Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 5/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal against refusal to accept appeal due to lack of lawyer's signature.

Numero d'incarto III KZ 5/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing to accept the defendant's cassation appeal. The defendant, represented by a court-appointed lawyer, filed the appeal himself and later criticized the proceedings, but failed to have the document signed by a qualified attorney as required by law. The court ruled that the refusal was procedurally correct because the mandatory requirement for a lawyer's signature on a cassation appeal was not met, rendering the appeal formally inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 526 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal filed by a party other than the prosecutor must be signed by a lawyer or notary; failure to comply with this formal requirement results in the refusal to accept the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal formal requirements mandatory lawyer signature court-appointed defense attorney procedural inadmissibility polish criminal procedure code refusal to accept appeal self-filed cassation detenzione di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 526 § 2 k.p.k.
Uwaga ta dotyczy także i przepisu art. 526 § 2 k.p.k., który wciąż utrzymuje tzw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Zaniechanie usunięcia przez niego tych braków, w zakreślonym terminie, implikuje konieczność odmowy przyjęcia takiej dotkniętej brakiem formalnym kasacji – w trybie przewidzianym w art. 530 § 2 k.p.k.
Art. 120 § 1 k.p.k.
Nierespektowanie nakazu realizowania wymogu sporządzenia kasacji przez podmiot wnoszący kasację skutkuje niezbędnością wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiocie wezwania skarżącego do usunięcia tego braku formalnego kasacji - w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 526 k.p.k
Skazany w dniu 1 grudnia 2019 r sporządził pismo zwane skargą – zażaleniem w którym wskazał, że z art. 526 k.p.k.
art. 526 § 2 k.p.k
Uwaga ta dotyczy także i przepisu art. 526 § 2 k.p.k., który wciąż utrzymuje tzw.
art. 521 k.p.k
przymus adwokacko – radcowski w odniesieniu do kasacji pochodzących od podmiotów innych niż prokurator i te wskazane w art. 521 k.p.k.
art. 120 § 1 k.p.k
Nierespektowanie nakazu realizowania wymogu sporządzenia kasacji przez podmiot wnoszący kasację skutkuje niezbędnością wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiocie wezwania skarżącego do usunięcia tego braku formalnego kasacji - w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Zaniechanie usunięcia przez niego tych braków, w zakreślonym terminie, implikuje konieczność odmowy przyjęcia takiej dotkniętej brakiem formalnym kasacji – w trybie przewidzianym w art. 530 § 2 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 5/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie K. B. skazanego z art. 53 ust. 1 i 2 w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 lutego 2020 r., zażalenia K. B. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt WKK (…), o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 1 marca 2019 r., sygn. akt II A Ka (…) Sąd Apelacyjny w (…) zmienił zaskarżony m.in. przez obrońcę oskarżonego K. B. wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV K (…), skazujący oskarżonego za przestępstwa z art. 53 ust. 1 i 2 i in. ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, poprzez obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności do 3 lat. W dniu 11 marca 2019 r. – wyznaczona na wniosek skazanego w postępowaniu okołokasacyjnym obrońca z urzędu adw.

S. G. złożyła wniosek o uzasadnienie tego wyroku Sądu Apelacyjnego, który został jej doręczony w dniu 21 maja 2019 r. W dniu 21 marca 2019 r. wpłynął do Sądu Apelacyjnego wniosek skazanego o zmianę obrońcy z urzędu z uwagi na to , że do adw. S. G. utracił zaufanie. W dniu 16 kwietnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału Karnego zwolnił z obowiązków obrońcy z urzędu adw. G. i w jej miejsce wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw. K. M., któremu odpis wyroku Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem został doręczony w dniu 27 maja 2019 r.

W dniu 21 czerwca 2019 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło pismo skazanego skierowane do Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2019 r. nazwane „wnioskiem o kasację”. W dniu 2 lipca 2019 r. dotarło do Sądu Apelacyjnego pismo adw. M. z dnia 26 czerwca 2019 r. w którym wniósł o zwolnienie go z obowiązku obrońcy z urzędu skazanego, bowiem ten w rozmowie telefonicznej w dniu 26 czerwca 2019 r. oświadczył, iż utracił do niego zaufanie oraz zobowiązał go „aby odstąpił od składania jakiegokolwiek pisma w jego imieniu odnoszącego się do wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 1 marca 2019 r.” O to samo wniósł też sam skazany pismem z dnia 26 czerwca 2019 r.

W dniu 16 lipca 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) wydał postanowienie mocą którego zwolnił adw. K. M. z obowiązków obrońcy z urzędu skazanego. W dniu 16 września 2019 r. został wyznaczony skazanemu kolejny obrońca z urzędu adw. S. R. , któremu odpis wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 8 października 2019 r. W dniu 17 października 2019 r. do Sądu wpłynął wniosek skazanego z dnia 23 września 2019 r. w którym poinformował on adw. R., iż „wyraża zgodę na podpisanie sporządzonych przez niego (tj. skazanego) pism procesowych w postaci kasacji i jej uzupełnienia.

