Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SO 4/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses invalidity claims against final presidential and European Parliament election rulings as non-appealable.

Numero d'incarto III SO 4/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the applicant's request to declare the final election rulings invalid. The applicant sought to overturn decisions regarding the validity of presidential and European Parliament elections. The court ruled that these rulings are final and unchallengeable because the Constitution and specific election laws do not provide for further judicial review or appeals.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 129 ust. 2 Konstytucji; ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; uchwały Sądu Najwyższego w sprawach ważności wyborów są ostateczne i nie podlegają kontroli sądowej.

Parole chiave

Generato dall'IA
finality of election rulings presidential election validity European Parliament election non-appealable decisions judicial review limits Constitutional election procedure invalidity claim dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 129 ust. 2 Konstytucji
zasadach określonych w ustawie (art. 129 ust.
art. 72 i następne ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
art. 134 i nast. ustawy z 23 stycznia 2004 r. Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego
art. 129 ust. 1 Konstytucji
72 i następne ustawy oraz art. 129 ust. 1 Konstytucji).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SO 4/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z wniosków B. W.

o stwierdzenie nieważności uchwał Sądu Najwyższego

z dnia 23 listopada 2005 r., III SW 195/05,

z dnia 3 sierpnia 2010 r., III SW 370/10,

z dnia 26 sierpnia 2009 r., III SW 48/09

i z dnia 29 lipca 2004 r., III SW 35/04

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 czerwca 2011 r.,

odrzuca wnioski.

Uzasadnienie

B. W. w pismach z 7, 12 i 19 kwietnia 2011 r. oraz z 12 i 25 maja 2011 r. wniósł o

stwierdzenie nieważności uchwał Sądu Najwyższego z 23 listopada 2005 r. (III SW

195/05) w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przeprowadzonych 9 i 23 października 2005 r., z 3 sierpnia 2010 r. (III SW 370/10)

w

sprawie

ważności

wyborów

Prezydenta

Rzeczypospolitej

Polskiej

przeprowadzonych 20 czerwca 2010 r. oraz 4 lipca 2010 r., z 29 lipca 2004 r. (III

SW 35/04) w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych

13 czerwca 2004 r., z 26 sierpnia 2009 r. (III SW 48/09) w sprawie wyborów do

Parlamentu

Europejskiego

przeprowadzonych

czerwca

2009

postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lipca 2010 r. (III SW

r.

oraz

383/10)

pozostawiającego protest wyborczy bez dalszego biegu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnioski są niedopuszczalne i dlatego zostały odrzucone.

Uchwały Sądu Najwyższego z 23 listopada 2005 r. (III SW 195/05) i z 3 sierpnia

2010 r. (III SW 370/10) w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej są ostateczne i nie podlegają kontroli, a więc wnioskodawca nie może

żądać stwierdzenia ich nieważności.

Konstytucja stanowi, że wyborca ma tylko prawo do protestu wyborczego na

zasadach określonych w ustawie (art. 129 ust. 2).

Zgodnie z ustawą z 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej protest może być wniesiony i rozpoznany przed podjęciem przez Sąd

Najwyższy uchwały w sprawie ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej (art.

72 i następne ustawy oraz art. 129 ust. 1 Konstytucji).

Należy więc dostrzec, że skoro ustawa zasadnicza nie przewiduje innej kontroli

wyborów przez wyborcę, to oznacza to, że uchwała Sądu Najwyższego o ważności

wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej jest ostateczna.

Ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nie przewiduje również

odwołania od postanowienia Sądu Najwyższego w sprawie protestu wyborczego.

Skoro Sąd Najwyższy rozstrzygając o ważności wyborów ma na uwadze wszystkie

protesty wyborcze to po uchwale o ważności wyborów postanowienie dotyczące

protestu wyborczego nie może być kontrolowane. Niezależnie również od tego, że

od postanowień Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Wynika to

z ustrojowej roli tego Sądu. Wszelka więc dalsza kontrola uchwał i postanowień

Sądu Najwyższego musiałaby zostać wyraźnie określona w ustawie. Nawet w

postępowaniu

przed

sądami

powszechnymi

każdy

środek

odwoławczy

(zaskarżenia) ma swą wyraźną podstawę. Z tych przyczyn niedopuszczalny jest

wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lipca

2010 r. (III SW 383/10) pozostawiającego protest wyborczy bez dalszego biegu.

Nie inna ocena odnosi się do wniosków o stwierdzenie nieważności uchwał Sądu

Najwyższego z 26 sierpnia 2009 r. (III SW 48/09) i z 29 lipca 2004 r. (III SW 35/04)

w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego, gdyż i tu obowiązuje podobne

rozwiązanie jak w wyborach Prezydenta, czyli że uchwała w sprawie tych wyborów,

podjęta przez Sąd Najwyższy po rozpoznaniu protestów wyborczych nie podlega

kontroli i dlatego nie jest dopuszczalny wniosek o stwierdzenie jej nieważności (art.

134 i nast. ustawy z 23 stycznia 2004 r. Ordynacja wyborcza do Parlamentu

Europejskiego).

Z powyższych motywów orzeczono jako w sentencji.