Supreme Court dismisses judge recusal request based on prior legal interpretation in a different case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected a request to recuse two judges from a specific legal issue due to their prior rulings on the same matter. The appellant argued that previous decisions by these judges created an appearance of bias, but the court found no legal basis for such a claim. The court held that interpreting laws is a fundamental duty and does not compromise judicial impartiality.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 49 § 1 k.p.c.; Art. 52 § 1 k.p.c.: A judge's prior interpretation of legal provisions in a different case does not constitute an objective or justified doubt regarding their impartiality in a new case involving similar legal issues.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
PAGE \* MERGEFORMAT 2Sygn. akt III PZP 2/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa B.U.przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w Poznaniuo odprawę i wydanie świadectwa służby,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 sierpnia 2023 r.,wniosku Izby Administracji Skarbowej w Poznaniuo wyłączenie SSN Krzysztofa Rączki od rozpoznania sprawy oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik pozwanego w sprawie, w której Sąd Okręgowy w Poznaniu przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne, w piśmie procesowym z dnia 18 lipca 2023 r. zawarł wniosek o wyłączenie SSN Józefa Iwulskiego i SSN Krzysztofa Rączki, wylosowanych do rozpoznania tego zagadnienia.Uzasadniając ten wniosek, jego autor podniósł między innymi, że obaj wymienieni w nim sędziowie uczestniczyli w składzie orzekającym, który w dniu 17 maja 2023 r. wydał wyrok w sprawie I PSKP 20/22, w którym przyjęto, że w odniesieniu do odprawy dla „ucywilnionych” funkcjonariuszy nastąpiło pominięcie prawodawcze. Wyrok ten zapadł zaś, gdy znany był termin rozprawy wyznaczonej w celu rozpoznania zagadnienia prawnego w sprawie III PZP 2/23. Zatem dwóch sędziów orzekło już w kwestii będącej przedmiotem zagadnienia prawnego, które ma być także przez nich rozpoznane. W tej sytuacji, zdaniem autora wniosku, zachodzi wątpliwość co do bezstronności sądu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznawany wniosek nie jest uzasadniony.Autor wniosku nie powołuje podstawy prawnej tego wniosku, jednakże argumentacja, którą posługuje się, zdaje się wskazywać, że wniosek jest oparty na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Wykładnia art. 49 § 1 k.p.c. pozwala na sformułowanie dwóch przesłanek, które umożliwiają uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego.
Po pierwsze, może to nastąpić, gdy w okolicznościach konkretnej sprawy występuje obiektywna, a więc weryfikowalna, wątpliwość co do jego bezstronności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 288/22, LEX nr 3343355 ). Po drugie, gdy wątpliwość ta ma charakter uzasadniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2019 r., II CO 208/19, LEX nr 2772528).Zdaniem Sądu Najwyższego, oceniany w niniejszym postępowaniu wniosek nie spełnia jednak żadnej w tych przesłanek. Wątpliwości co do bezstronności sędziego nie może bowiem wywołać dokonana przez niego w innej sprawie wykładnia przepisów prawnych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, która jest przecież podstawowym obowiązkiem sądu, a zwłaszcza Sądu Najwyższego, który jest sądem prawa.
Zaprezentowanie przy tej okazji poglądu w rozstrzyganej kwestii prawnej nie może więc być zarzutem wobec sędziego ani podstawą do jego wyłączenia od udziału w rozpatrywaniu innej sprawy, w której występuje podobny, a nawet analogiczny problem prawny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2003 r., I CK 249/02, LEX nr 602352), a sformułowanie określonego poglądu prawnego w jednej sprawie, stanowiące wszak istotę orzekania, w żadnym razie nie pozbawia sędziego przymiotu bezstronności w innych sprawach rozstrzyganych na podstawie tego samego przepisu prawnego.Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na podstawie art. 52 § 1 k.p.c. w związku z art. 49 § 1 a contrario k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.
M.G.[ms]