Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SK 53/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as the legal issue raised is not significant given established facts.

Numero d'incarto III SK 53/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the President of the Energy Regulatory Office against the appellate court's decision. The appellant argued that the legal question regarding whether cogeneration energy qualifies for public sale exemption was significant, but the court found the facts established that all electricity produced was indeed generated via cogeneration. Consequently, the court determined the legal issue raised did not constitute a significant legal matter warranting review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 49a ust. 1 Prawo energetyczne; Art. 49a ust. 5 pkt 3 Prawo energetyczne: The Supreme Court will not examine a cassation appeal if the legal issue raised is not significant in light of the established facts of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal significant legal issue energy regulatory office cogeneration exemption public sale obligation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
(powód) i uchylającego decyzję Prezesa URE z 30 sierpnia 2012 r., nr (…) – (…) (dalej jako decyzja), wymierzającą powodowi karę pieniężną w związku z niewypełnieniem przez niego obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (jednolity tekst:
art. 49a ust. 2 Prawo energetyczne
(powód) i uchylającego decyzję Prezesa URE z 30 sierpnia 2012 r., nr (…) – (…) (dalej jako decyzja), wymierzającą powodowi karę pieniężną w związku z niewypełnieniem przez niego obowiązków, o których mowa w art. 49a ust.
art. 49a ust. 5 pkt 3 Prawo energetyczne
(powód) i uchylającego decyzję Prezesa URE z 30 sierpnia 2012 r., nr (…) – (…) (dalej jako decyzja), wymierzającą powodowi karę pieniężną w związku z niewypełnieniem przez niego obowiązków, o których mowa w art. 49a ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SK 53/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa T. sp. z o.o. w K. ‎przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki‎o wymierzenie kary pieniężnej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 sierpnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt VI ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 11 maja 2015 r., VI ACa (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes URE) wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w W. - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 20 stycznia 2014 r., XVII AmE (…) uwzględniającego odwołanie T. sp. z o.o. z siedzibą w K. (powód) i uchylającego decyzję Prezesa URE z 30 sierpnia 2012 r., nr (…) – (…) (dalej jako decyzja), wymierzającą powodowi karę pieniężną w związku z niewypełnieniem przez niego obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (jednolity tekst:

Dz.U. z 2012 r., poz. 1059 ze zm., dalej jako Prawo energetyczne).W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny stwierdził, że w spornym okresie przedsiębiorstwa wytwarzające energię elektryczną w kogeneracji były zwolnione z obowiązku wynikającego z art. 49a ust. 1 i 2 Prawa energetycznego. Zwolnienie to nie było uzależnione od stopnia sprawności procesu kogeneracji. Powód w tym czasie wytwarzał energię elektryczną w kogeneracji, o czym świadczą decyzje wydawane przez Prezesa URE, udzielające powodowi koncesji na prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej przy użyciu trzech turbin parowych upustowo - kondensacyjnych, każdej o mocy 25 MW oraz przy użyciu turbiny parowej przeciwprężnej o mocy 50 MW, wytwarzającej energię elektryczną w kogeneracji, wykorzystujących w procesie spalania paliwa: węgiel kamienny, gaz wielkopiecowy, gaz koksowniczy i gaz konwertorowy.

Nałożenie na powoda kary pieniężnej w tych okolicznościach było więc nieuzasadnione.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł Prezes URE, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wystąpienia w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które w istocie sprowadza się do pytania: „czy zwolnienie od obowiązku publicznej sprzedaży energii elektrycznej, o którym mowa w art. 49a ust. 5 pkt 3 Prawa energetycznego ma charakter przedmiotowy czy podmiotowy, a zatem czy w świetle brzmienia tego przepisu energia elektryczna wytworzona w kogeneracji obejmuje jedynie energię elektryczną wytworzoną w tym samym ciągu technologicznym z ciepłem, tj. czy każdej jednostce energii elektrycznej musi być przypisana jednostka ciepła, czy też wystarczy, że w jednostce została wytworzona dowolna ilość ciepła, aby całą ilość energii elektrycznej można uznać za wytworzoną w kogeneracji?”W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezesa URE powód wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Sformułowane przez Prezesa URE zagadnienie prawne skargi kasacyjnej nie zostało uznane przez Sąd Najwyższy za istotne zagadnienie prawne sprawy. Z wiążących dla Sądu Najwyższego ustaleń faktycznych postępowania sądowego oraz oceny dowodów wynika, że zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) opiera się - w części dotyczącej problemu prawnego objętego zagadnieniem prawnym - na treści decyzji koncesyjnej adresowanej do powoda i jej ocenie dokonanej przez Sądy obu instancji. Z przeprowadzonych na tej podstawie ustaleń wynikało, że cała energii elektryczna wytworzona przez powoda była wytwarzana w kogeneracji. Powoduje to, że problem prawny skargi kasacyjnej Prezesa URE rozmija się z ustaleniami faktycznymi leżącymi u podstaw zastosowania przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa materialnego.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.