Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 62/15 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against denial of time extension for prisoner's defense lawyer to serve judgment reasoning.

Numero d'incarto III KZ 62/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court reversed the appellate court's refusal to extend the deadline for the defense lawyer to serve the judgment's reasoning to the defendant. Although the defendant was incarcerated and unaware of the procedural requirement until late 2014, the court found he acted promptly once informed by his appointed lawyer. The decision rests on the presumption that a prisoner without professional legal knowledge would reasonably fail to act until notified, thus validating the timely filing of the extension request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 84 § 1 k.p.k.; When a defense lawyer files a request for service of a judgment, the client is relieved of further obligations, and a timely extension request filed shortly after the client becomes aware of the need is deemed valid despite the client's prior lack of knowledge.

Parole chiave

Generato dall'IA
time extension defense lawyer prisoner rights procedural deadline judgment reasoning legal knowledge court presumption

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 126 § 1 k.p.k.
Wobec faktu, że skazany złożył wniosek dopiero 2 stycznia 2015 r., niedotrzymany termin nie mógł zostać przywrócony na podstawie art. 126 § 1 k.p.k.Postanowienie powyższe zostało zaskarżone przez obrońcę, który podniósł, że skazany w listopadzie – grudniu 2014 r.
art. 84 § 1 k.p.k.
o doręczenie uzasadnienia wyroku i przesłaniu go skazanemu obrońca ten nie miał już obowiązku dalszego działania (art. 84 § 1 k.p.k.).
art. 437 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zmienić zaskarżone postanowienie i przywrócić A.
art. 120 § 1 in princ. k.p.k.
Wniosek ten został potraktowany jako złożony na podstawie art. 120 § 1 in princ. k.p.k. w zw.
art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k.
z art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k.Postanowieniem z dnia 17 lutego 2015 r.
art. 437 § 1 k.p.k
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
Wobec faktu, że skazany złożył wniosek dopiero 2 stycznia 2015 r., niedotrzymany termin nie mógł zostać przywrócony na podstawie art. 126 § 1 k.p.k.Postanowienie powyższe zostało zaskarżone przez obrońcę, który podniósł, że skazany w listopadzie – grudniu 2014 r.
art. 84 § 1 k.p.k
o doręczenie uzasadnienia wyroku i przesłaniu go skazanemu obrońca ten nie miał już obowiązku dalszego działania (art. 84 § 1 k.p.k.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 62/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie A. W. skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 października 2015 r. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 lipca 2015 r., odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 27 maja 2014 r. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zmienić zaskarżone postanowienie i przywrócić A.

W. termin do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 maja 2014 r. UZASADNIENIEW dniu 27 maja 2014 r. nastąpiło ogłoszenie wyroku Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie II AKa …/13 dotyczącego m. in. oskarżonego A. W. Zarówno skazany, który nie był pozbawiony wolności, jak i jego obrońca z urzędu – Adw. J. P. nie byli obecni na ogłoszeniu tego wyroku.W dniu 18 listopada 2014 r. obrońca skazanego wystąpił z wnioskiem do Sądu Apelacyjnego o doręczenie odpisu uzasadnienia tego wyroku (k. 22414).W dniu 2 stycznia 2015 r. (k. 22469 – t.

LXIII) skazany A. W. złożył wniosek o wyznaczenie mu nowego obrońcy z urzędu i przywrócenie terminu do złożenia kasacji w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 maja 2014 r. Wniosek ten został potraktowany jako złożony na podstawie art. 120 § 1 in princ. k.p.k. w zw. z art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k.Postanowieniem z dnia 17 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 27 maja 2014 r. wraz z uzasadnieniem.Na skutek zażalenia skazanego na to postanowienie Sąd Najwyższy w dniu 27 maja 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r.

Sąd Apelacyjny ponownie nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie powyższego terminu. Sąd ten ustalił, że skazany A. W. uzyskał w listopadzie 2014 r. od swojego obrońcy informacje o tym, że wniosek o uzasadnienie wyroku ani kasacja nie zostały złożone. W rezultacie tej rozmowy obrońca pismem z dnia 18 listopada 2014 r. złożył wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Sąd przyjął, że ustanie przeszkody powodującej niedotrzymanie terminu nastąpiło najpóźniej w listopadzie 2014 r. Wobec faktu, że skazany złożył wniosek dopiero 2 stycznia 2015 r., niedotrzymany termin nie mógł zostać przywrócony na podstawie art. 126 § 1 k.p.k.Postanowienie powyższe zostało zaskarżone przez obrońcę, który podniósł, że skazany w listopadzie – grudniu 2014 r. przebywał w zakładzie karnym, przez co nie miał dostępu do pomocy prawnej „i trudno założyć, iżby posiadał wiedzę co do rodzaju terminów procesowych i biegu tych terminów”.

Uchybienie terminowi nastąpiło zatem z przyczyn niezależnych od skazanego. Skarżący wnosił więc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Bowiem poza uwagą Sądu Apelacyjnego pozostały okoliczności uzasadniające przyjęcie, że skazany złożył jednak wniosek o przywrócenie terminu w zawitym terminie 7 dni od ustania przeszkody, o którym mowa w art. 126 § 1 k.p.k. Po złożeniu przez adwokata wyznaczonego z urzędu wniosku w dniu 18 listopada 2014 r. o doręczenie uzasadnienia wyroku i przesłaniu go skazanemu obrońca ten nie miał już obowiązku dalszego działania (art. 84 § 1 k.p.k.).

W aktach brak jest nie tylko dowodu doręczenia obrońcy tego wyroku, ale i informacji, kiedy skazany otrzymał ten dokument procesowy od obrońcy. Nie wiadomo też, kiedy skazany posiadł wiedzę o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a więc czy dochował określonego w art. 126 § 1 k.p.k. Faktem jest natomiast, że skazany od 5 sierpnia 2014 r. przebywał w zakładzie karnym i wniosek o przywrócenie terminu sporządził i złożył również w tym zakładzie (zob. k. 22449 i 22468-9). O bytności w tym czasie skazanego w więzieniu pisał też jego obrońca w piśmie złożonym na żądanie Sądu Apelacyjnego – (k. 22524).

Istnieje zatem uzasadnione domniemanie, że skazany, pozbawiony fachowej pomocy prawnej i nie posiadający profesjonalnej wiedzy z zakresu procedury karnej, zbyt późno zorientował się, że mimo doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem przez obrońcę, konieczne jest również złożenie w terminie zawitym określonym w art. 126 § 1 k.p.k. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Nie zachodzi więc konieczność inicjowania przez skazanego (jego wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu zamieszczony w piśmie z dnia 2 stycznia 2015 r. w ogóle nie został rozpoznany) wniosku o przywrócenie terminu wskazanego w art. 126 § 1 k.p.k.Dlatego postanowiono, jak na wstępie.