Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 33/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as no legal issue exists and facts are for lower courts.

Numero d'incarto III PK 33/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an employee against his employer regarding equal treatment and wrongful dismissal. The appellant argued that the law required a broad interpretation of damages and that the employer's dismissal was discriminatory. The court ruled that the case did not present a significant legal question requiring interpretation and that factual disputes belong to the lower courts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 393 § 5 k.p.c.: The Supreme Court will not accept a cassation for review if the appellant fails to demonstrate that a significant legal issue exists or that the lower court's decision is not final.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure equal treatment wrongful dismissal legal interpretation factual findings Supreme Court dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.
Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §
Art. 393 § 2 k.p.c.
Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §
Art. 393 § 5 k.p.c.
Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §
Art. 361 k.c.
pojęciem szkody zdefiniowanym w art. 361 k.c., co do którego nie istnieje potrzeba
art. 3935 k.p.c
3937 § 2 w związku z art. 3935 k.p.c.
art. 361 k.c
pojęciem szkody zdefiniowanym w art. 361 k.c., co do którego nie istnieje potrzeba

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 33/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski

w sprawie z powództwa S. S.

przeciwko "K." Spółce z o.o. w M.

o odszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu oraz

odszkodowanie z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w T.

z dnia 27 września 2004 r., sygn. akt III Pa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

W imieniu powoda S. S. wniesiona została kasacja od wyroku Sądu

Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 27 września

2004 r., sygn. akt III Pa …/04.

W kasacji pełnomocnik powoda jako okoliczność uzasadniającą jej

rozpoznanie wskazał na potrzebę wykładni przepisów prawa materialnego w

szczególności przepisu art. 183d k.p. przez wskazanie, czy odszkodowanie o którym

mowa w tym przepisie należy rozumieć ściśle jako naprawienie szkody poniesionej

przez pracownika w związku z nierównym traktowaniem przez pracodawcę w

miejscu pracy a tym samym, czy jego wysokość uzależniona jest od udowodnienia

przez pracownika wysokości poniesionej szkody, czy też odszkodowanie to należy

rozumieć szerzej (bliżej nawet pojęciu zadośćuczynienia) a w tej sytuacji, czy

wysokość odszkodowania jest niezależna od poniesionej przez pracownika szkody.

Ponadto w ocenie skarżącego istotne jest również wyjaśnienie, czy wypowiedzenie

przez pracodawcę umowy o pracę w 3 dni po otrzymaniu przez niego pozwu o

odszkodowanie w swojej istocie stanowi dyskryminację pracownika i narusza zakaz

wypowiadania umowy o pracę ze względu na skorzystanie przez pracownika z

uprawnienia domagania się równego traktowania w miejscu pracy w sytuacji, gdy

pracodawca

w

wypowiedzeniu

umowy

o

pracę

wskazał

inne

przyczyny

wypowiedzenia niż domaganie się przez pracownika odszkodowania, a przyczyny

wskazane przez pracodawcę istniały wcześniej, były pracodawcy znane i nie

stanowiły podstawy do wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę, nadto gdy

pracownik ten zgodnie z ustaleniami Sądu pierwszej i drugiej instancji w okresie

tym był przez pracodawcę dyskryminowany.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie

przez

stronę

wnoszącą

kasację

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie nie oznacza, że Sąd Najwyższy przyjmie kasację

do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §

1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji Kodeksu postępowania

cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r., nie pozwala jedynie odrzucić

kasacji sądowi drugiej instancji na podstawie art. 393 5 k.p.c., natomiast Sądowi

Najwyższemu – na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 3935 k.p.c. Nie

zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania. Przyjęcie to zależy bowiem od

braku okoliczności, które uprawniają Sąd Najwyższy do wydania postanowienia o

odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Okoliczności te zostały wymienione w

art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy miał na uwadze, iż skarżący przedstawiając

okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji nie wykazał, iż w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne, czy też, że istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów. Nie sposób bowiem przyjąć, iż istnieje

potrzeba rozstrzygania przedstawionych przez wnoszącego kasację „istotnych

zagadnień prawnych”, jeżeli od ich wyjaśnienia nie jest uzależniony sposób

rozstrzygnięcia sprawy. W sprawie istotne było bowiem nie to, czy odszkodowanie

zasądzone od pozwanego czyni zadość krzywdzie wyrządzonej powodowi, a więc

czy stanowi odpowiednie zadośćuczynienie, lecz czy odpowiada szkodzie, jaką

poniósł powód w wyniku zakazanego prawem zachowania pozwanego. W ten

sposób bowiem powód sformułował swoje żądanie w pozwie, uzasadniając

wysokość dochodzonego odszkodowania z tytułu dyskryminacji wyłącznie różnicą

w wysokości wynagrodzenia osiągniętego w roku 2003 i 2002, posłużył się zatem

pojęciem szkody zdefiniowanym w art. 361 k.c., co do którego nie istnieje potrzeba

dokonania wykładni wobec bogatego w tej materii orzecznictwa sądowego i

licznych wypowiedzi doktryny.

Sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie jest uzależniony również

od wyjaśnienia drugiej kwestii podnoszonej przez skarżącego. Kwestia ustalenia

rzeczywistej przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę nie zależy

bowiem od prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, ale

obejmuje sferę ustaleń faktycznych, które wobec braku w kasacji zarzutów

naruszenia prawa procesowego nie mogą być skutecznie kwestionowane w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym

Ponadto Sąd Najwyższy zważył, iż w sprawie nie występuje nieważność

postępowania ani też zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób oczywisty

prawa.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał za uzasadnioną odmowę przyjęcia

kasacji do rozpoznania.