Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 57/14 Generato dall'IA

Election protest dismissed for failing to allege criminal acts or election code violations affecting results.

Numero d'incarto III SW 57/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed an election protest filed by T. U. against the validity of the 2014 European Parliament elections. The petitioner argued that Article 335 of the Electoral Code was unconstitutional, but the Court held that protests must allege specific criminal acts or code violations impacting the vote count. Since the protest contained only general constitutional critiques without concrete allegations of misconduct affecting the results, it lacked the required formal basis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 82 § 1 pkt 2 k.w.; Art. 101 ust. 2 k.r. - An election protest is admissible only if it alleges specific criminal acts or violations of election code provisions affecting the voting process or results; general constitutional complaints without such factual allegations do not constitute a valid protest.

Parole chiave

Generato dall'IA
election protest admissibility Electoral Code violations European Parliament elections constitutional complaint scope vote validity challenge

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 82 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego
na podstawie art. 82 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.
Art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie.
Art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego
Z tych względów Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).
Art. 335 Kodeksu wyborczego
– wobec nieuwzględnienia w podziale mandatów list kandydatów tych komitetów wyborczych, które otrzymały mniej niż 5% ważnych głosów w skali kraju w wyniku zastosowania art. 335 Kodeksu wyborczego niezgodnego z art.
Art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego
83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art.
art. 32 Konstytucji
2 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art.
art. 101 ust. 2 Konstytucji
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie.
art. 101 ust. 2 Konstytucji RP
Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SW 57/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Beata Gudowska‎SSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego T. U.‎przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego,‎przy udziale:‎1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,‎2) Prokuratora Generalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. T. U. na podstawie art. 82 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), wniósł do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 25 maja 2014 r. – wobec nieuwzględnienia w podziale mandatów list kandydatów tych komitetów wyborczych, które otrzymały mniej niż 5% ważnych głosów w skali kraju w wyniku zastosowania art. 335 Kodeksu wyborczego niezgodnego z art. 2 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 1 ust. 1 decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 25 czerwca i 23 września 2002 r. zmieniającej akt dotyczący wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich.

W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów. Jednak wnoszący protest nie sformułował w nim zarzutów tego rodzaju, a zatem protest nie spełnił wymogów formalnych. Państwowa Komisja Wyborcza jednocześnie zauważyła także, w związku z zarzutem niezgodności art. 335 Kodeksu wyborczego z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 lipca 2011 r., K 9/11 (OTK-A 2011 nr 6, poz.

61) orzekł, że nie bada zgodności Kodeksu wyborczego w zakresie wyborów do Parlamentu Europejskiego albowiem „problematyka wyborów do Parlamentu Europejskiego nie jest objęta regulacją konstytucyjną”. W ocenie PKW, wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004 i 2009 roku zostały przeprowadzone na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. - Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. Nr 25, poz. 219 ze zm.), która zawierała analogiczną regulację do przyjętej w art. 335 Kodeksu wyborczego (art. 125 ust. 2). Wybory te nie zostały uznane przez Sąd Najwyższy za nieważne.

Faktycznie zatem protest dotyczy nie naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego, lecz jego niezgodności, w ocenie wnoszącego protest, z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej i umową międzynarodową. Wskazując powyższe PKW uznała, że przedmiotowy protest powinien pozostać bez dalszego biegu.Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest, wniósł o pozostawienie go bez dalszego biegu. Prokurator wskazał, że wniesiony protest nie zawiera żadnego konkretnego zarzutu, a wskazane w nim krytyczne uwagi odnoszące się do przepisów Kodeksu wyborczego oraz sformułowany w nim w sposób ogólnikowy zarzut nieprzestrzegania przepisów Konstytucji przez organy państwowe, nie mieści się w przewidzianym przez Kodeks wyborczy przedmiocie protestu wyborczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Zasady i tryb przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz warunki ważności tych wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art. 336 ustawy, odsyła w kwestii protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego.

W świetle art. 82 § 2 - 5 Kodeksu wyborczego prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu. Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby. Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest.

Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Reasumując, przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i delikty wyborcze rzutujące na przebieg głosowania i ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów.

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy). W rozpoznawanej sprawie skarżący podniósł zarzuty, które w świetle obowiązujących przepisów nie mogą stanowić podstawy protestu przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu Europejskiego, tym samym jego pismo nie spełniło warunków, jakim powinien odpowiadać protest wyborczy. Z tych względów Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).