Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 171/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal as no legal issue exists regarding shift supervisor work conditions.

Numero d'incarto III UK 171/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the legal question regarding the classification of a shift supervisor's work as 'special conditions' was already settled. The insured argued that supervisory duties mixed with administrative tasks prevented the work from qualifying for special conditions, citing conflicting lower court interpretations. The court determined that established precedent clarifies that mixed duties exclude special conditions status, rendering the appeal's request for legal clarification unnecessary.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal if the appeal does not raise a significant legal issue or if the interpretation of the law is already established and uniform in case law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal special working conditions shift supervisor duties pension eligibility legal issue requirement uniform case law administrative tasks exclusion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 398 § 2 k.p.c.
436 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205).Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
436 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205).Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
436 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205).Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 171/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski w sprawie z odwołania Z. R.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. ‎o prawo do emerytury,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2015 r., III AUa [...], Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację ubezpieczonego Z.R. od wyroku Sądu Okręgowego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 20 czerwca 2014 r., VII U […], w sprawie przeciwko ZUS Oddziałowi w S. o prawo do emerytury.Od wyroku Sądu Apelacyjnego ubezpieczony wniósł skargę kasacyjną, w której wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadnił potrzebą rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego oraz dokonania wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów w zakresie ustalenia: 1) „czy o tym, iż dana praca (...) - na stanowisku mistrza zmianowego - może zostać zaliczona do pracy w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy może decydować jedynie to, iż sprawowany w ramach obowiązków nadzór i kontrola nad przebiegiem procesu pracy w zakładzie pracy odbywał się zarówno wobec pracowników, których praca jest uznawana za pracę w szczególnych warunkach, jak i wobec tych, których praca nie znajduje się w wykazie prac zaliczonych do prac w szczególnych warunkach, i to bez względu na to, że mistrz zmianowy wykonywał swoją pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, w miejscu, w czasie, i w warunkach, w których praca innego pracownika - mechanika pracującego w kanałach remontowych uznawana jest za pracę w szczególnych warunkach”; 2) „czy rodzaj i intensywność obowiązków wykonywanych przez osobę sprawująca stały nadzór nad pracownikami pracującymi na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe są wykonywane prace wymienione w wykazie A rozporządzenia, w warunkach, w jakich obowiązki te sprawował Ubezpieczony jako mistrz zmianowy, przesądzają o niemożności uznania pracy na tym stanowisku jako (...) kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie” oraz 3) „czy fakt, iż Ubezpieczony - w ramach sprawowanego dozoru inżynieryjno-technicznego na oddziale, w którym jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie - wykonywał część (ułamek) czynności nienarażających go bezpośrednio na czynniki szkodliwe dla zdrowia, wyklucza zaliczenie wykonywanej przez niego pracy za pracę w warunkach szczególnych (...) jako kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie”.

Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w całości i przekazanie Sądowi pierwszej instancji sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu rentowego zwrotu kosztów postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zmianę decyzji organu rentowego poprzez przyznanie ubezpieczonemu ”prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ubezpieczony powołał się na okoliczność, że w przedmiotowej sprawie występują istotne zagadnienia prawne dotyczące wykładni przepisów określających zasady nabywania prawa do emerytury w obniżonym wieku przez ubezpieczonych, którzy zajmując stanowisko mistrza zmianowego (dyżurnego) świadczyli pracę w zakresie „kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozoru inżynieryjno-technicznego na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie prac wykonywanych w szczególnych warunkach”.

Poglądu o występowaniu sformułowanych zagadnień prawnych nie można jednak podzielić w kontekście ustaleń faktycznych, które stanowiły podstawę wyrokowania Sądu Apelacyjnego i są wiążące w postępowaniu kasacyjnym (art. 39813 § 2 k.p.c.) oraz przy uwzględnieniu wniosków wynikających z dotychczasowego (utrwalonego) orzecznictwa sądowego obejmującego problematykę kwalifikowania „dozoru inżynieryjno-technicznego” do celów emerytalnych.Z drobiazgowo poczynionych w sprawie ustaleń Sądu Okręgowego (które Sąd odwoławczy w całości zaaprobował) wynika, że ubezpieczony w spornym okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 1978 r., był zatrudniony w M. […] w S. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku mistrza zmianowego (dyżurnego).

Do obowiązków przypisanych na tym stanowisku należało zaś „przydzielanie pracy podległym pracownikom stosownie do ich kwalifikacji i potrzeb, przesuwanie pracowników w czasie zmiany na inne stanowiska pracy, względnie powierzanie im wykonywania innych lub dodatkowych prac, udzielanie instruktażu w zakresie technologii obsługi i napraw (...), wydawanie dyspozycji o kolejności i zakresie prac obsługowo-naprawczych”. Oprócz tego mistrz zmianowy wykonywał szereg czynności z zakresu nadzoru administracyjno-kadrowego, w tym wnioskował do przełożonych o awansowanie podwładnego, o ukaranie pracownika karą porządkową bądź o cofnięcie kary, o przyznanie premii lub pochwały itp., udzielał zgody na wykonywanie pracy nadliczbowej oraz sprawował bieżącą kontrolę nad dyscypliną pracy podwładnych i przestrzeganiem przez nich przepisów bhp i przeciwpożarowych.

