Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 5/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses election law complaint; statutory deadlines cannot be extended by civil procedure rules.

Numero d'incarto III SW 5/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the Committee's request to extend the deadline for filing a complaint regarding the rejection of its establishment. Although the complaint was mailed on the first business day after statutory holidays, the Court held that the election law requires physical delivery to the court, not mere mailing. Furthermore, the Court ruled that civil procedure rules allowing for the restoration of missed deadlines do not apply to the strict timelines of the presidential election process.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 90a ust. 1, 2 ustawy o wyborze Prezydenta RP; Art. 40 d ust. 3, 4 ustawy o wyborze Prezydenta RP; Art. 168, 169 k.p.c.; Election law deadlines are strict and cannot be extended by civil procedure rules; physical delivery is required for compliance.

Parole chiave

Generato dall'IA
presidential election statutory deadline physical delivery civil procedure election process missed deadline restoration of term

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 90a ust. 1, 2 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 90a ust. 2 tej ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej
Art. 40 d ust. 3, 4 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
art. 40 d ust. 4 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta
Art. 168 § 1, 169 § 1 k.p.c.
określone w Kodeksie postępowania cywilnego (por. art. 168 § 1 i art. 169 § 1
art. 169 § 1 k.p.c
określone w Kodeksie postępowania cywilnego (por. art. 168 § 1 i art. 169 § 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III SN 3/10

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SW 5/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z wniosków pełnomocnika Komitetu Wyborczego Kandydata na

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P.

o przywrócenie terminu do złożenia skargi na uchwałę Państwowej Komisji

Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o

utworzeniu Komitetu Wyborczego oraz o uznanie, że termin do złożenia skargi

został zachowany

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,

postanawia:

odrzucić wnioski.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniesioną po

terminie skargę Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej P. P. na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r.

w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu tego Komitetu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy ustalił, że termin do

wniesienia skargi rozpoczął bieg dnia 29 kwietnia 2010 r., w którym doręczono

pełnomocnikowi Komitetu zaskarżoną uchwałę. Dwa dni upłynęło dnia 1 maja 2010

r. Ten dzień, jak i dwa następne dni, były dniami ustawowo wolnymi od pracy.

Zgodnie z art. 90a ust. 2 tej ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej termin upłynął pierwszego dnia roboczego po tych dniach tj. 4 maja 2010

r. Tego dnia skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora

publicznego. Zdaniem Sądu Najwyższego nie jest to jednak równoznaczne z

wniesieniem skargi do Sądu Najwyższego. Nie stosuje się bowiem w tym zakresie

przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż ustawa o wyborze Prezydenta

RP zawiera odrębną regulację w art. 90a ust. 1. Według tego przepisu ilekroć w

ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi lub odwołania do sądu

albo organu wyborczego należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi lub

odwołania w sądzie lub organie wyborczym. Wobec tego do zachowania terminu do

złożenia przedmiotowej skargi niezbędne było jej faktyczne (fizyczne) dostarczenie

do Sądu Najwyższego najpóźniej dnia 4 maja 2010 r.

Pismem z dnia 25 maja 2010 r. pełnomocnik Komitetu Wyborczego

Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P. wniósł o:

- przywrócenie terminu do złożenia skargi odrzuconej postanowieniem Sądu

Najwyższego z dnia 6 maja 2010 r. „ze względu na ważne okoliczności życiowe

określające sytuację związaną z podpisywaniem i złożeniem SKARGI polegające

na braku możliwości obiektywnego podpisania Skargi wcześniej niż 04-05-2010 co

uniemożliwiło doręczenie w tym dniu Skargi do SN (notoryjne) w trybie złożenia

bezpośredniego i skorzystano z doręczenia pocztowego i okoliczności te natury

obiektywnej uzasadniają i konieczne jest przywrócenie terminu do skutecznego

złożenia SKARGI w sensie prawnym w terminie właściwym co waliduje doręczenie

SKARGI i uruchamia tryb skargowy wobec UCHWAŁY PKW- ZPOW-23/10 dn. 2704-2010.Wobec okoliczności braku możliwości podpisania i doręczenia Skargi do

