Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 71/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to draft judgment reasoning due to missing statutory specification in request.

Numero d'incarto III KZ 71/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing the defendant's request for a written judgment reasoning. The defendant and his lawyer submitted a request lacking the mandatory specification required by law since July 1, 2015, to distinguish whether it covered the entire verdict or specific parts. The court ruled that this formal defect justified the refusal under the Criminal Procedure Code, noting that the defendant's failure to receive the summons did not alter the procedural consequences.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 2 k.p.k.; § 2 art. 422 k.p.k.: A request for written judgment reasoning must explicitly specify its scope; failure to meet this statutory requirement constitutes a formal defect leading to the refusal of the request.

Parole chiave

Generato dall'IA
Criminal Procedure Code written judgment reasoning formal defect request specification refusal of request procedural consequences statutory requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 100 § 3 k.p.k.
Stosownie do treści art. 100 § 3 k.p.k. w brzmieniu wówczas obowiązującym, to jest ustalonym przez ustawę z dnia 23 września 2013r.
§ 8 art. 100 k.p.k.
Stosownie do treści art. 100 § 3 k.p.k.
art. 422 k.p.k.
Zawierało ono między innymi informację o warunkach formalnych, jakie winien spełniać wniosek złożony w trybie zmienionego nowelą lipcową art. 422 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowaniu odwoławczym z mocy art.
art. 457 § 2 k.p.k.
422 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowaniu odwoławczym z mocy art. 457 § 2 k.p.k. W terminie przewidzianym w § 1 art.
§ 2 art. 422 k.p.k.
Zawierało ono między innymi informację o warunkach formalnych, jakie winien spełniać wniosek złożony w trybie zmienionego nowelą lipcową art. 422 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowaniu odwoławczym z mocy art.
art. 120 § 1 k.p.k.
konkretyzacji określonej w § 2 tego przepisu, zarządzeniem z dnia 12 lipca 2016r., przewodniczący wydziału, w trybie art. 120 § 1 k.p.k., wezwał autorów wniosków do usunięcia braków formalnych w zakreślonym terminie, pouczając o konsekwencjach niezrealizowania tego wezwania (k.
art. 139 § 1 k.p.k.
2644) i uznane za doręczone (art. 139 § 1 k.p.k.).
art. 423 § 2 k.p.k.
przepis art. 423 § 2 k.p.k., stanowiący, że wyrok z uzasadnieniem doręcza się „temu”, kto złożył wniosek na podstawie art.
art. 100 § 3 k.p.k
Stosownie do treści art. 100 § 3 k.p.k.
art. 422 k.p.k
Zawierało ono między innymi informację o warunkach formalnych, jakie winien spełniać wniosek złożony w trybie zmienionego nowelą lipcową art. 422 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowaniu odwoławczym z mocy art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 71/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie P. C. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2016r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 sierpnia 2016r., odmawiające przyjęcia wniosku skazanego P. C. o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 1 lipca 2016r. wobec nieuzupełnienia braków formalnych wniosku, p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIERozprawa, przedmiotem której było rozpoznanie apelacji obrońcy P.C., odbyła się w dniu 1 lipca 2016r.; w tej dacie zapadł również wyrok. Zarówno oskarżony jak i jego obrońca, prawidłowo zawiadomieni o terminie, nie stawili się. Stosownie do treści art. 100 § 3 k.p.k. w brzmieniu wówczas obowiązującym, to jest ustalonym przez ustawę z dnia 23 września 2013r. (Dz. U. z 2013r. poz. 1247 ze zm.), doręczono im z urzędu odpisy orzeczenia, realizując także wynikający z § 8 powyższego unormowania obowiązek stosownego pouczenia uczestników postępowania o przysługującym prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (k. 2600-2601v).

Zawierało ono między innymi informację o warunkach formalnych, jakie winien spełniać wniosek złożony w trybie zmienionego nowelą lipcową art. 422 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowaniu odwoławczym z mocy art. 457 § 2 k.p.k. W terminie przewidzianym w § 1 art. 422 k.p.k. skazany i jego obrońca złożyli wnioski o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W związku z tym, że nie zawierały one obowiązującej od dnia 1 lipca 2015r. konkretyzacji określonej w § 2 tego przepisu, zarządzeniem z dnia 12 lipca 2016r., przewodniczący wydziału, w trybie art. 120 § 1 k.p.k., wezwał autorów wniosków do usunięcia braków formalnych w zakreślonym terminie, pouczając o konsekwencjach niezrealizowania tego wezwania (k. 2636).

