Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 133/03 Generato dall'IA

Court dismisses referendum protest by a person deprived of public rights during prison sentence.

Numero d'incarto III SW 133/03
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed Radosław N.'s protest against the validity of a national referendum, ruling his exclusion from voting was lawful. Although the petitioner claimed unfair omission from the voter list, he admitted to serving a prison sentence and having public rights suspended for two years. The court held that such deprivation of rights persists during the execution of a prison term, legally barring his participation in the vote.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa o referendum ogólnokrajowym art. 3 ust. 2 pkt 1; Kodeks karny art. 43 § 2: Persons deprived of public rights have no right to vote in a referendum, and the period of deprivation runs only after the completion of the prison sentence.

Parole chiave

Generato dall'IA
deprivation of public rights national referendum prison sentence execution voter eligibility protest against referendum validity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym
Osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum (art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym, Dz.U.
art. 43 § 2 Kodeksu karnego
sytuacji ma zastosowanie art. 43 § 2 Kodeksu karnego, zgodnie z którym pozbawienie praw publicznych obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia, jednakże
art. 33 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym
Z pisma (które winno być potraktowane jako protest przeciwko ważności referendum w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym - Dz.U.
art. 80 Ordynacji wyborczej do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
działając na podstawie art. 80 Ordynacji wyborczej do sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art.
art. 34 ust. 2 ustawy o referendum
2 Ordynacji w związku z art. 34 ust. 2 ustawy o referendum.
art. 43 § 2 k.k
biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności (art. 43 § 2 k.k.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 7 lipca 2003 r.

III SW 133/03

Osoby pozbawione praw publicznych nie mają prawa udziału w referendum (art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym, Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.). Środek karny - pozbawienie praw publicznych - obowiązuje od daty orzeczenia, lecz okres na jaki go orzeczono nie

biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności (art. 43 § 2 k.k.).

Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie

SN: Beata Gudowska, Herbert Szurgacz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2003 r. sprawy z protestu referendalnego Radosława N.

p o s t a n o w i ł:

p r z e d s t a w i ć opinię, że zarzut protestu jest bezzasadny.

Uzasadnienie

Radosław N. w swym piśmie zatytułowanym „zażalenie” domagał się „powtórzenia referendum” z powodu bezpodstawnego - jego zdaniem - pominięcia go na

liście osób uprawnionych do głosowania i uniemożliwienia mu wzięcia udziału w referendum.

Z pisma (które winno być potraktowane jako protest przeciwko ważności referendum w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym - Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) wynika, że jego autor odbywa karę pozbawienia wolności oraz, że orzeczono wobec niego w 1994 r. karę dodatkową pozbawienia praw publicznych na okres dwóch lat.

Uczestnik postępowania - Komisarz Wyborczy w Elblągu stwierdził, że z zawiadomienia Sądu Okręgowego w Elblągu wynika, iż wnoszący protest pozbawiony

jest prawa wybierania i pozbawienie to nie ustało do dnia referendum.

Uczestnik postępowania - Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej wyraził przypuszczenie, że przekonanie wnoszącego protest o bezpodstawności skreślenia ze spisu wyborców wywodzi się z niezrozumienia „przepisu art. 42 § 2 Kodeksu karnego”, a na wypadek potwierdzenia się zarzutu wniósł o uznanie że ewentualne naruszenie przepisów ustawy o referendum nie miało wpływu na wynik referendum.

Uczestnik postępowania Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu, ponieważ na pominięcie w spisie wyborców służy reklamacja.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Zarzut bezpodstawnego niedopuszczenia do głosowania mieści się w podstawach protestu przeciwko ważności referendum (art. 33 ustawy z dnia 14 marca 2003

r. o referendum ogólnokrajowym). Należy zakwalifikować go jako zarzut naruszenia

przepisów ustawy dotyczących głosowania (art. 33 ust. 1 ustawy), mimo że na pominięcie w spisie służy reklamacja i skarga (art. 28 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r.

Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej - Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm. w związku z art. 9 ust. 7 ustawy o referendum), co mogłoby być podstawą pozostawienia protestu bez dalszego biegu

zgodnie z art. 81 ust. 2 Ordynacji w związku z art. 34 ust. 2 ustawy o referendum.

Protest Radosława N. jest jednakże niezasadny, gdyż zarzut okazał się bezpodstawny, prawdopodobnie wynikający z nierozumienia prawa. Wnoszący protest nie kwestionuje tego, że został (na mocy orzeczenia sądu) pozbawiony praw publicznych. Z

treści samego protestu wynika, że odbywa on karę pozbawienia wolności. Do takiej

sytuacji ma zastosowanie art. 43 § 2 Kodeksu karnego, zgodnie z którym pozbawienie praw publicznych obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia, jednakże

okres na który ten środek karny (poprzednio nazywany karą dodatkową) orzeczono

nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za

inne przestępstwo. W przypadku wnoszącego protest środek karny - pozbawienie

praw publicznych - orzeczony, jak twierdzi, na okres dwóch lat obowiązywał już od

uprawomocnienia się orzeczenia i obowiązuje nadal uniemożliwiając mu również

wzięcie udziału w referendum. Osoby pozbawione praw publicznych, w myśl art. 3

ust. 2 pkt 1 ustawy o referendum nie mają prawa udziału w referendum. Okres, na

który orzeczono pozbawienie praw publicznych rozpocznie bieg dopiero po zakończeniu odbywania przez wnoszącego protest kary pozbawienia wolności.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy sformułował opinię o niezasadności protestu

działając na podstawie art. 80 Ordynacji wyborczej do sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 34 ust. 2 ustawy o referendum.