Polish Supreme Court dismissed a party's appeal for failing to deposit all funds on a bank account.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Polish People's Party's appeal against the Electoral Commission's rejection of its financial report. The Commission found that the party held 15,756.83 PLN in reported income but only 14,384 PLN on its bank account, a discrepancy of 1,372.83 PLN. The court ruled that funds from the party's own activities must be deposited in a bank account, and the failure to do so constituted a legal violation warranting the rejection.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 27 ust. 1; Art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych: Money from a political party's own activities must be deposited in a bank account; failure to do so constitutes a violation of the law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 4 sierpnia 2006 r.
III SW 17/06
Środki pieniężne partii politycznej pochodzące z jej działalności własnej,
o której mowa w art. 27 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.), nie mogą być gromadzone poza rachunkiem bankowym.
Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Krystyna
Bednarczyk, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska (sprawozdawca), Jerzy Kuźniar,
Maria Tyszel, Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia
2006 r. sprawy ze skargi Polskiej Partii Narodowej na uchwałę Państwowej Komisji
Wyborczej z dnia 3 lipca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego
o d d a l i ł skargę.
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 3 lipca 2006 r. Państwowa Komisja Wyborcza postanowiła
odrzucić sprawozdanie Polskiej Partii Narodowej o źródłach pozyskania środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2005 r., ze względu na naruszenie art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r.o partiach politycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.). Stwierdziła, że Partia ta w sprawozdaniu za 2005 r., w części dotyczącej źródeł pozyskiwania środków finansowych,
wykazała przychody w wysokości 15.756,83 zł, natomiast na rachunku bankowym w
Banku P. w W. zgromadziła tylko 14.384 zł.
Prezes Partii i Prezes Zarządu - pełnomocnik finansowy Polskiej Partii Narodowej stwierdzili w skardze, że saldo nie wykazuje przychodów w wysokości
1.372,83 zł uzyskanych z tytułu zwrotu kosztów druku partyjnego biuletynu informa-
cyjnego, choć cała kwota tego przychodu znalazła się na bankowym rachunku Polskiej Partii Narodowej oraz podkreślił, iż biegły rewident nie wniósł zastrzeżeń do
sprawozdania w zakresie wpływów na Fundusz Wyborczy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Twierdzenia skargi przeczą faktom, które wynikają wprost z odrzuconego
przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania Polskiej Partii Narodowej o źródłach pozyskania środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach
ich uzyskania oraz o wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w
2005 r. Błędnie przy tym skarżący przeciwstawia ustaleniom Państwowej Komisji
Wyborczej treść opinii i raportu biegłego rewidenta, gdyż podstawą odrzucenia sprawozdania finansowego Polskiej Partii Narodowej była nieprawidłowość dotycząca
części sprawozdania, nieobjęta badaniem przez biegłego rewidenta.
Różnicę między przychodami Partii i kwotą zdeponowaną na jej rachunku
bankowym unaocznia porównanie wysokości przychodów (sumy pozycji I-IV) wynoszącej 15.756,83 zł z wartością środków pieniężnych wpłaconych na rachunki bankowe partii - 14.384 zł. Przychód w kwocie 1.372,83 zł, identyfikowany przez skarżącego z przychodem pochodzącym z działalności własnej partii, o której mowa w art.
27 ustawy o partiach politycznych - mimo że w pkt I ppkt 5 sprawozdania dotyczącym
tych przychodów kwoty tej nie wykazał, a ujął ją w pkt IV jako przychód z „pozostałych źródeł (niewymienionych w cz. I, II i III)” - nie został zdeponowany na rachunku
bankowym.
Stwierdzenie tego faktu - bez względu na to, czy środki pochodzące z działalności własnej, o której mowa w art. 27 ustawy o partiach politycznych, zostały błędnie zakwalifikowanie w sprawozdaniu finansowym jako uzyskane z „pozostałych źródeł” - stanowi wystarczający powód odrzucenia sprawozdania na podstawie art. 38a
ust. 2 pkt 3 ustawy o partiach politycznych z uwagi na naruszenia art. 24 ust. 8 tej
ustawy.
Prowadzi to do orzeczenia jak w sentencji (art. 38b w związku z art. 34b ust.
2-3 ustawy o partiach politycznych).