Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PZ 1/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for labor dispute where claim value was under statutory 10,000 PLN threshold.

Numero d'incarto III PZ 1/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a labor dispute claim. The appellant argued the dispute value was 28,000 PLN, but the court found this assertion factually incorrect as the appellant had consistently stated the value was 9,800 PLN in both the appeal and cassation petition. The court ruled that the cassation appeal was inadmissible under Article 3982 § 1 of the Code of Civil Procedure because the disputed value fell below the 10,000 PLN threshold required for such appeals in labor matters.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: A cassation appeal in labor and social security property disputes is inadmissible if the value of the subject matter is lower than 10,000 PLN, and the appellant bears the consequences of failing to correct a lower valuation within the statutory deadline.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility labor dispute value threshold code of civil procedure social security benefits false valuation consequences

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
skargi było prawidłowe, w myśl bowiem art. 3982 § 1 k.p.c. niedopuszczalna jest
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
skargi było prawidłowe, w myśl bowiem art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZ 135/99
listopada 1999 r., III CZ 135/99, LEX nr 528190 oraz postanowienie Sądu
I PZ 24/04
Najwyższego z dnia 12 stycznia 2005 r., I PZ 24/04, niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PZ 1/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa B. M.

przeciwko Zarządowi Nieruchomości Komunalnych […]

o przywrócenie do pracy ewentualnie odszkodowanie, wynagrodzenie za czas

pozostawania bez pracy oraz ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 12 stycznia 2010 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz strony

pozwanej kwotę 325 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Powód B. M. w sprawie przeciwko Zarządowi Nieruchomości Komunalnych

wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 12 stycznia 2010 r., którym odrzucono jego skargę kasacyjną

odnoszącą się do wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2009 r. oraz do

postanowień Sądu Okręgowego z dnia 6 października 2009 r. w sprawach VII Pz

47/09 i VII Pz 48/09. Skarga kasacyjna powoda została odrzucona między innymi z

tego powodu, że wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana przez powoda

zarówno w apelacji jak i w samej skardze była niższa niż 10.000 zł. Powód w obu

tych pismach oznaczył ją na 9.800 zł.

W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie i

zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa

procesowego w wysokości prawem przewidzianej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zawarta w zażaleniu polemika skarżącego z rozstrzygnięciem Sądu

Okręgowego sprowadza się głównie do stwierdzenia, że skarżący, wbrew temu co

podniósł Sąd, wskazał w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu sporu na kwotę

28.000 zł, która została w ten sposób oznaczona przez Sąd pierwszej instancji.

Godzi się zauważyć, iż takie działanie powoda należy kwalifikować jako celowe

wprowadzanie w błąd Sądu Najwyższego, twierdzenia powoda mijają się bowiem

całkowicie ze stanem, który wynika z akt sprawy. Nie ulega żadnej wątpliwości, że

zarówno w apelacji, jak i w skardze kasacyjnej sam powód oznaczył wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 9.800 zł. Niezależnie od tego, że wartość ta jest

w istocie błędna, to powód jako wnoszący skargę, który jej nie sprostował w

otwartym dla wniesienia skargi kasacyjnej terminie ponosi wszystkie skutki prawne

dokonanej czynności (tak również postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26

listopada 1999 r., III CZ 135/99, LEX nr 528190 oraz postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 12 stycznia 2005 r., I PZ 24/04, niepubl.). W związku z

powyższym należało stwierdzić, że orzeczenie Sądu Okręgowego o odrzuceniu

skargi było prawidłowe, w myśl bowiem art. 3982 § 1 k.p.c. niedopuszczalna jest

skarga kasacyjna w sprawach o prawa majątkowe z zakresu prawa pracy i

ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa

niż 10.000 zł. Wobec powyższego odnoszenie się do pozostałych zarzutów

skarżącego jest zbędne.

Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z 3941 § 3 k.p.c.

orzeczono, jak w sentencji.

O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c.