Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PUO 4/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to transfer social insurance case due to obstructive litigation tactics.

Numero d'incarto III PUO 4/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a social insurance dispute to another court. The plaintiff had filed numerous requests to exclude judges and contested every procedural act, causing significant delays. The Court ruled that such obstructive behavior does not justify transferring the case under Article 441 of the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 441 k.p.c.; Obstructive litigation tactics by a party do not justify transferring a case to another court of equal jurisdiction.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance dispute transfer of proceedings obstructive litigation code of civil procedure fair administration of justice judge exclusion request procedural delay ripristino delle prestazioni d'invalidità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 441 k.p.c.
W rezultacie, stosowanie przez stronę działań zmierzających do spowolnienia rozpoznania sprawy nie uzasadnia przekazania sprawy innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 441 k.p.c.
art. 441 k.p.c
W rezultacie, stosowanie przez stronę działań zmierzających do spowolnienia rozpoznania sprawy nie uzasadnia przekazania sprawy innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 441 k.p.c.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III PUO 4/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Prusinowski w sprawie z odwołania K.Z.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Poznaniu‎o zasiłek chorobowy, opiekuńczy i świadczenie rehabilitacyjne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 czerwca 2025 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu zawartego w postanowieniu ‎z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt V U 340/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie uwzględnia wniosku Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2025 r. Sąd Rejonowy Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, w sprawie z odwołania K.Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w Poznaniu o zasiłek chorobowy, opiekuńczy i świadczenie rehabilitacyjne, w związku z wniesionym odwołaniem od decyzji z dnia 18 stycznia 2024 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku nie pozwalają na twierdzenie, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest usprawiedliwione dobrem wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności społecznym postrzeganiem sądu jako organu bezstronnego.

Za tego rodzaju kwalifikacją nie przemawiają ogólne stwierdzenia, że odwołujący się jest stroną licznych postępowań w sprawach ubezpieczeniowych, a także to, że wielokrotnie składał wnioski o wyłączenie sędziów, jak również, że kontestuje każdą czynność procesową sądu, a to razem skutkuje przedłużeniem postepowań. Wskazane „niedogodności” nie są niczym nadzwyczajnym w pracy sędziego i zdarzają się w każdym sądzie w Polsce. Dobro wymiaru sprawiedliwości przejawia się między innymi tym, że profesjonalny sąd skupiony jest na merytorycznym rozpoznaniu sprawy.

Trudności związane z osiągnieciem tego efektu, wynikające z obstrukcyjnej działalności strony nie mogą odwodzić do dążenia do sprawnego rozpoznania sprawy i wyrokowania. W rezultacie, stosowanie przez stronę działań zmierzających do spowolnienia rozpoznania sprawy nie uzasadnia przekazania sprawy innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 441 k.p.c. Podjęcie takiej decyzji, z jednej strony, oznaczałoby, że dany sąd nie podołał wyzwaniu procesowemu jakie niesie ta konkretna sprawa, z drugiej zaś, zachęcałoby stronę stosującą obstrukcję procesową do zintensyfikowania swoich działań.

Wymóg postępowania w zgodzie z dobrem wymiaru sprawiedliwości nie koresponduje ze wskazanymi efektami. W rezultacie, jasne jest, że wniosek Sądu Rejonowego nie jest trafny. [r.g.] ‎