Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III USKP 92/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal appeal as ZUS satisfied company's request via A1 certificates under Art. 47713 k.p.c.

Numero d'incarto III USKP 92/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's cassation appeal against the appellate court's decision to suspend proceedings. The lower court suspended the case because the ZUS had already issued A1 certificates confirming Polish social security law applicability, thereby satisfying the company's request. The Supreme Court held that such a decision constitutes a 'changed decision' under Article 47713 of the Code of Civil Procedure, rendering the cassation appeal without merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47713 § 1 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; A decision by a social insurance authority that fully satisfies the applicant's request constitutes a 'changed decision' under Art. 47713 k.p.c., allowing the suspension of proceedings; consequently, a cassation appeal challenging only procedural errors in such a case is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
changed decision suspension of proceedings social security law A1 certificate cassation appeal Art. 47713 k.p.c. ZUS appeal assicuratore estero

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 47713 § 1 k.p.c.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, należało umorzyć postępowanie w oparciu o art. 47713 § 1 k.p.c., gdyż organ rentowy uczynił zadość żądaniu spółki wnoszącej odwołania.
Art. 39814 k.p.c.
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. oraz art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
oraz art. 98 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
Art. 99 k.p.c.
i art. 99 k.p.c. w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
w związku z art. 39821 k.p.c.[SOP][ał]
Art. 355 § 1 k.p.c.
386 § 3 i art. 355 § 1 k.p.c.).
Art. 3942 § 11 pkt 3 k.p.c.
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 47713 § 1 k.p.c
W ocenie Sądu Apelacyjnego, należało umorzyć postępowanie w oparciu o art. 47713 § 1 k.p.c., gdyż organ rentowy uczynił zadość żądaniu spółki wnoszącej odwołania.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III UK 62/19
Supreme Court quashes appeal ruling on social security legislation applicability and remands case for further proceedings.
II UK 423/16
Supreme Court dismisses social security appeal regarding pension calculation date changes under social insurance law.
III AUa 246/15
Social security contributions appeal dismissed; vacation allowance excluded, weekend allowance included in base.
III AUa 489/16
Appeal court remands social security case to lower court for factual review of tax certificate deadline extension.
I UK 37/09
3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) - wyroki Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09; z dnia 9 lipca 2014 r., I PK 316/13; z dnia 10 kwietnia 2018 r., I UK 67/17, z dnia 4 czerwca 2019 r., III PK 73/18.
I PK 316/13
Supreme Court dismisses appeal for procedural defect, allowing correction under Art. 373 k.p.c. and applying Art. 132 § 11 k.p.c.
I UK 67/17
Supreme Court dismissed appeal on work injury pension, citing lack of legal basis and procedural defects in evidence submission.
III PK 73/18
Cassation court dismissed appeal for reinstatement as teacher due to lack of material law grounds and procedural errors not affecting outcome.
II USK 422/21
Supreme Court dismisses cassation appeal for procedural violations without material law claims.
II UK 225/11
też postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 25 stycznia 2012 r., II UK 225/11, LEX nr 1215434 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2017 r., II UK 423/16, LEX nr 2401070).Podobne poglądy prezentowane są także w orzecznictwie sądów powszechnych, w którym sądy przyjmują, że wskazana w art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III USKP 92/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Piotr Prusinowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Rączka‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania T. sp. z o.o. w B.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Legnicy‎z udziałem W. Ż., S. B., S. L., K. K. i J. B.‎o ustalenie podlegania polskiemu ustawodawstwu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 lutego 2024 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt III AUa 1909/20, III AUz 217/20, I. oddala skargę kasacyjną; II. zasądza od organu rentowego na rzecz T. Spółka z o.o. w B. 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 lutego 2021 r., w sprawie T. z o.o. w B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Legnicy przy udziale W. Ż., S. B., S. L., K. K., J. B. o ustalenie podlegania polskiemu ustawodawstwu na skutek apelacji T. sp. z o.o. w B. i zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Legnicy od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 sierpnia 2017 r. uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie w sprawie, a także umorzył postępowanie zażaleniowe.Sprawa była już rozpoznawana przez Sąd Najwyższy, który wyrokiem z dnia 12 lutego 2019 r., IlI UK 62/19 (LEX nr 3067017) uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2018 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Apelacyjny ustalił dodatkowo, że belgijska instytucja ubezpieczeniowa wyraziła zgodę na zawarcie porozumienia wyjątkowego z polskim organem rentowym w sprawie ubezpieczonych pracowników odwołującego, zgodnie z którym pracownicy, w okresie oddelegowania do pracy na terenie Belgii, podlegają polskiemu ustawodawstwu w zakresie zabezpieczenia społecznego.