W dniu 24 października obrońca z urzędu skazanego wniósł pismo wraz z opinią prawną o braku podstaw do wniesienia kasacji. Obrońca poinformował, iż wysłał odpis tej opinii skazanemu. W dniu 28 października 2019 r. skazany został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sporządzonej przez niego osobiście kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. To wezwanie doręczono skazanemu w dniu 4 listopada 2019 r. Skazany w dniu 1 grudnia 2019 r sporządził pismo zwane skargą – zażaleniem w którym wskazał, że z art. 526 k.p.k. wynika tylko, iż „kasacja powinna być sporządzona przez adwokata, a nie że musi być przez niego sporządzona”.

Nadto stwierdził, iż on „sam napisał już kasację i nie życzy sobie aby ktokolwiek go reprezentował”.Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2019 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego odmówił przyjęcia kasacji skazanego, z uwagi na to, że pomimo wezwania go do uzupełnienia braku formalnego tej kasacji poprzez sporządzenie i podpisanie jej przez adwokata skazany nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie.W dniu 17 grudnia 2019 r. skazany sporządził „skargę” w której podniósł, iż już wcześniej pisał do Sądu, że nie potrzebuje żadnego adwokata, gdyż sam napisał „wniosek o kasację”, ale Sąd „starał się znaleźć takiego dla niego adwokata, który pod dyktando nieuczciwych sędziów, aby ich oszustwa nie ujrzały światła dziennego, napisze na jego rzecz kasację”.Skazany sporządził też w dniu 7 stycznia 2020 r. zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia jego kasacjiPodniósł w nim, że nie zgadza się z treścią tego zarządzenia.

Wyznaczony z urzędu adwokat za „parę złoty go sprzedał”, „ratuje sędziów, którzy boją się aby jego wnioski nie dotarły wyżej, gdyż wyjdzie na jaw jakie zakłamane – oszukańcze praktyki stosują”. Nadto krytycznie ocenił toczące się przeciwko niemu postępowanie, zarzucał sędziom i prokuratorowi „bezzasadne kłamstwo i „oszustwo”, zaś adwokatom bierność, a także i to , że tylko „zaliczali dniówkę”. Podniósł również, iż jest niewinny i został bezpodstawnie skazany. Takim działaniem Sąd niszczy jego rodzinę, jego i jego niepełnoletnie dzieci.

Jest emerytem, ma 70 lat i chciałby wierzyć w polskie sądy i sprawiedliwość.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym.Argumentacja w nim przytoczona jest dla kontroli instancyjnej przeprowadzanej w niniejszym postępowaniu, której przedmiotem jest zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji – w przeważającej części - bezprzedmiotowa. Obowiązkiem sądu odwoławczego w niniejszym postępowaniu było tylko sprawdzenie tego, czy wspomniane zarządzenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami karnej ustawy procesowej i czy rzeczywiście zaistniały warunki formalne pozwalające na zastosowanie tych regulacji.

Tym samym – dla wiedzy i świadomości skazanego – należy podkreślić, że Sąd Najwyższy w niniejszym postępowaniu nie miał uprawnień badania ani zasadności uznania winy skazanego w zakresie przypisanych mu przestępstw w przedmiotowej sprawie, ani tego czy działania organów procesowych i adwokatów w toczącym się przeciwko niemu procesie były, czy nie były, zgodne z obowiązującymi procedurami. W tym samym celu zauważyć też należy, iż obowiązkiem Sądu Najwyższego, tak jak każdego innego organu procesowego, jest stosowanie obowiązujących przepisów, które z woli ustawodawcy przyjęły takie, a nie inne brzmienie.

Uwaga ta dotyczy także i przepisu art. 526 § 2 k.p.k., który wciąż utrzymuje tzw. przymus adwokacko – radcowski w odniesieniu do kasacji pochodzących od podmiotów innych niż prokurator i te wskazane w art. 521 k.p.k. Oznacza to, iż tylko kasacja spełniająca ten formalny wymóg może być przyjęta do merytorycznego rozpoznania. Nierespektowanie nakazu realizowania wymogu sporządzenia kasacji przez podmiot wnoszący kasację skutkuje niezbędnością wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiocie wezwania skarżącego do usunięcia tego braku formalnego kasacji - w trybie art. 120 § 1 k.p.k.

Zaniechanie usunięcia przez niego tych braków, w zakreślonym terminie, implikuje konieczność odmowy przyjęcia takiej dotkniętej brakiem formalnym kasacji – w trybie przewidzianym w art. 530 § 2 k.p.k. Takie też zarządzenie wydano w niniejszej sprawie i to ono jest przedmiotem zaskarżenia rozpoznawanego zażalenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania jego zasadności. Wydano je bowiem w sytuacji w której to sam skazany sporządził kasację i pomimo wezwania go do usunięcia jej braku formalnego poprzez sporządzenie jej przez adwokata w terminie 7 dni pod rygorem odmowy jej przyjęcia, tego jej braku nie usunął.Z tych wszystkich względów postanowiono jak wyżej.