SN jest uzasadnione przywrócenie terminu”;

- o uznanie terminu 4 maja 2010 r. za dochowany „wobec dokonania ważnego

doręczenia pocztowego stosowanego powszechnie w Polsce jako standardowego

doręczenia i też tego dokonanego w kontekście powyższych okoliczności związanej

z podpisaniem i doręczeniem SKARGI”;

- o uznanie terminu doręczenia skargi za dochowany „ze względu na stan wyższej

konieczności powstały po katastrofie samolotu z Prezydentem RP bo sytuacja

powyższa spowodowała nienormalną sytuację w Państwie też co oczywiste w

procesie obierania Prezydenta RP i liczą się w tej sytuacji sprawy istoty rangi

najwyższej a nie elementy nieistotne natury porządkowej typu termin albo spór o to

czy go dochowano”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O tym, że pełnomocnik Komitetu Wyborczego Kandydata na prezydenta RP

P. P. złożył skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej odmawiającej

przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu Komitetu, z naruszeniem przewidzianego

terminu, rozstrzygnął Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. III SN

3/10.

Dwa z trzech wniosków przedstawionych w piśmie pełnomocnika Komitetu

Wyborczego na Prezydenta RP P. P. z dnia 25 maja 2010 r. dotyczą bezpośrednio

zmiany powołanego postanowienia Sądu Najwyższego i uznanie – przeciwstawnie

do podstaw tego postanowienia – że skarga została złożona w terminie.

Rozpoznanie sprawy po raz drugi w celu weryfikacji orzeczenia w tej sprawie

przez Sąd Najwyższy już podjętego jest niedopuszczalne. Stosownie bowiem do

art. 40 d ust. 4 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) od

orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.

Także pierwszy z wniosków rozpatrywanego pisma zmierza do weryfikacji

orzeczenia Sądu Najwyższego poprzez – jak to wnioskodawca określił –

„przywrócenie terminu złożenia skargi odrzuconej”. Ten wniosek jest również

niedopuszczalny.

Określony w art. 40 d ust. 3 powołanej ustawy termin do wniesienia skargi (2

dni od daty doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odmowie przyjęcia

zawiadomienia o utworzeniu Komitetu) jest jedynym z terminów „procesu

wyborczego” uregulowanych w ustawie. Ustawa o wyborze Prezydenta RP nie

przewiduje możliwości zmiany terminów prawa wyborczego, także tego terminu, o

którym jest mowa w rozpoznawanej sprawie. Wiąże się to z ustawowo określoną

konstrukcją przebiegu „procesu wyborczego”, którego szczególne zdarzenia i ich

suma, poczynając od trybu zgłoszenia kandydatów po ustalenie ważności wyboru

Prezydenta Rzeczypospolitej, mają wyraźnie określoną konstrukcję (ramy)

czasową.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym wynikającym ze skargi, którą

można złożyć tylko w terminie przez prawo wyborcze przewidzianym nie podlegają

zastosowaniu przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące tzw. terminów

sądowych, które w razie ich uchybienia bez winy strony mogą być przywrócone

przez Sąd. Przewidziana w przepisach postępowania cywilnego instytucja

uchybienia i przywrócenia terminu nie może być zastosowania do terminów prawa

wyborczego. Jest to w tym przypadku procedura nieodpowiednia do reżymu

czynności procesu wyborczego, które muszą odbywać się w zakreślonych

przedziałach

czasowych.

Odnosząc

powyższe

do

sytuacji

wynikającej

z

rozpatrywanej sprawy można zauważyć, że wnioskujący powołując się na

określone w Kodeksie postępowania cywilnego (por. art. 168 § 1 i art. 169 § 1

k.p.c.) warunki wniosku o przywrócenie terminu, wystąpił o to w dniu 25 maja 2010

r. Tymczasem upłynęły terminy przewidziane w prawie wyborczym na zgłoszenie

kandydata na Prezydenta oraz na sporządzenie i ogłoszenie przez Państwową

Komisję Wyborczą listy kandydatów (art. 41 ust. 1 i art. 43 ustawy o wyborze

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej).

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy odrzucił niedopuszczalne

wnioski.