W konsekwencji ZUS wydał w stosunku do tych osób zaświadczenia o ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego na formularzach A1. W ocenie Sądu Apelacyjnego, należało umorzyć postępowanie w oparciu o art. 47713 § 1 k.p.c., gdyż organ rentowy uczynił zadość żądaniu spółki wnoszącej odwołania. Doszło więc do zaspokojenia w całości roszczenia objętego przedmiotem zaskarżonych decyzji. To zaś uzasadniało zastosowanie art. 47713 § 1 k.p.c., mimo że nie doszło do formalnego uchylenia zaskarżonych decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Najistotniejsze bowiem znaczenie miało podjęcie przez organ rentowy decyzji uwzględniających stanowisko odwołującej się spółki, które w tym przypadku przybrało formę zaświadczeń o ustawodawstwie polskim dotyczącym zabezpieczenia społecznego mającym zastosowanie do pracowników spółki.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie: (a) art. 355 § 1 w związku z art. 386 § 3 k.p.c., przez niezastosowanie tych przepisów i nieumorzenie postępowania sądowego na ich podstawie, mimo że wystąpiła zbędność wydania orzeczenia, ponieważ poza postępowaniem sądowym zrealizowano cel, dla którego złożono odwołania od decyzji organu rentowego;‎(b) art. 47713 § 1 k.p.c., przez jego zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i umorzenie postępowania sądowego w oparciu o ten przepis w sytuacji, gdy nie było ku temu podstaw.Pełnomocnik organu rentowego wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Spółki wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, a w razie jej przyjęcia do rozpoznania o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że organ rentowy wniósł analogicznie brzmiące skargi kasacyjne, oparte na identycznej przesłance, w podobnych sprawach, w których Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania (z dnia 21 września 2022 r., III USK 32/22; z dnia 6 października 2022 r., III USK 27/22; z dnia 19 października 2022 r., III USK 31/22; z dnia 23 listopada 2022 r., III USK 29/22; z dnia 14 grudnia 2022 r., III USK 30/22; z dnia 17 stycznia 2023 r., III USK 55/22; z dnia 9 lutego 2023 r., III USK 58/22; z dnia 23 lutego 2023 r., III USK 63/22).

Sąd Najwyższy rozpoznający sprawę w niniejszym składzie w pełni akceptuje i popiera przedstawioną w przywołanych sprawach argumentację dotyczącą wykładni art. 47713 k.p.c. Skarżący próbuje jednak dowieść, że aby zastosować art. 47713 k.p.c. konieczna byłaby zmiana, czy też uchylenie zaskarżonych decyzji, a więc innymi słowy wyeliminowanie ich z obrotu. Skarżący twierdzi, że właściwą podstawą prawną umorzenia postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie nie powinien być art. 47713 § 1 k.p.c., lecz art. 355 w związku z art. 386 § 3 k.p.c., ponieważ wystąpiła zbędność wydania wyroku (poza postępowaniem sądowym zrealizowano cel, dla którego złożono odwołanie od decyzji organu rentowego).Należy jednak zauważyć, że w wielu orzeczeniach Sąd Najwyższy nie przyjmował tak kategorycznego stanowiska.