Wniosek został uzupełniony jedynie przez obrońcę P. C., poprzez wskazanie, że dotyczy on całości rozstrzygnięcia. Skutkowało to sporządzeniem uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego i jego doręczeniem autorowi wniosku (k. 2699). Skazany natomiast wezwania do uzupełnienia braków nie odebrał, zostało ono dwukrotnie awizowane (k. 2644) i uznane za doręczone (art. 139 § 1 k.p.k.). Konsekwencją powyższego było wydanie zarządzenia odmawiającego przyjęcia jego wniosku z dnia 9 lipca 2016r. (data nadania).Na to zarządzenie zażalenie wniósł skazany wskazując, że „wniosek dotyczy uzasadnienia wyroku w/w sprawie, został złożony celem apelacji od wyroku w całości”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie mogło podważyć zasadności zaskarżonego zarządzenia i nie zmienia tego fakt, że skazany sprecyzował w nim jakiego zakresu uzasadnienia się domaga.Wszystkie opisane powyżej czynności podejmowane przez przewodniczącego wydziału po złożeniu przez skazanego wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, znajdowały podstawy prawne w odpowiednich przepisach Kodeksu postępowania karnego.

Wysyłając skazanemu odpis wyroku, dołączono stosowne pouczenie, w którym wprost mowa była także o tym, co powinien zawierać ewentualny wniosek będący tzw. zapowiedzią kasacji (art. 422 § 2 k.p.k.).Przypomnieć należy, że § 2 art. 422 k.p.k. został znowelizowany z dniem 1 lipca 2015r., ustanawiając dodatkowe wymagania, do których należy określenie czy dotyczy on całości wyroku, czy też niektórych czynów, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. To „nowe” formalne wymaganie konkretyzacji wniosku oznacza brak podstaw do domniemywania zakresu żądanego pisemnego uzasadnienia w przypadku niezamieszczenia stosownego oświadczenia.

Skoro takie wskazanie jest ustawowo wymagane, tym samym stanowi ono jeden z warunków formalnych wniosku, którego niezrealizowanie prowadzi do podjęcia czynności w trybie określonym w art. 120 § 1 k.p.k., ze skutkami przewidzianymi w art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k.Niesprostanie zatem powyższym formalnym wymaganiom wniosku oraz jego nieuzupełnienie w zakreślonym terminie, zasadnie zdeterminowało zastosowanie tych przepisów, obligujących do wydania zaskarżonego zarządzenia.Skazany wysłanego mu odpisu wyroku wraz z pouczeniem nie odebrał (k. 2647-2648), podobnie jak i wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku (k. 2644).

Jednakże w aspekcie oceny zasadności zaskarżonego zarządzenia jest to okoliczność irrelewantna z tego powodu, że przecież już na początku postępowania pouczony został o wynikających z jego statusu procesowego obowiązkach, w tym również o treści art. 139 § 1 k.p.k. (k. 664). Od tego momentu, w toku całego procesu karnego, a także po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie, w przypadku niepodejmowania korespondencji, istniała podstawa do zastosowania tego przepisu. Wobec zmaterializowania się jego przesłanek, uznano zatem skierowaną pod wskazany organom procesowym adres korespondencję za doręczoną, a procesowe następstwa jej nieodebrania obciążały skazanego.Znowelizowany od dnia 1 lipca 2015r. przepis art. 423 § 2 k.p.k., stanowiący, że wyrok z uzasadnieniem doręcza się „temu”, kto złożył wniosek na podstawie art. 422 k.p.k., przesądza o braku prawnych podstaw do jednoczesnego doręczania odpisów orzeczeń zarówno obrońcom, jak i oskarżonym.

Warto jednocześnie zauważyć, że wydanie zaskarżonego zarządzenia nie ograniczyło uprawnień skazanego związanych z możliwością wniesienia kasacji, gdyż droga ta pozostawała otwarta, wobec skutecznego złożenia wniosku przez obrońcę (k. 2642).Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w dyspozytywnej części postanowienia.