Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 227/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal, ruling second instance court properly evaluated evidence without procedural errors.

Numero d'incarto III UK 227/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a claimant seeking a pension for early retirement due to special working conditions. The claimant argued that the appellate court failed to properly interpret regulations regarding mechanics working in repair tunnels and neglected relevant evidence. The court found no procedural violations, noting the appellate court thoroughly reviewed expert opinions and other evidence before concluding the work did not meet the statutory criteria.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 400 § 1 k.p.c.; Art. 401 § 1 k.p.c.: The second instance court must independently evaluate the claim but is not required to discuss all evidence; a cassation appeal fails if the lower court properly assessed the material without procedural errors affecting substantive law application.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal second instance review special working conditions pension eligibility procedural error standard riesame della rendita AI rinuncia a pretese di salario soppressione della rendita

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 400 § 1 k.p.c.
Art. 401 § 1 k.p.c.
rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008 nr 6, poz. 55
III CZP 49/07
Appeal court bound by procedural but not material claims; voidness considered ex officio.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 227/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania W. B. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. ‎o emeryturę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 maja 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od odwołującego się na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 13 grudnia 2018 r., III AUa (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację W. B. (wnioskodawca) wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z 16 października 2017 r., IV U (…), oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. (organ rentowy), odmawiającej wnioskodawcy prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych.Wnioskodawca zaskarżył powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłane jej oczywistej zasadności, której wnioskodawca uparuje w naruszeniu przez Sądy orzekające w sprawie przepisów prawa materialnego w zakresie regulacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm., dalej jako rozporządzenie z 7 lutego 1983 r.), co do wykładni Działu XIV poz. 16 (praca mechanika w kanałach remontowych), przejawiającej się w tym, że Sądy nie dokonały ustaleń w przedmiocie charakteru czynności wykonywanych przez wnioskodawcę i w efekcie błędnie przyjęły, że praca wnioskodawcy nie była pracą w warunkach szczególnych.

Ponadto w ocenie skarżącego Sąd Apelacyjny dopuścił się także nierozpoznania sprawy w granicach apelacji, co uniemożliwiło dokonanie prawidłowej wykładni prawa materialnego i doprowadziło do wydania błędnego orzeczenia.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, że sąd drugiej instancji musi samodzielnie dokonać jurydycznej oceny dochodzonego żądania i skonfrontowania jej z zaskarżonym orzeczeniem oraz stojącymi za nim motywami (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008 nr 6, poz. 55). Nie oznacza to jednak, że Sąd drugiej instancji - rozpoznając apelację - jest zobowiązany do obszernego omawiania całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, by nie narazić się na zarzut braku wszechstronnego rozpoznania sprawy.

W niniejszym postępowaniu Sąd Apelacyjny nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, które miałoby bezpośrednie przełożenie na uchybienie przepisom prawa materialnego powołanym we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Sąd ten rozważył cały materiał dowodowy sprawy, przedstawił swoją ocenę tego materiału i wbrew twierdzeniom skarżącego odniósł się do wnioskowanego przez skarżącego dowodu z akt sprawy innego ubezpieczonego, stwierdzając, że nie mogą być one uznane za prejudykat w postępowaniu dotyczącym wnioskodawcy.

W tych okolicznościach, opierając się na ustaleniach dotyczących zakresu i charakteru pracy wnioskodawcy, do rekonstrukcji i oceny których wykorzystano opinię biegłych, Sąd Najwyższy nie ma żadnych podstaw, by stwierdzić, że Sąd Apelacyjny w sposób oczywiście wadliwy przyjął, że wnioskodawca nie spełnił warunków do przyznania mu emerytury w obniżonym wieku z tytułu wykonywania pracy wymienionej pod poz. 16 Działu XIV rozporządzenia z 7 lutego 1983 r.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.