Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 442/19 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed as inadmissible due to social security contribution value below ten thousand zloty threshold.

Numero d'incarto III UK 442/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as inadmissible because the value of the subject matter was below the statutory threshold for social security cases. The appellant argued that the lack of a specific value prevented the proceedings from taking effect, citing the unpaid contribution amount of 320.94 zloty. The court ruled that since the case concerned voluntary rather than mandatory social security coverage, the appeal was barred by the low value limit under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: In social security matters concerning voluntary insurance coverage, a cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter is less than ten thousand zloty.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security appeal cassation inadmissibility value subject matter voluntary insurance mandatory insurance distinction civil procedure code supreme court ruling domanda di prestazione d'assicurazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 22 k.p.c.
233 § 1, art. 227 i art.
Art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
Warunki powstania dobrowolnego ubezpieczenia, jego kontynuowania i ustania uregulowane są w art. 14 ustawy systemowej, który to przepis jest regulacją odrębną od zasad obowiązujących przy ubezpieczeniu obowiązkowym.
Art. 180 k.p.a.
300); 2/ art. 180 k.p.a.; 3/ art.
Art. 8 Prawo przedsiębiorców
180 k.p.a.; 3/ art. 8, art.
art. 180 k.p
300); 2/ art. 180 k.p.a.; 3/ art.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
6b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; 6/ art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; a nadto naruszenia przepisów postępowania: art.
art. 328 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 442/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło w sprawie z odwołania T. D.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K.‎o ubezpieczenie społeczne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 listopada 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt III AUa (…), odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 14 marca 2019 r., na skutek apelacji wniesionej przez organ rentowy od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2018 r., zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie T. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. z dnia 28 lutego 2018 r., stwierdzającej, że jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą wnioskodawca podlega dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu za okresy wskazane w decyzji.Odwołujący się wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, opartą na podstawach: naruszenia prawa materialnego: 1/ art. 14 ust. 2 pkt 2) ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2019 r., poz. 300); 2/ art. 180 k.p.a.; 3/ art. 8, art. 10 ust. 1 i ust. 2, art. 11 oraz art. 12 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018 r., poz. 646); 4/ art.20 ust. 1 i ust. 3 w związku z art.18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; 5/ art. 24 ust. 6b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; 6/ art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; a nadto naruszenia przepisów postępowania: art. 233 § 1, art. 227 i art. 328 § 2 k.p.c.W odpowiedzi na pismo sądowe z dnia 15 maja 2019 r., wzywające między innymi do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia, skarżący wskazał, że wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie stanowi równowartość opłaconej przez ubezpieczonego po terminie składki ubezpieczeniowej, wynoszącej 320,94 zł (297,96 zł + 22,98 zł).

Podniósł, że brak określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w tego typu sprawie nie umożliwia nadania jej biegu. „Zarówno bowiem opłata, jak również koszty zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie nie są uzależnione od wartości przedmiotu sporu, a także nie determinują ustabilizowania przedmiotu sporu i zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych, jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

Oznacza to, że poza wymienionymi kategoriami spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych (o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego), w każdej innej sprawie o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że sprawa o objęcie ubezpieczeniem społecznym (w tym o objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym) jest sprawą o prawa majątkowe, gdyż z decyzji o objęciu ubezpieczeniem (wyłączeniu z ubezpieczenia) wynikają bezpośrednio skutki majątkowe.

W postanowieniu z dnia 4 listopada 2003 r., II UZ 91/03 (LEX nr 1129286) Sąd Najwyższy przyjął, że w sprawach dotyczących objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem społecznym dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem określenie przedmiotu sprawy, którego dotyczy wyłączenie zawarte w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c., nawiązuje do regulacji ustawowej tego przedmiotu. Określenie "objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego" odnosi się do definicji tego pojęcia zawartej w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (obecnie jednolity tekst:

Dz.U. z 2020 r. poz. 266 ze zm., dalej jako "ustawa systemowa"). Ustawa ta rozróżnia obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, określone w art. 6, art. 6a ust. 1, art. 6b ust. 1, 11 ust. 1 i 12 ust. 1, od dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych i rentowych, o których mowa w art. 7 oraz chorobowych określonych w art. 11 ust.

2. Jeżeli dojdzie do dobrowolnego ubezpieczenia emerytalnego, rentowego, chorobowego i wypadkowego, to nie zmienia się ono w ubezpieczenie obowiązkowe. Warunki powstania dobrowolnego ubezpieczenia, jego kontynuowania i ustania uregulowane są w art. 14 ustawy systemowej, który to przepis jest regulacją odrębną od zasad obowiązujących przy ubezpieczeniu obowiązkowym. Użyty w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. zwrot "objęcie obowiązkiem ubezpieczenia" odnosi się do ubezpieczenia obowiązkowego, a nie dobrowolnego (tak również między innymi w postanowieniach Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2017 r., II UZ 80/16; z dnia 24 października 2017 r., I UZ 69/17, LEX nr 2427171; z dnia 19 kwietnia 2018 r., II UZ 9/18, LEX nr 2549198, niepublikowanych).Wobec powyższego, mając na względzie przedmiot postępowania w tej sprawie (objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym a nie obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym), o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia, ustalona jako suma składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za sporny okres, nie więcej niż za rok (art. 22 k.p.c.).

Sąd Najwyższy w cytowanym już postanowieniu z dnia 8 marca 2017 r., II UZ 80/16 (LEX nr 2261739) wskazał, „że jakkolwiek z ustaleniem samego podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu wiąże się lub może się wiązać w przyszłości prawo do świadczeń (np. zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego), jednak w sprawach o podleganie ubezpieczeniom społecznym rozpoznawanych przez sądy ubezpieczeń społecznych chodzi przede wszystkim o to, czy w związku z podleganiem ubezpieczeniom społecznym powinny być uiszczane składki na te ubezpieczenia, a także ustalenie podstawy wymiaru składek, ustalenie osoby płatnika składek itd.

Z decyzji o objęciu lub wyłączeniu z ubezpieczenia wynika obowiązek uiszczenia składek, natomiast prawo do określonych świadczeń uwarunkowane jest wystąpieniem ustawowych przesłanek, które w toku postępowania o objęcie ubezpieczeniem nie stanowią przedmiotu kontroli”. Godzi się także nadmienić, że w postanowieniu z dnia 22 stycznia 2019 r., II UZ 41/18 (LEX nr 2609105), Sąd Najwyższy zaprezentował pogląd, iż w sprawie o podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu nie jest możliwe ustalanie wartości przedmiotu zaskarżenia w odniesieniu do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, które uzyskałaby ubezpieczony.Przytoczone przez skarżącego postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2015 r.

II UZ 24/15 (LEX nr 1854105) zostało wydane w sprawie dotyczącej zupełnie innego przedmiotu postępowania, to jest podlegania właściwemu ustawodawstwu. Tego rodzaju sprawy są kwalifikowane jako sprawy o podleganie obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i mogą być przedmiotem skargi kasacyjnej niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.).W niniejszej sprawie skarżący wskazał w skardze kasacyjnej, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 320,94 zł. W związku tym, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od określonej w art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.).