osobę, która zdolnością taką się nie legitymuje. Ojciec pozwanego. nie należąc do

kręgu podmiotów wskazanych w art. 871 § 1 i 2 k.p.c., nie mógł zastępować swego

syna w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Z tego względu skargę pozwanego należało uznać za niedopuszczalną

z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.

Wobec powyższego badanie czy zostały spełnione pozostałe przesłanki

warunkujące dopuszczalność skargi stało się bezprzedmiotowe.

Niejako już na marginesie należy zauważyć, że wnoszący skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w imieniu

swego syna J. N. nie został przez niego do tego upoważniony. Udzielone przez

pozwanego pełnomocnictwo stanowiło jedynie podstawę do zastępstwa w sprawie

wytoczonej przez Prokuratora o zapłatę. Wniesienie skargi jest czynnością, która

rozpoczyna oddzielne od zakończonego zaskarżonym wyrokiem postępowanie, a

zatem wymaga dla swej skuteczności udzielenia wyraźnego umocowania (por.

niepubl. postanowienia SN z dnia 21 marca 2006 r., V CZ 6/06 oraz z dnia 14

czerwca 2005 r., V CZ 61/05). Ze względu jednak na niedopuszczalność skargi

pozwanego z wyżej wskazanej przyczyny uzupełnienie tego braku nie miałoby

wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy skargę pozwanego odrzucił na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

db