W postanowieniu z dnia 16 lipca 1998 r., II UKN 138/98 (OSNAPiUS 1999 nr 13, poz. 440) Sąd Najwyższy powołał obie te podstawy procesowe równocześnie i przyjął, że wydanie przez organ rentowy decyzji w całości uwzględniającej żądanie ubezpieczonego, będące przedmiotem kasacji uzasadnia uchylenie nieprawomocnych orzeczeń sądów obu instancji i umorzenie postępowania (art. 47713 w związku z art. 386 § 3 i art. 355 § 1 k.p.c.). Stanowisko to w pośredni sposób ma także potwierdzenie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2018 r., III SPP 63/17 (LEX nr 2459694), w którym przyjęto, że nieuzasadniona jest skarga na przewlekłość postępowania, które na podstawie art. 47713 k.p.c., mogło zakończyć się tylko jego umorzeniem (por. też postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 25 stycznia 2012 r., II UK 225/11, LEX nr 1215434 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2017 r., II UK 423/16, LEX nr 2401070).Podobne poglądy prezentowane są także w orzecznictwie sądów powszechnych, w którym sądy przyjmują, że wskazana w art. 47713 k.p.c. „zmiana zaskarżonej decyzji” nie musi polegać na wydaniu nowej decyzji zmieniającej zaskarżoną, ale na wydaniu takiej decyzji, której skutkiem jest uwzględnienie w całości lub w części żądania strony objętego przedmiotem zaskarżonej decyzji (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2015 r., III AUa 246/15, LEX nr 1746823; podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 29 marca 2017 r., III AUa 489/16, LEX nr 22952710).Stanowisko o możliwości zastosowania art. 47713 k.p.c., tylko w razie wydania przez organ rentowy decyzji zmieniającej lub uchylającej, nie jest także stanowczo wyrażane w literaturze.

Podkreśla się, że ani z art. 83 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ani z art. 47713 § 1 k.p.c. nie wynika, aby ustawodawca zakreślił przedmiot rozumiany jako sprawy, w których dopuszczalne jest wydanie decyzji zamiennej, co uprawnia do przyjęcia poglądu, że możliwość wydania decyzji zamiennej istnieje we wszystkich sprawach, w których organ rentowy w ogóle uprawniony (zobowiązany) jest wydać decyzję, od której przysługuje odwołanie (zob. M. Szymanowski: Decyzja zamienna organu rentowego, Radca Prawny-Zeszyty naukowe 2019 nr 3, s. 5).Należy też zauważyć, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, iż skarga kasacyjna, która nie zarzuca obrazy jakiegokolwiek przepisu prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.), stanowiącego podstawę wyrokowania sądu odwoławczego, nie umożliwia oceny, czy naruszenie przepisów postępowania wymienionych w podstawie zaskarżenia mogło mieć faktycznie istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) - wyroki Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., I UK 37/09; z dnia 9 lipca 2014 r., I PK 316/13; z dnia 10 kwietnia 2018 r., I UK 67/17, z dnia 4 czerwca 2019 r., III PK 73/18.

Dlatego powołanie przez skarżącego zarówno w podstawie zaskarżenia wyłącznie zarzutów procesowych uniemożliwia Sądowi Najwyższemu dokonanie oceny kasacyjnej w zakresie tego, czy w postępowaniu odwoławczym rzeczywiście wystąpiły uchybienia o tak znacznym ciężarze gatunkowym, że doprowadziły do wydania nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 lutego 2022 r., II USK 422/21, LEX nr 3340989). Można domyślać się, jaki interes (gravamen) ma organ rentowy w zaskarżeniu, skoro uważa, że postępowanie i tak powinno być umorzone, tylko na innej podstawie prawnej (art. 355 § 1 k.p.c.).

Jeżeli motywem złożenia skargi była chęć wykazania, że organ rentowy nie przegrał sprawy w całości (w kontekście rozstrzygnięcia o kosztach procesu), to skarżący ten cel mógł osiągnąć, bez wniesienia skargi kasacyjnej, przez złożenie zażalenia poziomego na podstawie art. 3942 § 11 pkt 3 k.p.c.Mając na uwadze powyższe stanowisko Sądu Najwyższego, należy uznać za bezpodstawne zarzuty naruszenia prawa podniesione w rozpoznawanej skardze kasacyjnej. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. oraz art. 98 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie reguły z art. 98 § 1 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.[SOP][ał]