Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 96/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses election protest regarding invalid proxy voting authorization at a hospital. The court rules that the proxy was invalid and the election was not affected.

Numero d'incarto III SW 96/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed Jolanta N.'s election protest against the validity of the presidential election. She argued that her mother, hospitalized with tuberculosis, could only authorize her to vote via a hospital doctor's signature because no polling station existed on the ward. The court found the protest baseless, noting that a polling station was legally established for the open ward and that the mother's authorization was invalid as it did not follow the statutory procedure requiring a municipal official.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej art. 22 ust. 3; art. 49a ust. 1; art. 49c ust. 1: A proxy for voting must be issued by a municipal official in the specific statutory form; authorizations signed solely by a hospital doctor do not constitute valid proxies, and the absence of a polling station in a specific ward does not constitute a legal violation if one exists for the ward.

Parole chiave

Generato dall'IA
election protest dismissal proxy voting authorization hospital polling station presidential election validity statutory voting procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Constitution of the Republic of Poland art. 129 ust. 2
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września
Act of 27 September 1990 on the Election of the President of the Republic of Poland (Unified Text) art. 72 ust. 1
467, zwana dalej ustawą) stanowi w art. 72 ust.
Act of 27 September 1990 on the Election of the President of the Republic of Poland (Unified Text) art. 73 ust. 3
wyborów. Zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy, wnoszący protest powinien sformułować w
Act of 27 September 1990 on the Election of the President of the Republic of Poland (Unified Text) art. 22 ust. 3
zasadności jej zarzutów odnośnie do naruszenia przepisów ustawy. Z art. 22 ust. 3
Act of 27 September 1990 on the Election of the President of the Republic of Poland (Unified Text) art. 49a ust. 1
Zgodnie z art. 49a ust. 1 ustawy, wyborca posiadający orzeczenie o znacznym
Act of 27 September 1990 on the Election of the President of the Republic of Poland (Unified Text) art. 49c ust. 1
nie do art. 49c ust. 1 ustawy, pełnomocnictwa do głosowania udziela się przed wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) lub przed innym pracownikiem urzędu gminy
art. 129 ust. 2 Konstytucji RP
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 15 lipca 2010 r.

III SW 96/10

Do głosowania w imieniu wyborcy upoważniona jest tylko osoba, która

legitymuje się pełnomocnictwem udzielonym w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467 ze zm.). Pełnomocnictwo

do głosowania nie może być zastąpione żadnym innym upoważnieniem.

Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Halina Kiryło, Jolanta

Strusińska-Żukowska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca

2010 r. sprawy z protestu wyborczego Jolanty N. przeciwko ważności wyborów prezydenckich, przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2)

Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej Nr 23 w Warszawie, 3) Prokuratora

Generalnego

p o s t a n o w i ł:

wyrazić opinię, że zarzuty protestu są bezzasadne.

Uzasadnienie

W proteście wyborczym złożonym do Sądu Najwyższego w dniu 8 lipca 2010

r., Jolanta N. zarzuciła, iż obwodowa komisja wyborcza nr 829 w Warszawie uniemożliwiła jej oddanie głosu w imieniu matki Marianny N., która przebywając od kilku

tygodni w M. Centrum Leczenia Chorób Płuc i Gruźlicy w O. z rozpoznaną gruźlicą,

wystawiła wnoszącej protest upoważnienie do głosowania poświadczone przez lekarza prowadzącego podpisem, pieczątką i pieczęcią szpitala. Jolanta N. wyjaśniła, iż

była to jedyna możliwa forma uzyskania upoważnienia od jej matki i jedyna możliwość wzięcia udziału w wyborach, bo na terenie szpitala nie utworzono „punktu wyborczego”.

Przewodniczący Państwowej Komisji wyborczej stwierdził, że zarzut protestu

jest oczywiście bezzasadny. Podobne stanowisko zajęła Przewodnicząca Okręgowej

Komisji Nr 23 w Warszawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września

1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z

2010 r. Nr 72, poz. 467, zwana dalej ustawą) stanowi w art. 72 ust. 1, że przeciwko

wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony protest z powodu naruszenia przepisów ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa

przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik

wyborów. Zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy, wnoszący protest powinien sformułować w

nim zarzuty i przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera te zarzuty.

Przedstawione przez wnoszącą protest okoliczności nie pozwalają na uznanie

zasadności jej zarzutów odnośnie do naruszenia przepisów ustawy. Z art. 22 ust. 3

ustawy wynika, iż tworzy się obwody głosowania w szpitalach, zakładach pomocy

społecznej, jeżeli w dniu wyborów będzie w nich przebywać co najmniej 50 wyborców, a gdy liczba wyborców byłaby mniejsza, wówczas można utworzyć obwód głosowania po zasięgnięciu opinii kierownika szpitala lub zakładu pomocy społecznej. Z

wyjaśnień Przewodniczącej Okręgowej Komisji Wyborczej nr 23 w Warszawie, popartych pismem dyrektora M. Centrum Leczenia Chorób Płuc i Gruźlicy, skierowanym

w dniu 18 czerwca 2010 r. do Urzędu Miasta O., wynika, iż w oddziałach otwartych

(niezakaźnych) przebywało mniej niż 50 osób, wobec czego zagwarantowano im

możliwość dojazdu i głosowania w najbliższym punkcie wyborczym. Pozostali chorzy

musieli być natomiast izolowani, co uniemożliwiało utworzenie dla nich punktu wyborczego. Oznacza to, iż w tej placówce medycznej, z uwagi na jej specyfikę oraz

liczbę przebywających tam chorych, nie utworzono obwodu głosowania, co nie narusza przepisów ustawy.

Zgodnie z art. 49a ust. 1 ustawy, wyborca posiadający orzeczenie o znacznym

lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności albo równoznaczne orzeczenie organu rentowego, może udzielić pełnomocnictwa do głosowania w jego imieniu. Stosow-

nie do art. 49c ust. 1 ustawy, pełnomocnictwa do głosowania udziela się przed wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) lub przed innym pracownikiem urzędu gminy

upoważnionym przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do sporządzania aktów

pełnomocnictwa do głosowania. Szczegółowy tryb udzielania pełnomocnictwa określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia

2010 r. w sprawie sporządzenia aktu pełnomocnictwa do głosowania w wyborach

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 66, poz. 426). Akt pełnomocnictwa

sporządzony w trybie tych przepisów jest jedynym dokumentem, który upoważnia

pełnomocnika do wzięcia udziału w głosowaniu w imieniu wyborcy. Nie może to być

więc upoważnienie opisane przez wnoszącą protest. Obwodowa komisja wyborcza,

odmawiając Jolancie N. wydania karty do głosowania w imieniu jej matki, nie naruszyła więc przepisów ustawy.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 75 ust. 1 i ust. 1a ustawy

postanowił jak w sentencji.