Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UZ 19/10 Generato dall'IA

Social security pension recalculation case dismissed as inadmissible due to value below 10,000 PLN threshold.

Numero d'incarto III UZ 19/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the value of the subject matter in a social security pension dispute. The appellant argued that the case involved a recalculation of pension basis, which should allow cassation regardless of the amount, whereas the lower court applied a strict 10,000 PLN threshold. The court ruled that the case is a property rights matter governed by Article 3982 § 1 of the Code of Civil Procedure, requiring the value to meet the statutory minimum for admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 22 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: In social security cases involving the recalculation of pension basis, the value of the subject matter is determined by the annual difference between the claimed and current benefit, and the cassation appeal is inadmissible if this calculated value falls below the statutory minimum of 10,000 PLN.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security law pension recalculation value of subject matter cassation admissibility property rights dispute minimum value threshold annual benefit difference

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 22 k.p.c.
roszczenia ubezpieczonej podlega ustaleniu na podstawie art. 22 k.p.c., zgodnie z
Art. 3982 § 1 k.p.c.
wysokości co najmniej 10.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).
Art. 39814 k.p.c.
art. 39814 w związku z 3941 § 3 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
wysokości co najmniej 10.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 22 k.p.c
roszczenia ubezpieczonej podlega ustaleniu na podstawie art. 22 k.p.c., zgodnie z

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UZ 19/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło

SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca)

w sprawie z odwołania W. B.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

o wysokość emerytury oraz datę początkową przeliczenia emerytury,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 lutego 2011 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 14 października 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 24

czerwca 2010 r., w sprawie o wysokość emerytury oraz datę początkową

przeliczenia emerytury oddalił apelację ubezpieczonej W. B. od wyroku Sądu

Okręgowego w S. z 26 lutego 2010 r., oddalającego odwołania ubezpieczonej od

decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 września 2009 r. oraz 11

września 2009 r.

Od powyższego orzeczenia ubezpieczona wniosła skargę kasacyjną.

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń społecznych wezwał

pełnomocnika

wyliczenia

ubezpieczonej

wartości

do

przedmiotu

przedstawienia

matematycznego

sposobu

zaskarżenia

uwzględnieniem

wartości

z

otrzymywanych świadczeń (wyliczenie różnicy między świadczeniem żądanym a

otrzymywanym) w terminie 7 dni.

Pełnomocnik złożył pismo procesowe zawierające stosowne wyliczenia, tj.

„powódka posiada świadczenie 1347 brutto tj. 1012,62 netto miesięcznie a ubiega

się o 1800 zł. miesięcznie netto. Różnica miesięcznie netto wynosi 787,38 zł.

wartość przedmiotu zaskarżenia zatem wynosi 12 krotność tej kwoty – do pełnych

złotych: 9449 zł., słownie: dziewięć tysięcy czterysta czterdzieści dziewięć złotych”.

Postanowieniem z 14 października 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że przedmiotem sporu w niniejszej

sprawie jest wysokość emerytury. Spór dotyczy więc prawa majątkowego, odnośnie

do którego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych dopuszczalność skargi

kasacyjnej jest uwarunkowana wykazaniem wartości przedmiotu zaskarżenia w

wysokości co najmniej 10.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). Zgodnie z wyliczeniem

przedmiotu zaskarżenia wskazanym przez pełnomocnika ubezpieczonej, wartość

przedmiotu zaskarżeniu w sprawie wynosi 9.449 zł, a zatem jako niższa od

wyznaczonej ustawowo w tej kategorii spraw powoduje, że skarga kasacyjna jest

niedopuszczalna.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni

zarzucił postanowieniu Sądu Apelacyjnego naruszenie „prawa materialnego tj. art.

3982 § 1 k.p.c.” przez błędną jego wykładnię i zastosowanie tj. poprzez przyjęcie iż

sprawa objęta skargą kasacyjną jest typową sprawą o prawa majątkowe i z uwagi

na wartość przedmiotu sporu niższą niż dziesięć tysięcy złotych zasadne jest

odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalne, podczas gdy w ocenie powódki

jej sprawa, gdzie chodziło zasadę jest sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych,

gdzie skarga przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. W

zażaleniu podniesiono ponadto, że „sprawa niniejsza jest sprawą o przeliczenie

podstawy emerytury, co ma wpływ w konsekwencji na jej wysokość i przyznanie

emerytury ewentualnie w wyższej wysokości ale jest to jedynie konsekwencją i

następstwem, gdyby żądanie objęte niniejszym postępowaniem okazało się

zasadne”.

Stawiając

powyższe

zarzuty

wniesiono

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia w całości, ewentualnie o jego zmianę poprzez przeliczenie i

ustalenie podstawy wymiaru emerytury na podstawie dokumentacji zgromadzonej

w sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Wartość przedmiotu sporu w odniesieniu do

roszczenia ubezpieczonej podlega ustaleniu na podstawie art. 22 k.p.c., zgodnie z

którym w sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu

sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok. A zatem, wartość przedmiotu

zaskarżenia skargą kasacyjną (która w niniejszej sprawie jest równa wartości

przedmiotu sporu) wylicza się w ten sposób, że od kwoty stanowiącej wysokość

świadczenia, do której zdaniem odwołującej się powinno ono zostać wyrównane,

odejmuje się kwotę świadczenia aktualnie otrzymywanego i następnie obliczoną w

stosunku miesięcznym różnicę, stosownie do zasad określonych w art. 22 k.p.c.,

określa się w stosunku rocznym.

Wbrew wyrażonemu w zażaleniu poglądowi, niniejsza sprawa jest sprawą o

prawa majątkowe, tym samym wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być

niższa niż kwota warunkująca dopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 398 2 § 1

k.p.c.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art.

art. 39814 w związku z 3941 § 3 k.p.c.