Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 44/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal citing no legal controversy or need for interpretation.

Numero d'incarto III UK 44/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by S. P. against the Social Insurance Institution regarding early retirement. The applicant argued that summing specific employment periods was legally permissible, citing apparent inconsistencies in lower court rulings. The Court determined that no legal interpretation was needed because the issue had already been definitively resolved in a recent precedent, thereby eliminating any genuine dispute requiring review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal if no significant legal issue exists, there is no need for legal interpretation, or the appeal is obviously unfounded.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal early retirement legal interpretation social insurance employment periods precedent binding dismissed appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.
art. 393 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 44/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku S. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J.

o wcześniejszą emeryturę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 19 listopada 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca S. P. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –

Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 19 listopada 2004 r. III AUa

…/04 w sprawie o wcześniejszą emeryturę. Kasację oparł na podstawie naruszenia

prawa materialnego a jako okoliczność uzasadniającą jej rozpoznanie przedstawił

potrzebę wykładni prawa, a w szczególności rozstrzygnięcie kwestii, czy

dopuszczalne jest sumowanie okresów, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 oraz §

15 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku

emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w

szczególnym

charakterze.

orzecznictwie -

W

tym

przedmiocie

występują

rozbieżności

w

„ choćby rozbieżność między wyrokami Sądu I i II instancji w

niniejszej sprawie a wyrokiem i uzasadnieniem Sądu apelacyjnego w Katowicach z

dnia 2. 12. 1998 r. sygn. akt III AUa 1105/98, OSA 1999/10/51”, w którym

stwierdzono brak zakazu sumowania okresów zatrudnienia w szczególnych

warunkach i okresów zatrudnienia w szczególnym charakterze.

Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania

lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.

393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania

jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. W

tym przypadku skarżący wskazał na potrzebę wykładni prawa powołując się na

rozbieżności w orzecznictwie sądów apelacyjnych. W rzeczywistości nie zachodzi

potrzeba wykładni prawa, gdyż przedstawiona kwestia była już przez Sąd

Najwyższy rozważana i nie ma rozbieżności w orzecznictwie. W najnowszym

orzeczeniu – wyroku

z dnia 18 stycznia 2005 r. II UK 137/04 Sąd Najwyższy

stwierdził, że „przepisy § 4 ust. 1 pkt 3 oraz § 15 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w

szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze

zm.) nie przewidują możliwości zaliczania nauczycielom do okresów pracy w

szczególnym charakterze jakichkolwiek innych okresów zatrudnienia, nawet

uznanych w myśl rozporządzenia za wykonywane w szczególnym charakterze, tym

bardziej więc nie jest dopuszczalne łączenie okresów pracy w warunkach

szczególnych z pracą w szczególnym charakterze”. Nie istnieje potrzeba wykładni

prawa w kwestii, co do której Sąd Najwyższy już się wypowiedział a w jego

orzecznictwie nie występują rozbieżności.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.