Supreme Court dismisses social security appeal for bridge pension due to incorrect statutory citation and lack of legal interpretation need.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the social security agency's cassation appeal against a bridge pension award. The agency argued that specific pension laws required judicial interpretation due to potential inconsistencies in case law regarding tractor driver work conditions. However, the court found the appeal inadmissible because it cited the general pension act instead of the specific bridge pension act governing the award.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 184 ust. 1 ustawy emerytalnej; § 4 ust. 1 rozporządzenia z 7 lutego 1983 r.: A cassation appeal based on the need for legal interpretation is inadmissible if the appellant fails to cite the specific statute establishing the benefit in question, rendering the cited legal provisions irrelevant to the case.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 480/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania T.B.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.o emeryturę pomostową,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 czerwca 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […].z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 19 czerwca 2019 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […]. oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. (organ rentowy) wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w P. z 6 marca 2018 r., III U […] zmieniającego decyzję organu rentowego z 30 listopada 2016 r. w ten sposób, że przyznano T.B. (wnioskodawca) prawo do emerytury pomostowej.Skargę kasacyjna od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a mianowicie art. 184 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2016 r., poz. 887 ze zm., dalej jako ustawa emerytalna) w związku z § 4 ust. 1 oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm., dalej jako rozporządzenie z 7 lutego 1983 r.) w związku z Wykazem A dział VIII pkt 3 zawartym w załączniku do wyżej wymienionego rozporządzenia wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych w zakresie kwalifikacji prawnej pracy kierowcy ciągnika wykonującego prace na polu jako pracy w warunkach szczególnych w świetle rozporządzenia z 7 lutego 1983 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.W judykaturze Sądu Najwyższego wskazuje się, że oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 kwietnia 2018 r., III CSK 314/17, LEX nr 2490595).
W niniejszej sprawie organ rentowy sprostał tym wymaganiom, jednakże nie zauważył, że przy konstruowaniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zarzutów odwołał się do przepisów ustawy emerytalnej, a nie do przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (jednolity tekst: z 2018 r., poz. 1924), na podstawie której orzeczeniem Sądu pierwszej instancji przyznano wnioskodawcy świadczenie w postaci emerytury pomostowej. Wykazana przez organ rentowy przesłanka przedsądu oraz zarzuty skargi pozostają zatem bez związku z niniejszą sprawą, co oznacza, że brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpoznania, tym bardziej, że z uwagi na pominięcie przepisów ustawy o emeryturach pomostowych w podstawach skargi Sąd Najwyższy nie miałby podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów tej ustawy, których aplikowanie stanowi wstępny warunek zastosowania przepisów powołanych przez organ rentowy we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.