Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 103/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation need regarding teacher dismissal grounds.

Numero d'incarto III PK 103/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's cassation appeal against the lower court's dismissal of her claim to return to her teaching position. The plaintiff argued that serious legal doubts existed regarding whether Article 20 of the Teachers' Charter or Article 42 of the Code of Civil Procedure applied to dismissed teachers with limited working hours. The court rejected this because the issue was already clearly settled in its own precedent, rendering no further interpretation necessary.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue is already clearly resolved in its own jurisprudence, as no serious doubts or conflicting case law exist to warrant interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal interpretation requirement teachers charter provisions dismissal of teachers supreme court precedent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
Art. 3989 § 2 k.p.c.
do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną
Art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela
pracy wobec takich nauczycieli może być art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, czy
Art. 42 k.p.
Karty Nauczyciela oraz art. 42 k.p. w związku z art.
Art. 91c ust. 1 Karty Nauczyciela
w związku z art. 91c ust. 1 Karty Nauczyciela.
art. 42 k.p
Karty Nauczyciela oraz art. 42 k.p.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
art. 39813 § 1 k.p.c
zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
(art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 103/13

POSTANOWIENIE

Dnia 11 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Jaśkowski

w sprawie z powództwa K. Z.

przeciwko Zespołowi Szkół w C.

o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 11 marca 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w L.

z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt VIII Pa […],

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

Uzasadnienie

Powódka K. Z. w sprawie przeciwko Zespołowi Szkół w C. o przywrócenie

do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy wniosła skargę kasacyjną

od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L.

z dnia 18 kwietnia 2013 r., VIII Pa […], którym oddalono jej apelację od wyroku

Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w P. z dnia 21 grudnia 2012 r., IV P […], którym

oddalono powództwo.

Wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła w niej naruszenie art. 20 ust. 1 pkt 2

Karty Nauczyciela oraz art. 42 k.p. w związku z art. 91c ust. 1 Karty Nauczyciela.

Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że

w sprawie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, które dotyczą trybu

rozwiązania stosunku pracy z nauczycielami mianowanymi, którzy mają ograniczony

w trybie art. 22 ust. 2 Karty Nauczyciela wymiar zajęć. W szczególności,

zdaniem skarżącej, wątpliwości dotyczą kwestii, czy podstawą rozwiązania stosunku

pracy wobec takich nauczycieli może być art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, czy

art. 42 k.p. w związku z art. 91c ust. 1 Karty Nauczyciela.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na przyjęcie jej do rozpoznania.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości

lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność

postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jednocześnie,

zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną

w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw; w granicach zaskarżenia bierze

z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania (przed sądem drugiej

instancji). Rozpoznanie skargi kasacyjnej w granicach podstaw oznacza związanie

Sądu Najwyższego zgłoszonymi przez skarżącego zarzutami naruszenia.

Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej został oparty

na przesłance występowania w sprawie potrzeby wykładni przepisów prawnych

(art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).

W związku z tym Sąd Najwyższy zważył, że zgodnie z jego dotychczasowym

orzecznictwem skarżący powinien nie tylko określić, które przepisy wymagają

wykładni, ale także wskazać, na czym polegają poważne wątpliwości związane

ze stosowaniem tych przepisów wraz z podaniem doktrynalnego lub orzeczniczego

źródła tych wątpliwości (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r.,

III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151). Konieczne jest opisanie tych wątpliwości,

wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, a także

przedstawienie

własnej

propozycji

interpretacyjnej

(por.

postanowienia

Sądu Najwyższego: z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009 nr 3-4, poz.43;

z dnia 14 grudnia 2012 r., III SK 29/12, LEX nr 238124).

Odnosząc powyższe do skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie,

Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania nie spełnia tych

wymagań. W szczególności nie może być mowy o potrzebie wykładni przepisów

prawnych w sytuacji, gdy dana kwestia została już wyjaśniona w orzecznictwie

Sądu Najwyższego. W tym zakresie należy wskazać, że między innymi w tezie wyroku

z dnia 23 lutego 1999 r., I PKN 595/98 (OSNAPiUS 2000 nr 8, poz. 300)

Sąd Najwyższy wskazał wprost i jednoznacznie, że do nauczyciela mianowanego

nie stosuje się art. 42 k.p.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.