Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 59/14 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed; mental health issues did not justify late filing of cassation appeal.

Numero d'incarto III KZ 59/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the lower court's refusal to extend the deadline for filing a cassation appeal. The defendant argued that memory problems stemming from a mental health condition prevented timely action, though he had previously filed a notice of appeal within the correct timeframe. The court rejected this claim because the defendant's own testimony admitted relying on written notes for memory, and the lower court's assessment of his mental state was deemed sufficient.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 286 § 3 k.k.; Art. 64 § 1 k.k.; A mental health condition does not justify extending the cassation deadline if the defendant participated in prior proceedings, received proper notification, and demonstrated reliance on written aids for memory.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal deadline mental health condition memory impairment criminal procedure notice of appeal lower court assessment procedural extension

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 286 § 3 k.k.
skazanego z art. 286 § 3 k.k. w zw.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2014 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
art. 286 § 3 k.k
skazanego z art. 286 § 3 k.k.
art. 64 § 1 k.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 59/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie T. W. skazanego z art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2014 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 24 lipca 2014 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt IV Ka (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Odmawiając przywrócenia opisanego na wstępie terminu, Sąd Okręgowy stwierdził, że skazany T. W. nie wykazał, by zwłoka w wystąpieniu przez niego, w dniu 13 czerwca 2014 r., z kasacją wraz z wnioskiem o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia tej skargi, nastąpiła z przyczyn od skazanego niezależnych, związanych ze stanem jego zdrowia psychicznego.W zażaleniu na to postanowienie skazany zakwestionował słuszność tego stanowiska, podnosząc, że miał kłopoty z pamięcią związane ze stanem jego zdrowia psychicznego, który to stan został błędnie oceniony przez biegłych lekarzy psychiatrów, opiniujących w prawomocnie zakończonym postępowaniu.

Powyższe uzasadnia więc, zdaniem skarżącego, zasięgnięcie opinii kolejnych biegłych i wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu wniesienia kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Przedstawione w zaskarżonym postanowieniu okoliczności dobitnie przeczą, by po wydaniu wyroku przez Sąd odwoławczy T. W. znajdował się w stanie uniemożliwiającym mu wystąpienie w terminie z kasacją wraz z wnioskiem o wyznaczenie mu w tym celu obrońcy z urzędu. Trafnie wskazał Sąd Okręgowy w szczególności na to, że skazany – który uczestniczył w rozprawie odwoławczej i został pouczony o terminie i sposobie wniesienia kasacji – skorzystał z prawa do złożenia tzw. zapowiedzi kasacji i tę czynność procesową wykonał w terminie.

Celnie również podkreślił, że doręczenie skazanemu odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, co nastąpiło w dniu 28 kwietnia 2014 r., opatrzone zostało pisemnym pouczeniem skazanego o sposobie i terminie wniesienia tej skargi. Argument ten ma znaczenie o tyle, że w swym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji skazany podnosił, iż „jego pamięć funkcjonuje tylko wtedy, gdy dany wątek ma zapisany na kartce”. W tym świetle nie sposób więc uznać, by to podnoszone przez skarżącego kłopoty z pamięcią oraz niezdolność koncentracji – i to, jak utrzymuje, wynikające ze stanu chorobowego – stanowiły rzeczywistą przyczynę niedochowania przez niego terminu.

Należy też podkreślić, że w związku z podnoszoną we wniosku argumentacją Sąd Okręgowy rozważał odnośne kwestie na tle ustaleń sprawy, dotyczących stanu zdrowia psychicznego T. W. i rozważania te należy uznać za wystarczające dla prawidłowej oceny wniosku skazanego o przywrócenie terminu do wykonania czynności procesowej w postępowaniu okołokasacyjnym. Dalsze w tym zakresie argumenty skarżącego, zmierzające do podważenia słuszności przyjętych w zakończonym prawomocnie postępowaniu ustaleń i ocen, przyjętych w tym zakresie na podstawie opinii biegłych lekarzy psychiatrów, wykraczają poza ramy niniejszego postępowania.Nie znajdując zatem podstaw do podważenia zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.