Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SO 19/10 Generato dall'IA

Supreme Court rejects interpretation request as prior binding precedent clarifies election protest deadline calculation.

Numero d'incarto III SO 19/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request for an interpretation of a previous decision regarding election protest deadlines. The applicant argued that the three-day period for filing protests should exclude the day results were made public, citing ambiguity in the original ruling. The court determined that a prior binding precedent from a larger panel already definitively established that the deadline begins the day after results are announced, rendering the current request unnecessary and baseless.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 352 k.p.c.; Art. 62 § 1 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; Interpretation of a court judgment is only required when the ruling is unclear, but a prior binding precedent from a larger panel precludes a smaller panel from issuing a different interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
interpretation request binding precedent election protest deadline Supreme Court panel statutory time limit

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 352 k.p.c.
W utrwalonym orzecznictwie art. 352 k.p.c. w zakresie dotyczącym wykładni
Art. 62 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia pełnemu składowi izby (art. 62 § 1
art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
W., jako niespełniający warunku z art. 73
art. 352 k.p.c
W utrwalonym orzecznictwie art. 352 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SO 19/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku B. W.

o wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2010 r.

w sprawie III SW 383/10,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 lutego 2011 r.,

oddala wniosek.

Uzasadnienie

W dniu 29 listopada 2010 r. B. W. wniósł do Sądu Najwyższego „wniosek o

wykładnię orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2010 r. Sygn. akt III SW

383/10 przez wskazanie daty podania wyników wyborów do wiadomości publicznej

przez Państwową Komisję Wyborczą”. Postanowieniem tym Sąd Najwyższy

pozostawił bez biegu protest wyborczy B. W., jako niespełniający warunku z art. 73

ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467, powoływanej dalej jako

ustawa o wyborze Prezydenta lub ustawa), który wpłynął po upływie 3 dni od dnia

podania wyników wyborów do wiadomości publicznej przez Państwową Komisję

Wyborczą. W uzasadnieniu wniosku domagał się wyjaśnienia, że „skoro termin liczy

się od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości, to jakiego dnia

nie uwzględnia się przy obliczaniu tego terminu w 2010 r. ?”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W utrwalonym orzecznictwie art. 352 k.p.c. w zakresie dotyczącym wykładni

orzeczeń sądowych przyjmuje się, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia

zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który

może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powstałej powagi

rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Takie niejasności lub

wątpliwości nie dotyczą ani sentencji, ani uzasadnienia postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 27 lipca 2010 r., III SW 383/10, pozostawiającego protest

wnioskodawcy bez dalszego biegu. W uzasadnieniu tego postanowienia skład

zwykły (trzyosobowy) Sądu Najwyższego powołał się i przytoczył treść wpisanej do

księgi zasad prawnych uchwały składu powiększonego siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z dnia 23 października 1995 r., III SW 8/95 (OSNP 1995 nr 25, poz.

304), która zawiera wnioskowaną przez wnioskodawcę wykładnię dotycząca

sposobu liczenia biegu 3-dniowego terminu do wniesienia protestu przeciwko

wyborowi Prezydenta RP. Należy podkreślić wiążący walor prawny wymienionej

zasady prawnej, który polega na tym, że jeżeli jakikolwiek skład Sądu Najwyższego

zamierzałby odstąpić od wykładni dokonanej w uchwale składu powiększonego,

którą wpisano do księgi zasad prawnych, to byłby zobowiązany przedstawić

powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia pełnemu składowi izby (art. 62 § 1

ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. Nr 240, poz. 2052

ze zm.). Z takiej regulacji wynika brak jakichkolwiek prawnych możliwości

dokonywania przez skład zwykły Sądu Najwyższego dalszej lub innej wykładni

zawartej w wiążącej dla tego składu uchwale (zasadzie prawnej) składu

powiększonego

Sądu

Najwyższego. W

szczególności

rozpoznając

protest

wnioskodawcy w sprawie o sygn. akt III SW 383/10 skład zwykły (trzyosobowy)

Sądu Najwyższego, który wydał postanowienie z dnia 27 lipca 2001 r., nawet nie

rozważał takiej możliwości, potrzeby lub konieczności, ponieważ i przede

wszystkim pozostawił protest wnioskodawcy bez dalszego biegu, uznając, że

wpłynął on do Sądu Najwyższego po upływie 3-dniowego terminu do jego

wniesienia. W takich okolicznościach sprawy sposób liczenia, a w szczególności

dzień (początek) biegu terminu do wnoszenia protestów wyborczych i tak nie miałby

żadnego wpływu na wymienione postanowienie.

Ponadto z tezy wymienionej uchwały składu powiększonego również dla

wnioskodawcy wynika „w sposób niewątpliwy”, że termin do wniesienia protestu

określony w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej (aktualnie jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467)

rozpoczyna bieg od dnia następnego po podaniu wyników wyborów przez

Państwową Komisję Wyborczą i kończy się z upływem tego trzydniowego terminu.

Sentencja tej uchwały składu powiększonego jest zatem pełna, jednoznaczna i

precyzyjna, a przeto powinno być oczywiste dla każdego typowego (przeciętnego)

jej czytelnika, za którego można uważać także wnioskodawcę, że - jak to

dodatkowo wyraźnie wyjaśnia zawartość uzasadnienia tej uchwały: „zgodnie z art.

73 ust. 1 tej ustawy protest wnosi się nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania

wyników wyborów do publicznej wiadomości. Skoro termin liczy się ‘od dnia’, to

wynika z tego, że dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości nie

uwzględnia się przy obliczaniu tego terminu” po to, aby uprawnieni do wnoszenia

protestów mieli zapewnione trzy pełne 24-godzinne dni (trzy pełne doby) na

ewentualne wnoszenie protestów do Sądu Najwyższego.

Powyższe okoliczności sprawiają, że wniosek o wykładnię postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2010 r., III SW 383/10, okazał się całkowicie i

oczywiście bezzasadny, co doprowadziło do jego oddalenia.