Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 153/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on social security contributions for work performed via third-party civil law contract.

Numero d'incarto III UK 153/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a worker challenging the Social Security Fund's decision on contribution bases. The lower courts ruled that work performed under a civil law contract with a third party was effectively done for the worker's employer, thus requiring inclusion in the contribution base under Article 8 of the Social Security System Act. The Supreme Court dismissed the appeal because the lower courts' reasoning was consistent with established case law and did not constitute an obvious violation of law warranting cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 3989 § 1 k.p.c.: Work performed by an employee under a civil law contract with a third party for the employer's benefit is subject to social security contributions, and such established legal interpretation does not justify a cassation appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions civil law contract third party performance employer responsibility cassation appeal dismissal established case law contribution base calculation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
[…] w L., co oznacza że w sprawie należało zastosować art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 18 ust. 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
W takim przypadku natomiast zgodnie z art. 18 ust.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
(II UK 482/13, niepubl.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 1 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
(II UK 482/13, niepubl.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 1 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
(II UK 482/13, niepubl.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZP 6/09
Supreme Court rules employer is social security contributor when employee performs work via third-party contract.
I UK 259/09
Supreme Court rules that nurses performing civil law contracts for their employer are social security employees.
III UK 22/11
Social Security Court dismisses appeal; employer's request for employee's third-party income is lawful under Social Security Act.
I UK 5/12
Supreme Court dismisses appeal regarding social security contributions for civil law contract work performed by an employee. The court ruled that such income must be included in the contribution base. The court held that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration.
II UK 279/13
Supreme Court dismisses appeal; civil contracts with third parties do not create separate mandatory social insurance titles when work is for the employer.
II UK 399/13
Supreme Court dismisses appeal; civil contracts with third parties do not create separate social insurance titles when work is for the employer.
II UK 442/13
Social security court rejects claim that civil contract with third party creates separate insurance title when work is for employer.
II UK 482/13
Supreme Court dismisses social security claim for agency workers performing duties for their employer.
III SK 19/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues lack precedent divergence and obvious merit.
III PK 75/14
Supreme Court dismissed teacher's appeal for reinstatement due to lack of clear procedural violation and organizational constraints.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
I CSK 18/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error and lack of public interest.
IV CSK 349/14
Supreme Court dismisses cassation appeal on acquisition of ownership due to force majeure and procedural delay.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 153/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Kuczyński w sprawie z odwołania Z. [….] w L. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. ‎z udziałem zainteresowanych: A. D. i A. W. o wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 lutego 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] oddalił apelację Z. [….] w L. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 listopada 2013 r., oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w L. z dnia 8 maja 2012 r. w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne zainteresowanego A. W. jako pracownika zatrudnionego w Z. […] w L. w miesiącach grudniu 2009 r., lutym, marcu, kwietniu i grudniu 2010 r. oraz w lutym, marcu i kwietniu 2011 r.

W uzasadnieniach sądów meriti przyjęto, że A.W. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Z. […] w L. na stanowisku p.o. kierownika sekcji technicznej. Ponadto zainteresowany był zatrudniony na podstawie umowy zlecenia zawartej z A. D. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą C. […] w L., przedmiotem której było pełnienie dyżurów przy zimowym utrzymaniu dróg wojewódzkich, co było efektem realizacji umów zawartych pomiędzy Z. […] a A. D.. W ocenie Sądów czynności wykonywane w ramach umowy cywilnoprawnej mieściły się w zakresie obowiązków wykonywanych przez A.

W. w ramach umowy o pracę na rzecz jego dotychczasowego pracodawcy. Mając powyższe na uwadze Sądy przyjęły, że praca świadczona na podstawie umowy cywilnoprawnej była wykonywana na rzecz pracodawcy, czyli Z. […] w L., co oznacza że w sprawie należało zastosować art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 121 ze zm.). Zgodnie z powyższym przepisem za pracownika uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.

W takim przypadku natomiast zgodnie z art. 18 ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe powinno uwzględnić się również przychód z tytułu umowy cywilnoprawnej.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Z. […] w L., zaskarżając go w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […].Skarga kasacyjna została oparta na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędne zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych na skutek przyjęcia, że dyżury pełnione przez zainteresowanego A.

W. na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z A. D. były wykonywane na rzecz pracodawcy, czyli Z. […] w L..Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został uzasadniony jej oczywistą zasadnością, wynikającą z błędnego zastosowania przez Sąd drugiej instancji przepisu wskazanego w podstawie skargi kasacyjnej przy automatycznym przejęciu ustaleń faktycznych oraz wywodów prawnych Sądu Okręgowego w L. jako swoich, pomimo oczywistości faktu, że prace wykonywane przez A. W. w ramach zawartej umowy zlecenia nie były wykonywane na rzecz jego pracodawcy.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W judykaturze przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13 oraz z dnia 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, niepubl.), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 oraz z dnia 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, niepubl.).Ponadto zauważyć należy, że nie może zostać uznana za oczywiście uzasadnioną skarga, w której przypadku oczywista zasadność miałaby wynikać z przyjęcia przez sąd stanowiska wynikającego z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r., IV CSK 349/14, niepubl.).

Powyższy argument będzie miał szczególne znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż Sądy obydwu instancji oparły się bowiem na uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2009 r. (II UZP 6/09, OSNP 2010 nr 3-4, poz. 46), w której przyjęto, że pracodawca, którego pracownik wykonuje na jego rzecz pracę w ramach umowy o dzieło zawartej z osobą trzecią, jest płatnikiem składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe z tytułu tej umowy. Pogląd powyższy został następnie zaaprobowany w późniejszym orzecznictwie, w tym przykładowo w wyrokach Sądu Najwyższego: z dnia 22 lutego 2010 r. (I UK 259/09, niepubl.), z dnia 18 października 2011 r. (III UK 22/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 266), z dnia 11 maja 2012 r. (I UK 5/12, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 117), z dnia 6 lutego 2014 r. (II UK 279/13, niepubl.), z dnia 3 kwietnia 2014 r. (II UK 399/13, niepubl.), z dnia 6 maja 2014 r. (II UK 442/13, niepubl.), czy też z dnia 4 czerwca 2014 r. (II UK 482/13, niepubl.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 1 k.p.c.).