Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 45/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because no horizontal appeal exists for procedural decisions in misdemeanor proceedings.

Numero d'incarto III KZ 45/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the rejection of a request for a court judgment's reasoning. The appellant submitted the request late, violating the seven-day deadline under Article 107 of the Code of Criminal Procedure in Misdemeanor Cases. The court ruled that while the first-instance appeal procedure applies, the Code of Criminal Procedure in Misdemeanor Cases does not provide for a horizontal appeal against such procedural decisions, making the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 107 § 2 k.p.w.; Art. 422 § 3 k.p.k.: In misdemeanor proceedings, the appropriate application of the provision on the rejection of late requests for reasoning means the decision is final, and no horizontal appeal is available to the appellate court.

Parole chiave

Generato dall'IA
misdemeanor proceedings horizontal appeal procedural decision inadmissible appeal Code of Criminal Procedure appellate jurisdiction statutory gap

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 107 § 2 k.p.w.
nadał dopiero w dniu 19 lipca 2017 r., uchybiając w ten sposób terminowi dla dokonania tej czynności, wynikającemu z art. 107 § 2 k.p.w.
Art. 109 § 1 k.p.w.
Na gruncie procedury wykroczeniowej w postępowaniu odwoławczym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji (art. 109 § 1 k.p.w.), w tym również art.
Art. 82 § 1 zdanie 2 k.p.w.
109 § 1 k.p.w.), w tym również art. 82 § 1 zdanie 2 k.p.w., który odsyła m.in.
Art. 422 k.p.k.
do odpowiedniego stosowania art. 422 k.p.k.
Art. 422 § 3 k.p.k.
Z treści art. 422 § 3 k.p.k. wynika, że prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jeżeli złożono go po terminie (zdanie pierwsze), przy czym na zarządzenie to przysługuje zażalenie (zdanie drugie).
Art. 430 § 1 k.p.k.
Art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. i w zw.
Art. 109 § 2 k.p.w.
z art. 109 § 2 k.p.w., pozostawił je bez rozpoznania.
art. 107 § 2 k.p
nadał dopiero w dniu 19 lipca 2017 r., uchybiając w ten sposób terminowi dla dokonania tej czynności, wynikającemu z art. 107 § 2 k.p.w.
art. 109 § 1 k.p
Na gruncie procedury wykroczeniowej w postępowaniu odwoławczym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji (art. 109 § 1 k.p.w.), w tym również art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 45/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie J.N. ukaranego z art. 92 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 września 2017 r., zażalenia ukaranego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Sądu Okręgowego w L. z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt XI Ka (…), o odmowie przyjęcia jego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt XI Ka (…) - wobec złożenia wniosku po terminie postanowił: pozostawić zażalenie bez rozpoznania UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt XI Ka (…), utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II W (…), na mocy którego J.N. został uznany za winnego popełnienia wykroczeń z art. 92 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w.

W dniu 19 lipca 2017 r. J.N. nadał w placówce pocztowej wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wskazanego wyroku Sądu Okręgowego. W tej sytuacji, zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia tego wniosku jako wniesionego po terminie. Na zarządzenie to ukarany wniósł zażalenie, które zostało następnie przyjęte i przedstawione Sądowi Najwyższemu do rozpoznania.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Wniesione zażalenie – jako niedopuszczalne - nie podlega rozpoznaniu. Materiały tej sprawy wskazują, że ukarany wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2017 r. nadał dopiero w dniu 19 lipca 2017 r., uchybiając w ten sposób terminowi dla dokonania tej czynności, wynikającemu z art. 107 § 2 k.p.w.

Przepis ten wyraźnie stanowi bowiem, że uzasadnienie wyroku utrzymującego w mocy wyrok sądu pierwszej instancji sporządza się wyłącznie na żądanie strony, złożone w terminie zawitym 7 dni od daty wydania wyroku przez sąd odwoławczy.Rzecz jednak w tym, że skarżącemu w ogóle nie przysługiwało uprawnienie do zaskarżenia zarządzenia o odmowie przyjęcia jego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego. Na gruncie procedury wykroczeniowej w postępowaniu odwoławczym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji (art. 109 § 1 k.p.w.), w tym również art. 82 § 1 zdanie 2 k.p.w., który odsyła m.in. do odpowiedniego stosowania art. 422 k.p.k.

W konsekwencji przepis art. 422 k.p.k. znajdzie odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym w sprawie o wykroczenia.Zwrot „odpowiednio”, jakim posłużył się ustawodawca w art. 109 § 1 k.p.w. nakazuje rozważyć zakres zastosowania - poprzez art. 82 § 1 zdanie drugie k.p.w. – przepisu art. 422 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym w sprawie o wykroczenia. Z treści art. 422 § 3 k.p.k. wynika, że prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jeżeli złożono go po terminie (zdanie pierwsze), przy czym na zarządzenie to przysługuje zażalenie (zdanie drugie).

„Odpowiednie” stosowanie tego przepisu w postępowaniu odwoławczym na gruncie procedury wykroczeniowej następować musi z uwzględnieniem specyfiki tego postępowania i przepisów je regulujących. Podkreślić tu trzeba, że w postępowaniu w sprawach o wykroczenia nie przysługuje stronom kasacja. Powyższe oznacza zaś, że nie można przyjmować właściwości Sądu Najwyższego do rozpoznawania zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku strony o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, jako decyzji o charakterze okołokasacyjnym.

Zauważyć też trzeba, że w tej kwestii przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia nie przewidują wprost możliwości wniesienia zażalenia. W konsekwencji nie ma też ustanowionej w tych przepisach tzw. instancji poziomej do rozpoznania zażalenia. W tym zakresie brak takiej regulacji jest luką celową (aksjologiczną), a nie luką techniczną. Nie jest więc dopuszczalne stosowanie analogii z ustawy w celu wykreowania tzw. instancji poziomej w oparciu o art. 14 § 1 pkt 2 k.p.w. odnośnie do sądu okręgowego jako sądu odwoławczego, skoro jego właściwość funkcjonalna została uregulowana całościowo w art. 14 § 1 pkt 1 k.p.w.

W konsekwencji przyjąć trzeba - co podkreślano już w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2016 r., III KZ 80/16, OSNKW 2017, z. 4, poz. 22, LEX nr 2283438 - że odpowiednie stosowanie poprzez art. 109 § 1 k.p.w. przepisu art. 422 § 3 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w oparciu o przepisy procedury wykroczeniowej oznacza, iż zastosowanie znajdzie jego zdanie pierwsze co do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia omawianego tu wniosku, zaś nie będzie mogło być stosowane jego zdanie drugie dotyczące możliwości wniesienia zażalenia na powyższą decyzję.

Zażalenia takiego nie przewiduje bowiem żaden przepis kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia ani prawidłowa wykładnia przepisów związana z odpowiednim tylko stosowaniem w procedurze wykroczeniowej art. 422 § 3 k.p.k., uwzględniająca specyfikę postępowania w sprawach o wykroczenia. W realiach niniejszej sprawy prawidłowo zatem uznano, że dopuszczalne w procedurze wykroczeniowej jest wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Wbrew ustawie przyjęto jednak zażalenie i przekazano Sądowi Najwyższemu do rozpoznania, pomimo że organowi temu takiej kompetencji ustawa nie przyznała.W konsekwencji wcześniejszych wywodów przyjąć trzeba, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy, a skoro zostało jednak przyjęte, Sąd Najwyższy, na podstawie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i w zw. z art. 109 § 2 k.p.w., pozostawił je bez rozpoznania.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.