Supreme Court dismisses pension early retirement appeal as clearly unfounded with no legal issue.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a Social Insurance Institution's decision regarding early retirement. The appellant argued for a reinterpretation of the law allowing re-evaluation of rights based on new evidence, but the court found the original decision valid. The court determined the appeal was clearly unfounded because the pension agency correctly had the authority to reassess rights when new medical documentation emerged after the initial ruling.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 393 k.p.c.: The pension authority may re-establish entitlement to benefits upon discovery of new evidence affecting the right, and the principle of protection of acquired rights does not shield unjustly granted benefits.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 223/04
POSTANOWIENIE
Dnia 28 stycznia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kwaśniewski
w sprawie z wniosku I.P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.
o wcześniejszą emeryturę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 28 stycznia 2005 r.,
na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.
z dnia 16 lipca 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd
Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie
występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 §
2 k.p.c., a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu
uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania.
W kasacji pełnomocnik wnioskodawczyni jako okoliczność uzasadniającą
przyjęcie kasacji do rozpoznania powołuje konieczność wykładni art. 114 ust. 1
ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący
nie ma racji. Zgodnie z art. 114 cytowanej wyżej ustawy organ rentowy może
ponownie ustalić prawo do świadczenia w sytuacji ujawnienia okoliczności
istniejących przed wydaniem decyzji lub też w sytuacji, gdy zostaną przedstawione
nowe dowody, które mają wpływ na prawo do tego świadczenia. Decyzja bowiem w
sprawie świadczeń nie ma charakteru ostatecznego i nie korzysta z przymiotu
powagi rzeczy osądzonej. Pełnomocnik skarżącego powołuje się na wyrok SN z
dnia 5 czerwca 2003 r., III UZP 5/03 (OSNP 2003 nr 18, poz. 442), który dotyczy
sytuacji, w której organ rentowy dokonał wyłącznie odmiennej oceny tych samych
dowodów po uprawomocnieniu się decyzji o przyznaniu świadczenia. W
rozpatrywanej sprawie nie chodzi jednakże o problem odmiennej oceny dowodów
dokonanej przez organ rentowy, lecz o nowe dowody dotyczące uprawnienia
wnioskodawczyni
do
przyznanego
jej
wcześniej
świadczenia.
Dowody
przeprowadzone po ustaleniu, że poprzednio organ rentowy orzekał bez
wyjaśnienia materialno-prawnych przesłanek prawa do wcześniejszej emerytury na
podstawie zaświadczenia, z którego te przesłanki nie wynikały i bez rozpatrzenia
dokumentacji leczenia. W tej sytuacji organ rentowy miał prawo do ponownego
ustalenia na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawa
wnioskodawczyni do wcześniejszej emerytury. Za bezzasadny uznać należy
również zarzut naruszenia wynikającej z art. 2 Konstytucji zasady ochrony praw
nabytych. Zasada ochrony praw nabytych nie obejmuje bowiem praw nabytych
niesłusznie. Jeżeli w wyniku błędu organu rentowego okoliczności mające wpływ na
prawo do świadczeń nie zostały uwzględnione i w konsekwencji zostało
bezpodstawnie przyznane świadczenie, to osoba pobierająca świadczenie nie
może powoływać się na zasadę ochrony praw nabytych (zob. uzasadnienie do
cytowanego już wyroku SN z dnia 5 czerwca 2003 r., III UZP 5/03).
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia
kasacji do rozpoznania (art. 3937 § 1 w związku z art. 393 k.p.c.).