Z ustaleń faktycznych wynika ponadto, że ubezpieczony, będąc mistrzem zmiany, nadzorował pracę około 200 podwładnych, w tym pracowników niewykwalifikowanych. Podlegali mu zarówno mechanicy, jak i kierowcy oraz piloci. W zakładzie pracy funkcjonowało około 20 kanałów remontowych do naprawy pojazdów, przy czym bezpośredni nadzór na mechanikami sprawowali brygadziści, którzy wykonywali prace w kanałach.W odniesieniu do takich ustaleń faktycznych Sądy obu instancji zgodnie przyjęły, że zakres obowiązków ubezpieczonego na stanowisku mistrza zmiany był szerszy niż wykonywanie ścisłego i bezpośredniego nadzoru nad pracami, które w myśl przepisów emerytalnych należy kwalifikować jako prace w warunkach szczególnych.

Ponadto Sądy zwróciły uwagę, że czym innym jest wykonywanie czynności administracyjno-biurowych (mających ścisły związek ze sprawowaniem dozoru inżynieryjno-technicznego) a czym innym wykonywanie różnych innych (dodatkowych) czynności niepozostających w związku z wykonywaniem bezpośredniego dozoru nad procesem produkcji. W konsekwencji okres wykonywania spornej pracy w charakterze mistrza zmiany nie mógł zostać ubezpieczonemu zaliczony jako czas, w trakcie którego skarżący świadczył pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze, co uprawniałoby go do otrzymania emerytury w obniżonym wieku.Stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku skargą w pełni koresponduje z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, z której wynika, że przy ocenie (do celów emerytalno-rentowych) charakteru czynności pracowniczych polegających na dozorze zachodzi konieczność oddzielenia czynności polegających na wykonywaniu prac administracyjno-biurowych ściśle związanych ze sprawowaniem dozoru inżynieryjno-technicznego, od czynności sprowadzających się do wykonywania w ramach obowiązków służbowych również innych zadań niemających związku z wykonywaniem bezpośredniego dozoru nad procesem produkcji.

Wykonywanie takich innych czynności w ramach zakresu obowiązków na danym stanowisku pracy uniemożliwia sprawowanie dozoru stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a w konsekwencji wyłącza zaliczenie takiego okresu zatrudnienia do pracy w szczególnych warunkach (przykładowo wyroki z dnia 11 marca 2009 r., II UK 243/08, LEX nr 550990; z dnia 5 maja 2009 r., I UK 4/09, LEX nr 509022; z dnia 16 czerwca 2009 r., I UK 24/09, LEX nr 518067; z dnia 24 listopada 2011 r., I UK 164/11, LEX nr 1135989 i z dnia 22 stycznia 2015 r., III UK 77/14 (LEX nr 1677807).

Dozór, o którym mowa, musi mieć charakter specjalistyczny, a więc musi być sprawowany w konkretnym środowisku pracy, gdzie istnieje bezpośrednie narażenie na czynniki szkodliwe dla zdrowia i w pełnym wymiarze czasu. Jeśli więc ubezpieczony - poza tak rozumianym dozorem (nadzorem) - w ramach zajmowanego stanowiska sprawuje, choćby częściowo, nadzór wynikający z podporządkowania pracownika (pracowników) kierownictwu pracodawcy (np. prowadzi dokumentację osobową), to takie czynności nie mogą być uznane za pracę w warunkach szczególnych (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2013 r., I UK 184/13, LEX nr 1448473 i z dnia 8 stycznia 2014 r., II UK 229/13, LEX nr 1418807 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2013 r., III AUa 1682/12, LEX nr 1331023).Jak trafnie wywiedziono w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2009 r., II UK 31/09 (LEX nr 559949) w orzecznictwie na tle zagadnienia związanego z uznaniem dozoru inżynieryjno-technicznego za pracę w szczególnych warunkach nie ma rozbieżności, bowiem pozornie sprzeczne ze sobą rozstrzygnięcia zapadały na tle różnych (odmiennych) stanów faktycznych (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2014 r., I UK 389/13, LEX nr 1646135).

W związku z tym trzeba przyjąć, że nie ma uzasadnienia powołanie się w przedmiotowej skardze na potrzebę rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych mających związek z wykładnią przepisów prawa dotyczących sposobu kwalifikowania czynności z zakresu dozoru inżynieryjno-technicznego do celów emerytalnych. Skoro interpretacja przepisów odnoszących się do kwestii uznania dozoru inżynieryjno-technicznego za pracę w szczególnych warunkach jest powszechnie przyjęta w orzecznictwie, które w tym zakresie jest utrwalone (jednolite), co zostało uwzględnione przez Sąd drugiej instancji przy wydaniu zaskarżonego wyroku, to w sprawie nie występuje potrzeba rozstrzygnięcia problemów jurydycznych ani wykładni przepisów, na które powołuje się ubezpieczony (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 436 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205).Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.