Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 17/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation for lack of general legal issue, ruling it was merely a specific factual dispute.

Numero d'incarto III UK 17/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an insured person against a social insurance office's decision regarding pension rights. The appellant argued that the case raised a significant legal issue concerning the classification of work under specific statutory conditions, despite the formal title of the position. The court rejected this claim, determining that the issue was too specific and factual rather than a general legal question of systemic importance required for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Istotne zagadnienie prawne musi mieć charakter ogólny i abstrakcyjny, a nie dotyczyć wyłącznie zindywidualizowanej sytuacji faktycznej.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal significant legal issue general legal question specific factual dispute social insurance law pension entitlement work conditions classification

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W istocie kwestia wskazana przez wnoszącą skargę jako zagadnienie prawne nie jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz zmierza do wyjaśnienia skonkretyzowanego i zindywidualizowanego problemu, istotnego jedynie dla skarżącego.
art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W istocie kwestia wskazana przez wnoszącą skargę jako zagadnienie prawne nie jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz zmierza do wyjaśnienia skonkretyzowanego i zindywidualizowanego problemu, istotnego jedynie dla skarżącego.
art. 3989 § 2 k.p.c
W istocie kwestia wskazana przez wnoszącą skargę jako zagadnienie prawne nie jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz zmierza do wyjaśnienia skonkretyzowanego i zindywidualizowanego problemu, istotnego jedynie dla skarżącego.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
orzeczenie SN z 14 lutego 2003 r., I PK 306/02
postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz.
postanowienie SN z 15 listopada 2007 r., II PK 159/07
postanowienia SN z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
postanowienia SN z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07
postanowienia SN z 22 listopada 2007 r., III CZ 47/06
wyrok SN z 13 czerwca 2001 r., II CKN 530/00
wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08
39813 § 2 - ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08, Lex nr 475287).
I PK 306/02
II PK 159/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania A. P. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. ‎o ustalenie prawa do emerytury,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Ubezpieczony wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 2 października 2013 r. W ocenie skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Stwierdzono mianowicie, że „w doktrynie przyjmuje się, że istotne zagadnienie prawne może odnosić się zarówno do prawa procesowego, jak i materialnego i wyraża się w wadze danego zagadnienia dla systemu prawnego oraz w jego znaczeniu w porównaniu z innymi instytucjami. Sąd Najwyższy przyjął, że zagadnienie prawne jest to zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawnym, którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (orzeczenie SN z 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, poz. 51), a więc w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy winien ocenić, czy pracę ubezpieczonego A.P. można ocenić, pomimo że formalnie wykonywał pracę na stanowisku kierowniczym, to faktycznie oceniając zakres jego obowiązków i rzeczywiście wykonywane czynności, jako pracę w szczególnych warunkach w pełnym wymiarze czasu pracy w rozumieniu art. art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS i tym samym ocenić, jakie zachowanie ubezpieczonych znajdujących się w sytuacji ubezpieczonego A.

P. należy ocenić, jako pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu powyższego przepisu. Pełnomocnik ubezpieczonego zdaje sobie sprawę, iż o istotności zagadnienia prawnego nie powinna decydować wyłącznie tzw. waga społeczna sprawy, gdyż jest to pojęcie ocenne i zmieniające się w zależności od sytuacji społeczno-gospodarczej, aczkolwiek w okolicznościach niniejszej sprawy jest to zagadnienie ważkie i doniosłe społecznie, bowiem w sytuacji podobnej do A. P. znajduje się wielu ubezpieczonych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjną jest oczywiście bezzasadna. Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22). Dotyczy to w szczególności sformułowanych przez skarżącego rzekomych zagadnień prawnych. Istotne zagadnienie prawne występuje, gdy wskazywana kwestia prawna ma niemałe znaczenie dla systemu i rozwoju prawa. Chodzi więc nie tylko o określoną staranność i wysiłek w jego zredagowaniu, ale przede wszystkim o jurydyczne przedstawienie analizy stanu prawnego, orzecznictwa i wynikającego z tego problemu prawnego o takiej wadze, który może być uznany za istotne zagadnienie prawne (postanowienie SN z 15 listopada 2007 r., II PK 159/07, LEX nr 863976).

Aby niniejsza skarga mogła zostać przyjęta do rozpoznania skarżący, powołując się na art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinien był przedstawić zagadnienie prawne przez jego odpowiednie sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także wskazać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych i wykazać, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia przez Sąd Najwyższy będzie miało istotne znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia sprawy, lecz także dla rozwoju praktyki sądowej (postanowienia SN z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl., z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, niepubl., z 22 listopada 2007 r., III CZ 47/06, niepubl.).

W istocie kwestia wskazana przez wnoszącą skargę jako zagadnienie prawne nie jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz zmierza do wyjaśnienia skonkretyzowanego i zindywidualizowanego problemu, istotnego jedynie dla skarżącego. Istotne zagadnienie prawne musi mieć generalny i abstrakcyjny, ale zarazem realny (rzeczywisty) charakter; nie może więc być doniosłe jedynie dla zindywidualizowanej i skonkretyzowanej sytuacji występującej w sprawie objętej skargą kasacyjną (zob. np. postanowienie SN z dnia 16 września 2002 r., I PKN 691/01, niepubl; postanowienie SN z dnia 20 listopada 2003 r., I PK 436/03, niepubl; postanowienie SN z dnia 18 marca 2004 r., I PK 625/03, niepubl.).Wypada dodać, czego nie zauważa skarżący, że Sąd Najwyższy - jako sąd kasacyjny, jest sądem prawa, a nie faktów (wyrok SN z 13 czerwca 2001 r., II CKN 530/00, LEX nr 52597).

W związku z tym spór o ocenę poszczególnych dowodów i ustalenie stanu faktycznego nie może być przenoszony do postępowania przed Sądem Najwyższym, który jest związany - zgodnie z art. 39813 § 2 - ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08, Lex nr 475287). Oczywiście zakaz podważania oceny dowodów w żadnym razie nie oznacza, że naruszenia przepisów postępowania dowodowego oraz uchybienia w zakresie legalności prowadzonych dowodów nie mogą stanowić - na ogólnych zasadach - podstawy skargi kasacyjnej dotyczącej naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.