Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 1/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on labor law issue regarding wage entitlement for job readiness period.

Numero d'incarto III PK 1/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the library's cassation appeal against a lower court ruling that awarded the employee wages for the period of job readiness. The library argued that the lower courts incorrectly applied Article 81 of the Labor Code alongside Article 47, claiming a conflict with a 1977 Supreme Court precedent. The court rejected this, stating the cited precedent did not apply to the specific facts and that the 1976 ruling already clarified the correct interpretation of the relevant articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47 § 1 k.p.; Art. 81 § 1 k.p.: An employee who resumes work after a period of unemployment due to employer-caused obstacles is entitled to wages for the unemployment period under Art. 47, but Art. 81 does not apply to the subsequent readiness period.

Parole chiave

Generato dall'IA
labor code interpretation job readiness wages unemployment compensation cassation appeal dismissal employer liability period

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 47 § 1 k.p.
wynagrodzenie na podstawie art. 47 § 1 k.p. za czas pozostawania bez pracy,
Art. 81 § 1 k.p.
47 § 1 i art. 81 § 1 k.p.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono, jak sentencji.
Art. 48 § 1 k.p.
terminu przewidzianego w art. 48 § 1 k.p. uzasadnia prawo żądania prze niego
art. 81 § 1 k.p
47 § 1 i art. 81 § 1 k.p.
art. 47 § 1 k.p
wynagrodzenie na podstawie art. 47 § 1 k.p.
art. 81 k.p
47 § 1 k.p.; przepis art. 81 k.p.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 48 § 1 k.p
terminu przewidzianego w art. 48 § 1 k.p.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PZP 3/77
w sprawie I PZP 3/77 (OSNC 1977 nr 9, poz.163),
V PZP 12/75
Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1976 r., V PZP 12/75 (OSNC 1976 nr 9, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 1/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa M. K.

przeciwko Gminnej Bibliotece Publicznej w G.

o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne

oraz z powództwa M. K.

przeciwko Gminnej Bibliotece Publicznej i Gminie G.

o wynagrodzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 10 kwietnia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Gminnej Biblioteki Publicznej od

wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 24 września 2007 r.,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

Uzasadnienie

Pozwana Gminna Biblioteka Publiczna w sprawie z powództwa M. K. o

uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne i o wynagrodzenie

wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 września 2007 r. Zaskarżonym wyrokiem

oddalono jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy z dnia 19

czerwca 2007 r., którym oddalono powództwo w zakresie żądania uznania

wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, zaś powództwo o wynagrodzenie

uznano za zasadne co do kwoty 21.756,67 zł.

Wnosząca skargę zarzuciła w niej naruszenie art. 47 § 1 i art. 81 § 1 k.p.

przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez

Sądy pierwszej i drugiej instancji, że powódce oprócz zasądzonego jednomiesięcznego

wynagrodzenie na podstawie art. 47 § 1 k.p. za czas pozostawania bez pracy,

przysługuje także wynagrodzenie za czas gotowości do pracy na podstawie art. 81 § 1

k.p. poczynając od dnia 3 stycznia 2006 r. w sytuacji, gdy wyrok ustalający, że

uchybienie terminu zgłoszenia się powódki do pracy u pozwanej nastąpiło z przyczyn

od niej niezależnych uprawomocnił się w dniu 15 marca 2007 r. a od dnia 16 marca

2007 r. powódka została dopuszczona do pracy u pozwanej. Jako okoliczność

uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, iż istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych, na których oparta została skarga kasacyjna, a które

wywołują rozbieżności w orzecznictwie Sądów rozpoznających niniejszą sprawę w

pierwszej i drugiej instancji

z orzecznictwem Sądu Najwyższego wyrażonym w

uchwale z dnia 27 kwietnia 1977 r. w sprawie I PZP 3/77 (OSNC 1977 nr 9, poz.163),

której teza brzmi „Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy,

przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przez okres nie dłuższy

niż określony w art. 47 § 1 k.p.; przepis art. 81 k.p. w przypadku takim nie ma

zastosowania" . Skarżąca podkreśliła, że Sądy obu instancji przepisy te zastosowały

łącznie, kumulując roszczenia z nich wynikające. Nadto w skardze podniesiono

potrzebę wyjaśnienia, czy w sytuacji gdy postępowanie sądowe przedłużyło się z

przyczyn niewłaściwego ustalenia przez Sąd pierwszej instancji strony pozwanej (w

sprawie pierwotnie Gminy zamiast Gminnej Biblioteki Publicznej) oraz niewłaściwego

składu Sądu - co spowodowało nieważność postępowania i konieczność ponownego

przeprowadzenia postępowania w składzie ławniczym - należy skutki tych

nieprawidłowości przypisać wyłącznie stronie pozwanej, bowiem za taki wydłużony

okres z przyczyn niezależnych od stron, została pozwana obciążona skutkami poprzez

zasądzenie od niej wynagrodzenia za czas pozostawania powódki bez pracy z

ustawowymi odsetkami.

Powódka złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną; nie zgłosiła w niej jednak

żadnego wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli:

1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości

lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

3) zachodzi nieważność postępowania lub

4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W rozpoznawanej sprawie żadna z tych okoliczności nie zachodzi. W

szczególności nie można zgodzić się ze skarżącą, iż Sąd drugiej instancji orzekł w

sprawie w sposób sprzeczny z orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz, że w

sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wyrok Sądu Najwyższego

wskazany w skardze należy bowiem uznać za nie mający zastosowania w stanie

faktycznym sprawy, a zagadnienie prawne sformułowane przez skarżącą zostało w

pełni wyjaśnione w adekwatnej do okoliczności rozpoznawanej sprawy uchwale

Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1976 r., V PZP 12/75 (OSNC 1976 nr 9, poz.

187). W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy przesądził jednoznacznie, że odmowa

pracodawcy ponownego zatrudnienia pracownika przywróconego do pracy, który

zgłosił gotowość jej podjęcia w okolicznościach usprawiedliwiających przekroczenie

terminu przewidzianego w art. 48 § 1 k.p. uzasadnia prawo żądania prze niego

wynagrodzenia za czas istnienia przeszkody w jej świadczeniu, wynikającej z

przyczyn dotyczących zakładu pracy (art. 81 § 1 k.p.)

Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono, jak sentencji.