Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error affecting public interest.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ordering the appellant to pay the costs. The appellant argued that lower courts violated procedural rules by ignoring their expert opinion on allergies and penicillin sensitivity. The court rejected this, noting that cassation reviews only obvious legal errors impacting public interest, not factual disputes or evidence evaluation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error affecting public interest, excluding mere disputes over evidence or factual findings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 203/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z odwołania K. Ł.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. o rentę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 maja 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od odwołującego się 120 (sto dwadzieścia) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, na rzecz organu rentowego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 7 maja 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] w sprawie z odwołania K. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. w przedmiocie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, oddalił apelację odwołującego się. Odwołujący się zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną w całości. Zdaniem skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, powołanych w punkcie I skargi jako jej podstawy. Twierdzi, że Sądy obu instancji naruszyły powołane w podstawach skargi przepisy pomijając stanowisko reprezentowane przez skarżącego i zgłaszany przez niego wniosek dowodowy w przedmiocie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu alergologii na okoliczność prawidłowości przeprowadzonej u skarżącego diagnostyki w […] C. […] w G. w 2010 r. oraz występowania u ubezpieczonego nadwrażliwości na penicylinę prokainową, prokainę i szczepionkę Debelta przez ponowne wykonanie badań diagnostycznych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że jako sąd kasacyjny nie jest sądem trzeciej instancji, a skarga kasacyjna nie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie z uwagi na przeważający w charakterze skargi kasacyjnej element interesu publicznego. Służy ona kontroli prawidłowości stosowania prawa, nie będąc instrumentem weryfikacji trafności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia. Wniesiona w sprawie skarga nie wykazała znaczenia jej rozstrzygnięcia dla realizacji tej publicznoprawnej funkcji skargi kasacyjnej, względnie potrzeby ujednolicenia orzecznictwa sądów powszechnych i rozwoju jurysprudencji.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przekonanie Sądu Najwyższego oceniającego na etapie przedsądu o zasadności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przytoczenia stosownych argumentów, uwzględniających specyfikę tej podstawy warunkującej pozytywne rozpoznanie wniosku podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną. Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2007 r., I CSK 100/07, niepubl.; z dnia 30 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, LEX nr 560541).
Istotne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący nie wskazał przepisów, na których naruszenie się powołuje. Odesłał w tym zakresie do podstaw skargi. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III UK 10/11, LEX nr 1124105).
Ponadto skarżący w istocie kwestionuje dokonaną przez Sądy obu instancji ocenę dowodów. Kwestionuje bowiem niestwierdzenie częściowej niezdolności do pracy, wskazując na schorzenia alergologiczne, w sytuacji, w której Sąd dokonał ustaleń na podstawie opinii biegłego lekarza alergologa. Wywody skarżącego stanowią zatem polemikę z oceną dowodów i wynikającymi z niej ustaleniami faktycznymi, co, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., uchyla się spod kontroli kasacyjnej. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).