Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SZ 6/05 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal from second instance court dismissing appeal against competition authority decision.

Numero d'incarto III SZ 6/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the appeal against the appellate court's dismissal of the appeal against the competition authority's decision. The City argued that the proceedings were distinct and that the constitutional right to a court was violated by denying review. The Court ruled that while the appeal is admissible, it does not guarantee acceptance for preliminary review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 479 § 2 k.p.c.; Art. 3 of the Act of 22 December 2004: Appeal against a second-instance court ruling in competition matters is admissible regardless of the subject matter value but must follow standard appeal procedures.

Parole chiave

Generato dall'IA
competition law appeal admissibility second instance court preliminary review constitutional right to court procedural law Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
podstawie art. 39318 § 1 k.p.c.
Art. 3 of the Act of 22 December 2004
podstawie art. 39318 § 1 k.p.c.
Art. 115 k.c.
22 grudnia 2004 r.), a także art. 115 k.c. domagano się zmiany zaskarżonego postanowienia i przyjęcia kasacji do rozpoznania, „względnie jego uchylenia”.
Art. 479 § 2 k.p.c.
przysługuje na mocy art. 47935 § 2 k.p.c.
Art. 392 k.p.c.
przedmiocie odrzucenia odwołania (mającego prawną naturę pozwu) i kończyło postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 392 k.p.c. w związku z art.
art. 39318 § 1 k.p.c
podstawie art. 39318 § 1 k.p.c.
art. 115 k.c
22 grudnia 2004 r.), a także art. 115 k.c.
art. 47935 § 2 k.p.c
przysługuje na mocy art. 47935 § 2 k.p.c.
art. 8 Konstytucji RP
sądu, zaś dyspozycja art. 8 Konstytucji RP wymaga, by jej przepisy stosować bezpośrednio - a więc także jej przepis art.
art. 392 k.p.c
przedmiocie odrzucenia odwołania (mającego prawną naturę pozwu) i kończyło postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 392 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CKN 265/98
uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1998 r., I CKN 265/98, OSP 2000 nr

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 7 czerwca 2005 r.

III SZ 6/05

Dopuszczalna jest kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odrzucające odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn,

Zbigniew Myszka (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca

2005 r. sprawy z odwołania Miasta G.W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o ochronę konkurencji, na skutek zażalenia odwołującego

się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

W zażaleniu Miasta G.W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Wydziału Cywilnego z dnia 3 marca 2005 r. odrzucające kasację, które wniesiono na

podstawie art. 39318 § 1 k.p.c. w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o

zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98, powoływanej dalej jako ustawa z

22 grudnia 2004 r.), a także art. 115 k.c. domagano się zmiany zaskarżonego postanowienia i przyjęcia kasacji do rozpoznania, „względnie jego uchylenia”. W ocenie

wnoszącego zażalenie postępowanie wywołane jego odwołaniem od decyzji Prezesa

UOKiK jest postępowaniem odrębnym i kasacja od orzeczeń sądu drugiej instancji

przysługuje na mocy art. 47935 § 2 k.p.c. w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia

2004 r. „Godzi się także wskazać, że w tym konkretnym przypadku - odrzucenia

odwołania Miasta G.W. w oparciu o nieistniejący w toku wydawania orzeczeń przepis

Kodeksu postępowania cywilnego a następnie li tylko ze względów formalnych nie

dopuszczenie do rozpoznania sprawy - naruszone zostałoby konstytucyjne prawo do

sądu, zaś dyspozycja art. 8 Konstytucji RP wymaga, by jej przepisy stosować bezpośrednio - a więc także jej przepis art. 45”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione, chociaż wstępnie należy odrzucić pogląd wnoszącego zażalenie, że kasacja od orzeczeń sądu ochrony konkurencji i konsumentów - sądu drugiej instancji jest zawsze dopuszczalna z uwagi na treść art. 479 35 § 2

k.p.c. Tymczasem prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że jego

szczególny charakter wyraża się w tym, iż dopuszcza on kasację od orzeczenia sądu

drugiej instancji orzekającego w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów wprawdzie niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, ale równocześnie na zasadach określonych w art. 392 i nast. k.p.c. (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1998 r., I CKN 265/98, OSP 2000 nr

5, poz. 68).

Równocześnie zaskarżone kasacją postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2004 r. - oddalające zażalenie na postanowienie Sądu

Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 27

maja 2004 r. - odrzucające odwołanie Miasta G.W. od decyzji Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 27 listopada 2003 r. zostało wydane w

przedmiocie odrzucenia odwołania (mającego prawną naturę pozwu) i kończyło postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 392 k.p.c. w związku z art. 3 ustawy z 22

grudnia 2004 r., a przeto kasacja jest dopuszczalna, co wcale nie przesądza o tym,

czy zostanie ona przyjęta do rozpoznania w ramach tzw. przedsądu, którego sprawowanie należy do najwyższej instancji sądowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.